Το παλαιοκομματικό σύστημα είναι πανίσχυρο και πάντοτε συνθλίβει -ή τουλάχιστον επιχειρεί να συνθλίψει- οποιαδήποτε απόπειρα κατάλυσής του. Είτε αυτή εκδηλώνεται μέσα στα κόμματα, είτε έξω απ' αυτά

Η σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα, όσα ελαφρυντικά και αν αναζητήσει κανείς, δεν επιτρέπει στον πολίτη να είναι αντικειμενικά και σφαιρικά ενημερωμένος όσον αφορά τα μείζονα, αλλά και τα ελάσσονα προβλήματα του τόπου. Το παλαιοκομματικό σύστημα είναι πανίσχυρο και πάντοτε συνθλίβει -ή τουλάχιστον επιχειρεί να συνθλίψει- οποιαδήποτε απόπειρα κατάλυσής του. Είτε αυτή εκδηλώνεται μέσα στα κόμματα, είτε έξω απ' αυτά.

Στο πλαίσιο αυτό, κι ενώ οι παράμετροι που διαμορφώνουν την πολιτική πραγματικότητα έχουν πολλαπλασιαστεί, οι παράγοντες που ελέγχουν την αντικειμενικότητα της πληροφόρησης του πολίτη ελαχιστοποιούνται.

Εννοώ ότι η Δημοκρατία υπολειτουργεί και το κράτος και το «παρακράτος» αυθαιρετούν επικίνδυνα. Το κομματικό κατεστημένο γυρίζει την πλάτη στους πολίτες, και εμφανίζεται ανίκανο να απαντήσει στα κοινωνικά προβλήματα, ενώ, ταυτοχρόνως, αδυνατεί να εκφράσει το συλλογικό συμφέρον. Αρκετοί πολίτες καταλαμβάνονται από κατατονία, μη δυνάμενοι να αντιδράσουν. Σκάνδαλα, διαφθορά και διαπλοκή ανάμεσα σε πολιτικές και οικονομικές ελίτ οδηγούν στο φαινόμενο της άρνησης και αποστασιοποίησης, ενώ ομάδες πολιτών απορρίπτουν με οργή οτιδήποτε εντάσσεται στον λεγόμενο πολιτικό βίο του τόπου.

Η «Αλληλεγγύη» γεννήθηκε και πορεύεται μέσα σε ένα ιδιαίτερα αντίξοο περιβάλλον, με στόχο να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στην απαξίωση. Επιδιώκει να διαμορφώσει μια νέα πολιτική κουλτούρα για την οποία ο τόπος διψά.

Η «Αλληλεγγύη» απευθύνεται προς τους πολίτες και στέλνει την ξεκάθαρη φωνή της, η οποία βεβαίως παρεμποδίζεται από το να φθάσει στον πολίτη, διότι τα αλαλάζοντα κύμβαλα και η ξεδιάντροπη προπαγάνδα παρεμβάλλουν παράσιτα συνεχώς. Αυτές οι συμπεριφορές δεν τιμούν τη Δημοκρατία και την Ιστορία των Κυπρίων, ούτε συμβάλλουν στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Πατρίδα τους.

Απευθυνόμαστε με όποιον τρόπο μπορούμε προς όλους τους πολίτες της χώρας μας, ενταγμένους σε κόμματα ή μη, γιατί πιστεύουμε ακράδαντα ότι σε όλα τα κόμματα υπάρχουν δημοκρατικοί πολίτες με ήθος και πατριωτισμό, υπάρχουν άνθρωποι με ιδανικά και όραμα, εντιμότητα και φιλοπατρία. Άλλοι προσπαθούν να αλλάξουν το κόμμα τους, άλλοι παραδέχονται την ήττα αλλά παραμένουν σιωπηλοί για συναισθηματικούς λόγους και λόγους κομματικού πατριωτισμού. Άλλοι γιατί έχουν την ψευδαίσθηση ότι ζουν στο παρελθόν. Περίτρανα αποδείχθηκε αυτό το 2004. Τα ίδια τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα συντηρούν τον κομματικό πατριωτισμό, αφού παίρνουν συνεχώς οξυγόνο από αυτόν και έτσι έχουν μάθει να βολεύονται. Απευθυνόμαστε σε όλους τους πολίτες και τους καλούμε να ξαναμετρήσουν το μπόι του κόμματός τους, να ξεφύγουν από την ανάγκη «κομματικής προστασίας» και πρωτίστως να αποβάλουν τη νοοτροπία του εκβιαστικού σκισίματος της κομματικής ταυτότητας κάθε φορά που δεν τους γίνεται το χατίρι.

Απευθυνόμαστε σε όσους παραμένουν έξω από τα κόμματα, στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, που κουρασμένοι παρακολουθούν τον φαύλο κύκλο της διαπλοκής και της ατιμωρησίας στην εκάστοτε εξουσία και απλά αδιαφορούν, γενικεύουν και μηδενίζουν τα πάντα.

Απευθυνόμαστε ακόμη στους νέους που είτε αγανακτούν με όσα βλέπουν, είτε αδιαφορούν, είτε αγνοούν την τραγικότητα των στιγμών. Τα κόμματα δεν τους προσφέρουν πρότυπα. Αν υπάρξει κάποιο πρότυπο, το ίδιο το σύστημα θεριεύει για να το σκοτώσει. Όποιο κεφάλι ξεχωρίζει πάνω από τους μέσους όρους πρέπει να κόβεται.

Πολλοί νέοι είναι αλήθεια ότι έχουν θέσει υψηλότερους στόχους, ζητώντας κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και εντιμότητα, προκειμένου να ανταποδώσουν στους διαχειριζόμενους τον δημόσιο πολιτικό βίο την εμπιστοσύνη τους. Αλλά δεν πείθονται για την εντιμότητα των πολιτικών και δεν το πράττουν.

Αρκετοί βεβαίως είναι βολεμένοι με καλές δουλειές, που συνήθως τις οφείλουν στα κόμματα, αλλά το χρέος το ξοφλά ο μπαμπάς και η μαμά. Άλλοι προσδοκούν μια θέση και βόλεμα από κάποιο κόμμα και αράζουν αναμένοντας.

Το ρουσφέτι νοθεύει την ιδεολογική και πολιτική ζωή, και αποτελεί ανασχετικό παράγοντα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Ο ψηφοφόρος ψηφίζει όχι εκείνον που πιστεύει και θέλει, αλλά εκείνον που τον εξυπηρέτησε ή ευελπιστεί ότι θα τον εξυπηρετήσει.

Πολλοί άλλοι νέοι, κυρίως άνεργοι, έχουν ηττηθεί ή κατά τραγικόν τρόπο εντάσσονται στις ομάδες που η έγνοια τους είναι να ανατρέψουν το σύστημα με πέτρες. Που δεν αντιλαμβάνονται ότι η ψήφος τους είναι πολύ πιο ισχυρό όπλο αλλαγής και πτώσης του κατεστημένου, από ενέργειες γεμάτες βία, καταδικαστέες από ολόκληρη την κοινωνία. Είναι οι άσχετοι με την αδιάφορη γι' αυτούς πραγματικότητα.

Είναι και όσοι ξελαρυγγιάζονται εναντίον του συστήματος, αλλά την κρίσιμη ώρα σιωπούν.

Εμείς απευθυνόμαστε σε όλους, γνωρίζοντας τους κινδύνους και προσπαθούμε να κινητοποιήσουμε υγιείς δυνάμεις για να ξηλώσουμε το διεφθαρμένο σύστημα του παλαιοκομματισμού, που κατέστρεψε την Κύπρο.

Γιατί ο παλαιοκομματισμός δεν προσωποποιείται αλλά εκδηλούται σε πολιτικές συμπεριφορές. Γιατί η νεότης δεν είναι ημερολογιακό ζήτημα. Γιατί υγιείς αντιλήψεις έχουν και «παλαιοκομματικοί» πολιτικοί, που ανάλωσαν τη ζωή τους πολεμώντας για το δίκαιο.

Η «Αλληλεγγύη» θέλει να καταστεί ανάχωμα στην πορεία παρακμής που διαβαίνει η χώρα, θέλει να ξαναβάλει την ηθική στην πολιτική ζωή του τόπου, θέλει να βάλει τέρμα στην αναξιοκρατία και την ατιμωρησία των ενόχων, που έκαναν αξιοπρεπείς νοικοκύρηδες συμπολίτες μας να τρέχουν στην ουρά για να λάβουν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

Θέλει να κάνει τους πολίτες να νιώσουν ότι η Δημοκρατία λειτουργεί. Έστω και λαβωμένη. Ότι οι βουλευτές είναι Ιερείς της Δημοκρατίας και όχι οι εκτελεστές της. Ότι νοιάζονται για το κοινωνικό σύνολο και τα προβλήματα των πολιτών, και όχι για την εξυπηρέτηση συμφερόντων της οικονομικής και κοινωνικής ολιγαρχίας.