Τα χαρούμενα νέα ήρθαν μέσω του διαδικτύου. Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας Χριστόφορο Φωκαΐδη, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη μείωση της θητείας στους 18 μήνες για τους οπλίτες της 2015 Β' ΕΣΣΟ, οι οποίοι θα απολυθούν τον Ιανουάριο του 2017, και σε 14 μήνες για τις μελλοντικές ΕΣΣΟ. Σε μια χώρα όπου οι μαμάδες προσέχουν τους στρατιώτες, η απόφαση αυτή έπιασε στον ύπνο την αντιπολίτευση και μόνο αν υποψήφιος βουλευτής έχει τάσεις προς χαρακίρι μπορεί να διαφωνήσει.

Για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, 14 μήνες είναι αρκετοί για την εκπαίδευση τόσο των οπλιτών, όσον και των μαμάδων με το πήγαινε-έλα. Λύνεται μέρος του προβλήματος της ανεργίας, μια και 3.000 θα βρουν δουλειά και επιτέλους δεν θα έχουμε ένα στρατό που θα αποτελείται ως επί το πλείστον από αμούστακα παιδιά, αλλά από επαγγελματίες.

Όσο για το κόστος των 35 εκατομμυρίων, που είναι μια σταγόνα στα δισεκατομμύρια που καταχράστηκαν αρκετοί, θα είναι τα πιο «γλυκά λεφτά» που δεν θα απασχολήσουν κανένα πολίτη, γονιό ή μελλοντικό εθνοφρουρό, αφού θα είναι προς όφελός τους και όχι για στήριξη τραπεζών ή εξόφληση μιζών. Ένα από τα πάμπολλα λάθη αυτού του τόπου είναι η συνήθεια να διαφωνεί η κάθε αντιπολίτευση σε αλλαγές σε έναν ποιο σύγχρονο και ποιοτικό τρόπο σκέψης.

Μόνο όταν φτάσουμε στο επίπεδο πολιτισμού, όπου η παιδεία, η υγεία και το όποιο εθνικό πρόβλημα δεν θα θεωρούνται προεκλογικό πυροτέχνημα αλλά μια φυσιολογική εξέλιξη και δεν θα επηρεάζουν την ψήφο του πολίτη, που απαιτεί και δεν επαιτεί, θα έχουμε κάνει βήματα προς τα εμπρός. Πλείστοι νέοι δεν μπαίνουν στον κόπο να βγάλουν εκλογικό βιβλιάριο. Στην Κύπρο ζούμε, κανείς δεν έχει όρεξη να γεμίζει έντυπα, να βγάζει φωτογραφίες και να μπαίνει στη διαδικασία έκδοσης εκλογικού βιβλιάριου.

Μπορεί να απλοποιηθεί η διαδικασία, αυτοματοποιώντας την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους μόλις ο πολίτης γίνεται 18 ετών και να ψηφίζει με την ταυτότητά του αντί του εκλογικού βιβλιάριου. Θα μπορεί διαδικτυακά, με τον αριθμό ταυτότητας, να βρίσκει το εκλογικό του κέντρο και δεν θα έχουμε το φαινόμενο που παρατηρείται σήμερα. Ακόμα και αν ο πολίτης είναι αδιάφορος για το δικαίωμά του να ψηφίζει, είναι χρέος της δημοκρατίας να του δώσει το δικαίωμα ψήφου, έστω και αν αφελώς δεν θέλει να μπει στη διαδικασία εγγραφής του.

Η νέα γενιά, που είναι μέρος της τεχνολογικής επανάστασης, δεν μπορεί να ζει σε ένα κράτος που λειτουργεί με νόμους και διαδικασίες περασμένων δεκαετιών. Ο εκσυγχρονισμός της Εθνικής Φρουράς, της παιδείας, της υγείας και η μείωση της γραφειοκρατίας σε όλα τα επίπεδα είναι αναγκαία για ένα σύγχρονο κράτος και δεν πρέπει να θεωρούνται προεκλογικά «όπλα» ή να επηρεάζουν την ψήφο του πολίτη, γιατί είναι η φυσιολογική εξελικτική πορεία του και όχι το επίτευγμα μιας κυβέρνησης.