Εάν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ο σύγχρονος καθρέφτης της κοινωνίας μας, τότε ο Υπουργός Υγείας θα πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με παροχή δωρεάν ψυχοθεραπείας και φαρμακευτική αγωγής, για τον καθένα μας ξεχωριστά.

Από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και μετά, είχα την εντύπωση ότι η ευαισθησία μας για τα κατεχόμενα ξεθώριαζε μέρα με τη μέρα, για να καταλήξουμε να νιώθουμε άβολα όσοι πεισματικά αρνούμαστε να περάσουμε απέναντι για έναν καφέ, μια βόλτα, λίγο καζίνο, φτηνά ψώνια, ή έστω ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη από το παράνομο αεροδρόμιο.

Αυτή μου την εντύπωση, της ξεθωριασμένης ευαισθησίας μας για τα κατεχόμενα, ήρθε να μου την αναιρέσει ένας στίχος νεαρού τραγουδοποιού, που ομολογουμένως δεν τον γνώριζα, όπως δεν γνωρίζω πολλούς άλλους της νέας φουρνιάς, μια και έκοψα προ πολλού τις μουσικές, τα ποτά και τα ξενύχτια.

Βλέποντας την κατακραυγή και την υπέρμετρη ευαισθησία, που εκφραζόταν με μια πρωτόγνωρη επιθετικότητα προς το πρόσωπο του τραγουδοποιού και του στίχου του, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από τη μια με εξέπληξε ο βαθμός ευαισθησίας και η πατριωτική συνείδηση που την είχα ξεγραμμένη, από την άλλη η περιέργειά μου με υποχρέωσε να ψάξω να βρω τον στίχο, που τόσο ερέθισε το για χρόνια παραλυμένο από αντιδράσεις μυαλό μας.

Ο στίχος,

«Εκεί τι κάνεις, ποια είσαι;
για πες μου ποιον εκδικείσαι;
πατρίδα πουλάς και τα όνειρά μου σκορπάς, αυτή είσαι…
Με συγχωρείς για τα επόμενα,
μα έχω εξετάσει τα ενδεχόμενα,
πλέον θυμίζεις σκάρτη γκόμενα,
που τριγυρνά στα κατεχόμενα».

Ένας στίχος ενός νεαρού τραγουδοποιού που δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και με όσα έχουν ακουστεί κατά καιρούς, για ανάρμοστες συμπεριφορές Ελληνοκυπρίων όσον αφορά τα κατεχόμενα, και «πολιτικά» να τον εκλάμβανα, θα συμφωνούσα ότι είναι «αρκετοί» αυτοί που κυκλοφορούν γενικώς και σε διάφορες εποχές, σαν σκάρτες γκόμενες στα κατεχόμενα.

Δυστυχώς, ο νεαρός λαϊκός ερμηνευτής έπεσε τραγικό θύμα της ταχύτητας. Η επιθετικότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετατρέπεται αυτομάτως σε μακρόσυρτο μοιρολόι. Μια μέρα πριν, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης της κοινής γνώμης, μέσω της κοινωνικής δικτύωσης, τον ήθελε με την πλάτη στο καναβάτσο και την επόμενη να τον σηκώνουν με μοιρολόγια στα ουράνια.

Αυτό είναι ένα μικρό παράδειγμα της ψυχοσύνθεσης που η ανεξέλεγκτη έκφραση απόψεων, για διάφορα θέματα που αφορούν γενικότερα την ανθρωπότητα, μπορεί να μεταλλάσσεται είτε τυχαία, είτε προγραμματισμένα.

Θυμηθείτε την «αραβική άνοιξη», που όλοι χαιρετίσαμε, πού κατέληξε. Θυμηθείτε τους αποκεφαλισμούς των τζιχαντιστών που γέμιζαν το διαδίχτυο, σκορπώντας σοκ και απέχθεια, και τη συνήθειά μας να βλέπουμε πνιγμένους ανθρώπους στο Αιγαίο. Θυμηθείτε αυτούς που ανέμεναν στην Ευρώπη με σάντουιτς και κουβέρτες τους πρόσφυγες, και συγκρίνετε σήμερα τα συρμάτινα τείχη και τα ρόπαλα των φρουρών των συνόρων.

Από τη μικρή εικόνα μέχρι τη μεγάλη της παγκοσμιοποίησης, η απόλυτη ελεύθερη έκφραση που «δώρισαν» τόσο απλόχερα στον όχλο, μήπως είναι ο παντοτινός εγκλωβισμός της ελεύθερης σκέψης σε ένα διαδικτυακό λογισμικό, που δίνει την εντύπωση της απόλυτης ελευθερίας στον καθένα, πίσω από ένα προφίλ, να λέει ό,τι του κατέβει, ενώ στην πραγματικότητα ελέγχεται, τακτοποιείται και καθοδηγείται ρομποτικά;