Οι περιφερειακές και διεθνείς συγκυρίες επιβάλλουν τη δράση και την αντίδραση

Οι ευρύτερες εξελίξεις στην παγκόσμια σκακιέρα, οι τεκτονικές μετακινήσεις γεωπολιτικών συμφερόντων, οι γηγενείς προοπτικές μας, αναδιαμορφώνουν το πολιτικοοικονομικό γίγνεσθαι. Η ελπίδα αναγεννάται. Η άνοιξη έρχεται.

Στον ορυμαγδό της σύγχρονης πραγματικότητας, στα τεκταινόμενα της περιοχής και αλλούθε, στα καλά και στα κακά, το χθες συναντά το αύριο, το μέλλον, τη νέα αρχή, τη συνέχιση. Οι αξίες, το ήθος, η αξιοπρέπεια και οι γνώσεις παντρεύονται με το αύριο. Χορεύουν μαζί, όχι τον χορό του Ζαλόγγου, αλλά τον χαρμόσυνο ήχο του «μυστικού θιάσου» που συνταιριάζει το χθες με το σήμερα και το συνδέει αέναα με το αύριο.
Οι ιστορικές μας καταβολές παραμένουν ορόσημα στον αγώνα μας για την επίλυση του Κυπριακού, την αξιοποίηση των δικών μας ενεργειακών πόρων, την αναβάθμιση του τόπου μας.

Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης, αναδεικνύοντας τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας μας, ενδεδειγμένοι. Οι ενέργειές μας, αυτών που «ωρίζουν και φυλάγουν Θερμοπύλες» συντονισμένες. «Γενναίοι οσάκις [είμαστε] πλούσιοι, κι όταν [είμαστε] πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο [μπορούμε]· πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους», κατά τον ποιητή. Συνταιριάζοντας τα μέχρι χθες ασυνταίριαστα. Αναλογιζόμενοι τις ευθύνες - τις ευθύνες για το μέλλον του τόπου μας, τις ευθύνες μας (και τις υποχρεώσεις) μας για τις γενιές που θα ακολουθήσουν.

Οφείλουμε να παράσχουμε, εις εφ’ ω ετάχθη, τη στήριξή μας στις προσπάθειες για αναδόμηση της χώρας μας. Στο Κυπριακό. Στα ζητήματα της ενέργειας. Στους ανέργους. Σε αυτούς που πλήγηκαν το περισσότερο από την οικονομική κρίση. Οφείλουμε να «εύρουμε τα πόδια μας». Να σταθούμε σε αυτά που παλαιόθεν μας χαρακτήριζαν ως κυπριακό Ελληνισμό. Να αναδείξουμε (και να προωθήσουμε) τις προοπτικές μας. Να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να διαιωνίσουμε την ύπαρξή μας στη μαρτυρική μεγαλόνησο.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, η ιστορική μας πορεία συνεχίζεται. Η ιστορία συναντά το αύριο. Το αύριο που θέλουμε, που επιζητούμε, που επιδιώκουμε. Το αύριο που μας αξίζει. Το αύριο που θα διασφαλίσει τη συνέχεια. Το μέλλον των παιδιών μας. Το μέλλον του τόπου μας.

Οι περιφερειακές και διεθνείς συγκυρίες επιβάλλουν τη δράση και την αντίδραση. Σήμερα, η ιστορική μας πορεία επιβάλλει τον συσχετισμό δυνάμεων. Την αλλαγή. Την ελπίδα. Οι δικές μας προσπάθειες, ας μην είναι σαν «των συφοριασμένων... σαν των Τρώων». Ας κατορθώσουμε τα ακατόρθωτα, με θάρρος κι ελπίδα, με τόλμη και αποφασιστικότητα, με αγώνα, ατάραχοι στην ψυχή και στο σθένος. Ας γκρεμίσουμε τα τείχη της λήθης και ας προσπαθήσουμε. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στην ιστορία μας, στο αύριο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.B Law (Bristol), Ph.D in Law - International Law and Human Rights (Kent), Διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας