Για να είναι μια συμφωνία βιώσιμη, πρέπει να είναι δίκαιη. Το τι είναι σωστό και δίκαιο μπορεί να διαφέρει στα μυαλά κάποιων, αναλόγως της περιστάσεως και των προσωπικών συμφερόντων, τα οποία εμπλέκονται. Ευτυχώς η ανθρωπότητα, μετά από δύο παγκοσμίους πολέμους, έχει καταλήξει σε μια οικουμενικά αποδεχτή θεώρηση τού τι είναι δίκαιο. Αυτό περικλείεται σ' εκείνο που σήμερα αποκαλούμε Διεθνές Δίκαιο. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, ο Χάρτης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, το Δίκαιο της Θάλασσας και άλλες πολλές διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες αποτελούν μέρος των ευρύτερων αξιών τις οποίες η ανθρωπότητα θέσπισε, έτσι ώστε να σταματήσει να ισχύει το δίκαιο του δυνατού και οι διαφορές να λύονται όχι με τη δύναμη των όπλων, αλλά με το μέτρο του νόμου.

Βασική αρχή για μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού είναι ότι πρέπει να είναι δίκαιη. Άρα, η λύση πρέπει να έχει σαν βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο. Στρογγυλά, όπως τα ξέρουμε και τα γνωρίζουμε σήμερα. Όχι τετραγωνισμένα. Με καμία απολύτως απόκλιση. Προσωρινή ή μόνιμη.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως υπάρχει και λειτουργεί σήμερα, ως Ενιαίο Κράτος, με ή χωρίς τη συμμετοχή των Τούρκων συμπατριωτών μας, είναι η μοναδική, διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στην Κύπρο. Η κατ' επανάληψιν αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως του μόνου κυρίαρχου κράτους, επί του συνόλου της νήσου Κύπρου, μας δίνει το δικαίωμα να προσφεύγουμε στους διεθνείς οργανισμούς (ως Κυπριακή Δημοκρατία και όχι ως ελληνική κοινότητα) και να διεκδικούμε το δίκαιό μας και την εφαρμογή των διεθνώς αποδεχτών αρχών δικαίου. Αρχές τις οποίες η ίδια η διεθνής κοινότητα θέσπισε και συλλογικά τάχθηκε να υπερασπίζεται.

Άρα η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με σαφείς αναφορές, καθαρές διατυπώσεις, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, είναι ύψιστης σημασίας για τη διεκδίκηση και εφαρμογή αυτών των διεθνώς αποδεχτών αρχών δικαίου. Οι εποικοδομητικές ασάφειες, φραστικές σοφιστείες και πυθιακοί χρησμοί περί συνεχίσεως ή μετεξελίξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι επικίνδυνοι. Η διά της ατόπου απαγωγής κατάληξη ότι η «νέα δομή» ή «νέα τάξη πραγμάτων» είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν εξασφαλίζει και τη συνέχισή της. Η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να είναι σαφώς διατυπωμένη και έμπρακτη. Δηλαδή, οι δομές και τα χαρακτηριστικά του κράτους πρέπει να αλλάξουν όσο λιγότερο γίνεται, ώστε η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας να είναι σαφής, εμφανής και αναμφισβήτητη. Και εκεί που θα υπάρξουν αλλαγές πρέπει να επέλθουν με τροποποίηση του υφιστάμενου συντάγματος και όχι με την κατάλυσή του και δημιουργία καινούργιου. Και σαφώς τα σύνορα, το όνομα, η σημαία, ο θυρεός, τα σύμβολα και ο εθνικός ύμνος του κράτους δεν μπορούν και δεν πρέπει να αλλάξουν.

Για να έχουμε αυτήν την ξεκάθαρη, έμπρακτη και νομικά δεσμευτική διατύπωση της συνέχειας της Κυπριακής Δημοκρατίας στο λεκτικό της λύσης, χρειάζεται η σταθερή και διαχρονική ανάδειξή της απ' όλα τα βήματα, διεθνή και τοπικά. Καθώς επίσης και από την εφαρμογή πρακτικών, οι οποίες ενδυναμώνουν την ύπαρξή της και διακηρύττουν την κυριαρχία της και όχι την αποδόμησή της με το να αφήνονται σκιές και χώρος για την αμφισβήτησή της. Δυστυχώς, παρά το ότι η διεθνής κοινότητα επανειλημμένα μάς αναγνώρισε ως το μόνο κυρίαρχο κράτος επί ολόκληρης της νήσου Κύπρου, εμάς την Κυπριακή Δημοκρατία, όχι εμάς τους Έλληνες που κατέχουν τα αξιώματα στην Κυπριακή Δημοκρατία, εμείς επιμένουμε να διαπραγματευόμαστε ως ελληνική κοινότητα. Όχι ως Κυβέρνηση, όχι ως Κυπριακή Δημοκρατία.

Βήμα πρώτον, λοιπόν, του μακρινού ταξιδιού της επίτευξης μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης είναι η διαπραγμάτευση ως Κυπριακή Δημοκρατία και όχι ως ελληνική κοινότητα.

ΑΝΤΩΝΗΣ Κ. ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΗΣ
M.Sc., B.Sc., εκπρόσωπος Τύπου, Ε.Ε. ΔΗΚΟ Πάφου