Να αφήσουμε τη θεωρία και να δούμε τι γίνεται στην πράξη
Το λεγόμενο «success story» της κυπριακής οικονομίας αποτελεί πλέον, για Κυβέρνηση και Δημοκρατικό Συναγερμό, μια ιστορία της καθημερινότητας που επαναλαμβάνεται κάθε φορά που δυσκολεύουν για αυτούς τα πράγματα ή δεν έχουν απαντήσεις απέναντι σε απεργούς, διαμαρτυρόμενους και εξασθενημένους πολίτες. Πρόκειται για μιαν ιστορία που κατάντησε όπως τα παραμύθια που μας έλεγαν οι παππούδες μας, με μια δόση αλήθειας φυσικά, αλλά κυρίως με πολλή φαντασία. Λίγο-πολύ τα πράγματα παρουσιάζονται όπως θα ήθελε η Κυβέρνηση και όχι όπως είναι στην πραγματικότητα.
Η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί, αλλά κατά κύριο λόγο είναι ψυχολογία. Πιο απλά, δεν φτάνει να βγαίνει μόνο η μαθηματική πράξη, η πραγματική εικόνα είναι που μετρά και αυτή αντικατοπτρίζεται στη ζωή, στη διάθεση των ανθρώπων, στη δυνατότητα ή αδυναμία των κυβερνώντων να εμπνέουν με εμπιστοσύνη, αποφασιστικότητα και αξιοπιστία τους πολίτες. Η πραγματική οικονομία είναι το όραμα και οι προοπτικές για πρόοδο και ανάπτυξη.
Οι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί που οδηγούν στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για να μην χρειάζεται οι νέοι μας να αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό. Σημειώνω πως οι ελαφρές μειώσεις στους αριθμούς των δηλωμένων ανέργων δεν αποτελούν ουσιαστική διαφοροποίηση της κατάστασης και σίγουρα δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί. Χιλιοειπωμένο αλλά σοφό. Αυτοί που θα πρέπει να ευημερούν είναι οι άνθρωποι και όχι οι αριθμοί.
Η Κυβέρνηση λέει πως δόθηκε μια μάχη την οποία κέρδισε και σύντομα η χώρα θα βγει από το μνημόνιο. Το θέμα, όμως, δεν είναι τι λέει η Κυβέρνηση, αλλά τι λένε οι πολίτες. Νιώθουν έτοιμοι και δυνατοί να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις, να σταθούν ξανά στα πόδια τους; Μάλλον όχι.
Είναι λοιπόν αναγκαίο να αφήσουμε στο περιθώριο τα περί success story (επιτυχημένη ιστορία) και να ασχοληθούμε με την true story (πραγματική ιστορία). Να αφήσουμε τη θεωρία και να δούμε τι γίνεται στην πράξη. Πώς τα βγάζει σήμερα μια οικογένεια, μπορούν όλοι να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες; Έχουν δίκαιο ή όχι τα οργανωμένα σύνολα στον τομέα τη υγείας και αλλού, οι οποίοι πραγματοποιούν απεργιακές κινητοποιήσεις; Ποια μεγάλα έργα ανάπτυξης προωθούνται και πότε θα αρχίσουν να αποδίδουν; Πώς θα λυθούν σημαντικά προβλήματα της οικονομίας, όπως αυτό των μη εξυπηρετούμενων δανείων; Πότε θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα σκάνδαλα της οικονομίας;
Όλα αυτά είναι ερωτήματα που αιωρούνται και τα οποία αν δεν απαντηθούν, δεν θα μπορέσουμε να πάμε μπροστά. Αν δεν απαντηθούν αυτά, το «true story» δεν θα μπορεί να γίνει «success story».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΚΟ, Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου
