Είναι στ' αλήθεια εξωπραγματικό αυτό που σχεδόν καθημερινά ζούμε τον τελευταίο καιρό. Πρωτοφανείς επιθέσεις με χαρακτηρισμούς εξαπολύουν με τεράστια ευκολία πολιτικά πρόσωπα και δημοσιογράφοι εναντίον εργαζομένων, που «έχουν το θράσος» να διεκδικούν βελτιώσεις στους όρους εργοδότησής τους. Όποια τάξη εργαζομένων τολμήσει να ξεκινήσει έναν αγώνα διεκδίκησης, μετατρέπεται την αμέσως επόμενη μέρα από ραδιόφωνα, εφημερίδες και τηλεοράσεις σε αντικείμενο στοχευμένων απαξιωτικών αναφορών. Αξιοπρεπείς εργαζόμενοι παρουσιάζονται, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως προδότες της πατρίδος, που βάζουν τα μικροεπαγγελματικά προσωπικά τους συμφέροντα και την καλοπέρασή τους πάνω από το κοινό καλό.
Η ταμπέλα φαίνεται να είναι πάντα έτοιμη και απλώς κάποιοι αναμένουν ποιος θα σηκώσει κεφάλι για να του την κολλήσουν. Απλοί εργαζόμενοι γίνονται στόχος συντονισμένων τρομοκρατικών επιθέσεων από τα γεράκια, που τυγχάνει να έχουν καθημερινά βήμα να εκφράζουν άποψη, είτε λόγω ιδιότητας είτε λόγω επαγγέλματος. Αν είναι δυνατόν!!! Ενώ έχουν γίνει τα αίσχιστα στη μικρή μας κοινωνία τα τελευταία χρόνια από κόμματα, πολιτικούς και τραπεζίτες, τα οποία ως διά μαγείας γίνονται γαργάρα από τα ΜΜΕ και όσους τα καθοδηγούν μέσα από επιδερμικές αναφορές, ξαφνικά βρήκαμε πεδίον δόξης λαμπρόν στους ανιδιοτελείς εργατικούς αγώνες, για να κάνουμε μαθήματα και να ικανοποιήσουμε την κοινή γνώμη.
Όλα είναι παιχνίδι εντυπώσεων. Αυτό είναι, νομίζω, πλέον ξεκάθαρο. Και βασιζόμενοι διάφοροι επιτήδειοι στη ρηχή μνήμη τούτου του λαού, κτίζουν καριέρες μέσα από στοχευόμενες επιθέσεις. Κανείς δεν αναλογίζεται, ή πιθανόν να διαγράφει συμφεροντολογικά από το μυαλό του, τα όσα έγιναν στην κυπριακή οικονομία τα τελευταία τουλάχιστον τέσσερα χρόνια. Μέσα σε ένα περιβάλλον που κατέρρεε, με επιχειρήσεις που εκλιπαρούσαν τις συντεχνίες και τους εργαζομένους για κατανόηση, οι συνδικαλιστές, που σήμερα κατηγορούνται συλλήβδην, επέδειξαν μεγίστη υπευθυνότητα και ο απλός εργαζόμενος δέχτηκε αγόγγυστα να παραχωρήσει από το υστέρημά του, για να κρατήσει όρθιες τις επιχειρήσεις και κατ' επέκταση να διατηρήσει θέσεις εργασίας.
Αυτά τα τελευταία καταπελτικά χρόνια, και ας ανατρέξουν όσοι με τόση σπουδή ψάχνουν και επιλεκτικά έχουν γνώμη και άποψη, έχουν γίνει ελάχιστες απεργιακές κινητοποιήσεις, που πολύ αμφιβάλλω αν ανέρχονται σε διψήφιο αριθμό. Αυτή, λοιπόν, η αξιομνημόνευτα υπεύθυνη στάση συντεχνιών και εργαζομένων παίρνει σήμερα το «ευχαριστώ» μέσα από επιθέσεις και χαρακτηρισμούς. Λες και για τα αδιέξοδα στα οποία οδηγήθηκε η κυπριακή οικονομία και κοινωνία, γενικότερα, ευθύνονται οι οδηγοί λεωφορείων ή οι λιμενεργάτες.
Ξεχνούν οι παντογνώστες ότι ο φορολογούμενος πολίτης, τον οποίο προτάσσουν ως εύηχο σύνθημα κάθε μέρα για να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, δεν είναι άλλος από αυτόν τον απλό εργαζόμενο. Ο φορολογούμενος πολίτης δεν είναι αυτός που έκρυψε εισοδήματα, που τα πήρε μαύρα ή φρόντισε να βγάλει κεφάλαια στο εξωτερικό, αλλά ο απλός εργαζόμενος που ταΐζει οικονομικά αυτό το κράτος, και ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού δεν θα πρέπει να του αφαιρούνται βασικά δικαιώματα, όπως αυτό της διεκδίκησης για βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ποιότητας ζωής.
Οι εργαζόμενοι και οι συντεχνίες που τους εκπροσωπούν δεν διεκδίκησαν ποτέ και δεν διεκδικούν χειροκροτήματα και δαφνοστεφανώματα, που διήλθαν την κρίσιμη αυτή τετραετία διατηρώντας την εργατική ειρήνη προς όφελος της κοινωνίας. Απαιτούν όμως σεβασμό. Σεβασμό για τις θυσίες τους και για τη διαχρονική προσφορά τους σ' αυτόν τον τόπο. Σεβασμό για την υπευθυνότητα που επέδειξαν τις δύσκολες ώρες, όταν κάποιοι άλλοι δεν τολμούσαν να αγγίξουν την καυτή πατάτα.
Και να υπενθυμίσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι ο δρόμος για τους εργαζομένους δεν ήταν ποτέ στρωμένος με ροδοπέταλα. Είμαστε, δυστυχώς για τους ταγμένους πολέμιους του συνδικαλισμού, μαθημένοι σε αγώνες. Στις επτά δεκαετίες ύπαρξης των Συντεχνιών δεν μας χαρίστηκε τίποτε. Πάντα διεκδικούσαμε αγωνιζόμενοι και πάντα θα διεκδικούμε. Κι αυτή η στοχευμένη και πολεμική που δεχόμαστε σήμερα δεν είναι παρά άλλος ένας αγώνας, που θα πρέπει να δώσουμε ενωμένοι.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΡΗΣ
Γραμματέας Σωματείου ΜΕ.ΠΕ.ΓΕ. ΣΕΚ Λεμεσού, Αναπληρωτής Γ.Γ. Τμήματος Εργαζόμενης Νεολαίας ΣΕΚ
