Επικρατεί μια παγκόσμια άτακτη και άναρχη τάξη που μας οδηγεί στο μηδέν
Το οικοδόμημα καταρρέει. Δυστυχώς, είμαστε υποχρεωμένοι, όχι μόνο να ξεκινήσουμε το άρθρο με αυτό, που θα έπρεπε να ήταν το συμπέρασμα του εν λόγω άρθρου, αλλά να καταγράψουμε την ωμή και πικρή αλήθεια, δηλαδή την κατάσταση όπως ακριβώς είναι.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης προειδοποιεί. Ίσως αυτή να είναι η ύστατη προειδοποίηση και έκκληση προς τον λαό, να σταματήσει ο ίδιος την πορεία διολίσθησης προς την καταστροφή. Πολλά παραδείγματα στο διάβα της ιστορίας μάς δείχνουν ότι η καταστροφή του Ελληνισμού σε συγκεκριμένες περιόδους προέκυψε όταν η σαπίλα και η διαφθορά άρχισαν να κατατρώνε τα σωθικά της κοινωνίας.
Η Κύπρος είναι σ’ αυτή τη φάση τώρα, στην τελευταία πριν από το βάραθρο, και ειλικρινά δεν γνωρίζουμε αν προλαβαίνουμε να σταματήσουμε τον κατήφορο. Ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω, εντοπίζουμε ένα γενικά παραλυμένο κράτος, που έχει γίνει αντικείμενο πλιάτσικου, παρά την οικονομική στενότητα των δημόσιων οικονομικών. Με απλή γλώσσα, όλα όσα απέμειναν στο κράτος από την επέλαση της Τρόικας, τα λυμαίνονται δημοσιοϋπαλληλικά κατεστημένα, κομματικές συμμορίες και φατρίες ιδιωτικών μεγάλων συμφερόντων.
Τα μεσαία και μικρομεσαία στρώματα των δημόσιων υπαλλήλων είτε δεν μπορούν να αντιδράσουν είτε, βλέποντας το γενικότερο σαθρό περιβάλλον, απλώς υπάρχουν παρασιτικά. Απόδειξη αποτελεί η σωρεία παραπόνων και καταγγελιών από πολίτες για τη λειτουργία και το επίπεδο των προσφερόμενων υπηρεσιών της δημόσιας υπηρεσίας, αλλά και η απραξία και η απροθυμία να γίνουν οποιεσδήποτε διορθωτικές κινήσεις.
Οι θεσμοί στον τόπο μας -και αυτό είναι γενικά παραδεχτό- υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούν συμφέροντα. Αναφερόμαστε στους θεσμούς της δημόσιας ζωής, οι οποίοι αποτελούν δεκανίκι της εκάστοτε πολιτικής και της διαχρονικής οικονομικής εξουσίας. Αναφερόμαστε όμως και στους θεσμούς, που ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα και οι οποίοι επίσης έχουν περιέλθει στη δίνη των συμφερόντων, π.χ. επαγγελματικοί σύνδεσμοι, εργοδοτικές οργανώσεις, συντεχνίες, κοινωνικές ομάδες κ.λπ.
Το κράτος δεν είναι πλέον ο προστάτης των πολιτών, αλλά ο κυνηγός και «τιμωρός» τους. Το κράτος πλέον είναι ανάλγητο, δεν λειτουργεί με κοινωνική ευαισθησία ή με σκοπό τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, αλλά λειτουργεί ως φοροεισπράκτορας και ως Ιαβέρης, που φυλακίζει τους οικονομικά αδύναμους, οι οποίοι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις κρατικές απαιτήσεις.
Μέσα σ’ αυτό το τοπίο της διαφθοράς, ο λαός, οι απλοί πολίτες, ακόμα και αυτοί που θα ήθελαν να είναι νομιμόφρονες και ηθικά συνεπείς απέναντι στο κράτος και την κοινωνία, συμπαρασύρονται ή και οικειοθελώς περνούν την όχθη και αφομοιώνονται από τη διαφθορά.
Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της απομάκρυνσής μας από τις αρχές και αξίες του Ελληνισμού, όπως τις δίδαξαν σε όλο τον κόσμο οι πρόγονοί μας και σύγχρονοι Έλληνες.
Όσο και αν ακούγεται ρομαντικό και ανέφικτο, ο μοναδικός τρόπος να σταματήσει η αυτοκαταστροφική πορεία, η εθνική, πνευματική και κοινωνική αυτοκτονία, είναι η πραγματική επιστροφή στις ρίζες, αυτές τις ρίζες που είχαν κάνει τον Ελληνισμό κυρίαρχη πνευματική δύναμη σε όλο τον κόσμο.
Μια δύναμη που έδινε το έναυσμα στους υπόλοιπους λαούς να μεγαλουργήσουν κάποτε και να καταλήξουν τελικά πολέμιοι του αρχαίου και σύγχρονου ελληνικού πνεύματος, των αξιών της Ορθοδοξίας και της οικογένειας. Επικρατεί μια παγκόσμια άτακτη και άναρχη τάξη που μας οδηγεί στο μηδέν.
ΚΡΙΝΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου
