Η αυτοκρατορία που δημιούργησε ο Αλέξανδρος ήταν πολύ πιο περίπλοκη από τη βρετανική…
Ο αείμνηστος πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου μιλώντας στη Θεσσαλονίκη στις 27/10/1964 -επί πρωθυπουργίας του οποίου η Κύπρος κατέστη απόρθητο φρούριο με την κάθοδο μιας Ελληνικής Μεραρχίας με ενισχυμένη δύναμη πυρός, οπότε η Ένωση με την Ελλάδα θεωρήθηκε ως τετελεσμένο γεγονός- διακήρυξε: «Η Ένωσις ήλθεν, η Ένωσις έρχεται». Σε πολλές άλλες περιπτώσεις αναφέρθηκε στον ρόλο που θα διαδραμάτιζαν οι Έλληνες της Κύπρου στη διακυβέρνηση της Ελλάδας, που δεν είναι του παρόντος να αναφέρω με λεπτομέρεια.
Θα τονίσω μόνο ένα από τα σημαντικότερα οράματα που είχε για την Κύπρο και τους Έλληνες της Κύπρου, «ότι θα συνεχίσουν με ειρηνικά μέσα την πολιτιστική εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς Ανατολάς».
Παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά της συμμετοχής των Κυπρίων στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου, που τον ακολούθησαν από τη Φοινίκη (τον σημερινό Λίβανο) μέχρι την Ινδία.
Ενεργός υπήρξε η συμμετοχή κυπριακού στόλου με επικεφαλής τον βασιλέα της Σαλαμίνας Πνυταγόρα στην πολιορκία της Τύρου από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 332 π.Χ. Ο Πνυταγόρας μαζί με άλλους Κυπρίους βασιλείς εφοδίασαν με ισχυρό στόλο από 120 πλοία τον Μ. Αλέξανδρο, προσφέροντας ανεκτίμητες υπηρεσίες και βοηθώντας έτσι να καταλάβει την Τύρο στο πλαίσιο της εκστρατείας εναντίον των Περσών. Μάλιστα συμμετέσχε και ο ίδιος ο Πνυταγόρας στην κυρίευση της Τύρου και ο Αλέξανδρος τον αντάμειψε παραχωρώντας του την πόλη Ταμασσό (Κύπρου) με τα πλούσια μεταλλεία χαλκού, αποσπώντας την από το Κίτιο και τους Φοίνικες. Ο Αλέξανδρος επικύρωσε τους Κυπρίους βασιλείς ως συμμάχους του.
Ο Πνυταγόρας έκοψε χρυσά νομίσματα με τις μορφές της Αφροδίτης και της Αρτέμιδος.
Οι Τύριοι δεν μπορούσαν να κάμουν κάτι για να τερματίσουν την πολιορκία και ως τελευταία λύση επάνδρωσαν δεκατρία πολεμικά πλοία, επιτέθηκαν στον στόλο των Κυπρίων όταν τα πληρώματά τους κατέβηκαν στην ξηρά για να δειπνήσουν, και κατέστρεψαν τη ναυαρχίδα του Πνυταγόρα και άλλα πλοία… Ο Αλέξανδρος έφερε δύο πλοία με γέφυρες και στράτευμα. Στο ένα επέβαιναν οι πεζέταιροι του Κοίνου και στο άλλο ο ίδιος με το άγημα των υπασπιστών. Οι επιχειρήσεις καλύφθηκαν με πυρά από τον στόλο. Και τα δύο πλοία τοποθέτησαν με επιτυχία τις γέφυρες και ο Αλέξανδρος και ο Κοίνος κατέλαβαν ο καθένας διαφορετικό τμήμα του τείχους, ενώ οι Φοίνικες και οι Κύπριοι μπήκαν στα δύο λιμάνια. Οι Τύριοι έσπασαν.
Όταν ο Αλέξανδρος βρισκόταν στην Αραχωσία έστειλε αυτή τη φορά ως σατράπη τον Στασάνορα από τον βασιλικό οίκο των Σόλων της Κύπρου, με διαταγή να απομακρύνει τον Αρσάμη... Στον Στασάνορα είχε βρει τον κατάλληλο άνθρωπο και στην Αρεία επικράτησε ειρήνη.
Ο Αλέξανδρος σκόπευε να εξερευνήσει με στόλο τη Νότια θάλασσα (δηλαδή μεταξύ Αιγύπτου και Ινδίας). Για τον σκοπό αυτό πήρε μαζί του στην Ινδία κωπηλάτες και ναυπηγούς από τη Φοινίκη, την Κύπρο, την Καρία και την Αίγυπτο και είχε ήδη αποφασίσει ότι ναύαρχος θα ήταν ο φίλος του Νέαρχος (από την Κρήτη).
Ο Νέαρχος έφτασε στο Ρας Μουσαντάμ (το οποίο όμως θα μπορούσε να ήταν νησί) στην προσπάθεια να μάθει περισσότερα για την Αραβία, επειδή ο Αλέξανδρος γνώριζε λίγα γι’ αυτή. Μη γνωρίζοντας το μέγεθός του επιχείρησε έναν δοκιμαστικό περίπλουν και από τις δύο πλευρές. Έστειλε ένα πλοίο νότια του κόλπου του Σουέζ με επικεφαλής τον Αναξικράτη, που έφτασε στην αρωματισμένη χώρα της Υεμένης και άκουσε για το Χαντραμάουτ και τρεις τριακοντόρους στον Περσικό Κόλπο. Μια απ’ αυτές ανακάλυψε ένα νησί, το Μπαχρέιν. Ο Ιέρωνας από τους Σόλους (Κύπρου), ο οποίος είχε εντολή να πλεύσει γύρω από το Σουέζ, ακολούθησε την αραβική ακτή μέχρι το Ρας Μουσαντάμ και ανέφερε με σύνεση ότι η Αραβία πρέπει να είναι μεγάλη όσο και η Ινδία.
Η αυτοκρατορία που δημιούργησε ο Αλέξανδρος ήταν πολύ πιο περίπλοκη από τη βρετανική… Σε αυτήν οι Φοίνικες βασιλιάδες ήταν υποτελείς σύμμαχοι. Οι Κύπριοι βασιλιάδες ήταν ελεύθεροι σύμμαχοι που έκοβαν χρυσά νομίσματα, κάτι που αποτελούσε ένδειξη ανεξαρτησίας.
Εν κατακλείδι, αναφέρω ότι σε δεκάδες άρθρα μου, τόσο πριν από την τουρκική εισβολή όσο και μετά από αυτήν, ανέλυσα λεπτομερώς με αδιάσειστα ιστορικά και άλλα στοιχεία ότι μόνον η ΕΝΩΣΗ διασφάλιζε τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού, την εμπέδωση μόνιμης ειρήνης, σταθερότητας, ευημερίας και προόδου για όλους τους κατοίκους της Κύπρου και την κυριαρχία του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο σε όλους ανεξαίρετα τους τομείς. Η Κύπρος θα ήταν ο προμαχώνας του Ελληνισμού στην Ανατολή.
Δυστυχώς, η εκ γενετής ελληνική Μεγαλόνησος (όπως την χαρακτήριζε ο Γεώργιος Παπανδρέου) δεν ευτύχισε να έχει πεφωτισμένους, χαρισματικούς και με εθνικό ανάστημα πολιτικούς ηγέτες, με αποτέλεσμα να είμαστε πλέον στο έλεος της Τουρκίας.
ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής
