Το επίπεδο της Πολιτικής Παιδείας στην Κύπρο είναι οδυνηρό και οι όποιες λύσεις (θα) είναι οδυνηρές

Από τη μια έχουμε τον Δημοκρατικό Συναγερμό και το ΑΚΕΛ με τον διαχρονικό «συναιτερισμό» τους στο Κυπριακό και από την άλλη έχουμε το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ, το Κίνημα Οικολόγων και τη Συμμαχία Πολιτών να αποτελούν τον λεγόμενο «κεντρώο» χώρο, ο οποίος αντιτίθεται στα «Ανανικά» και «Μπανκιμουνικά» σχέδια των «συνεταίρων». Κι εδώ αρχίζει το «γλέντι» σε βάρος του Κύπριου πολίτη.

Παράδειγμα 1: Ο Πρόεδρος ισχυρίζεται πως «διέρρευσε» η επιστολή προς τον Μπαν Κι Μουν, με το ΑΚΕΛ να υποστηρίζει τη διαρροή. Και οι άλλοι αρχίζουν να «χορεύουν» βάσει της «διαρροής» και όχι βάσει της ουσίας της επιστολής. Το ΔΗΚΟ άνοιξε τον χορό της «σκόπιμης» διαρροής από το Προεδρικό, η ΕΔΕΚ σημείωσε πως «το Εθνικό Συμβούλιο ξέφυγε του ρόλου του», το ΕΥΡΩΚΟ ζήτησε έρευνα, οι Οικολόγοι την χαρακτήρισαν «ως εσκεμμένη και εκ του πονηρού», και η Συμμαχία Πολιτών ζήτησε «ξεκάθαρη θέση» από τον Πρόεδρο. Ήδη πέρασε μια εβδομάδα και κάτι, ήδη χάσαμε περισσότερο έδαφος και περισσότερη ενέργεια, ήδη ο κ. Μαυρογιάννης έχει προχωρήσει ακόμη ένα βήμα, ήδη ο κ. Έιντε βολιδοσκόπησε κι άλλους σπόνσορες της «δικής» του λύσης.

Παράδειγμα 2: Ο Υπ. Οικονομικών λέει πως οι δείκτες πάνε καλά. Και η αντιπολίτευση αρχίζει πάλι τον χορό, κρίνοντας τους δείκτες ως ανεπαρκείς αλλά χωρίς να προχωρεί σε ουσιαστικές, πρακτικές και άμεσες εναλλακτικές λύσεις. Και φεύγει άλλη μια εβδομάδα, και ακόμη μια και ακόμη μια (και ο Υπ. Οικ. ήταν και θα συνεχίσει να είναι πρώτο θέμα - για το ίδιο θέμα). Και ήδη χάσαμε ακόμη περισσότερο έδαφος, ακόμη περισσότερη ενέργεια, ο κ. Μαυρογιάννης έχει προχωρήσει ακόμη περισσότερο, και ο κ. Έιντε «ειδοποίησε» τον κ. Μπάιντεν πως «σχεδόν» τέλειωσε και ήρθε η ώρα να πάει στην Τουρκία για να προετοιμάσει το έδαφος.

Παράδειγμα 3: Για να μη συνδράμω στο χάσιμο άλλου χρόνου, υπενθυμίζω επιγραμματικά την ιστορία βουλευτή του ΔΗΣΥ με τα αμπελοπούλια, την ιστορία βουλευτή του ΔΗΣΥ με τις παραβάσεις του ορίου ταχύτητας και την ιστορία βουλευτού (από το «άλλο» ΔΗΚΟ) με το κομμωτήριο. Εδώ κι αν χάσαμε χρόνο, και ακόμη συνεχίζουμε μιας και το όριο ταχύτητας είναι ασταμάτητο!

Και πέρασαν οι μήνες, και φτάσαμε στο «τέλος». Ο κ. Μαυρογιάννης έκανε αυτό που κλήθηκε να κάνει και οσονούπω θα βρίσκεται ακόμη πιο συχνά εδώ στη Νέα Υόρκη, για να υποστηρίξει την υποψηφιότητά του για την Προεδρία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Ο κ. Έιντε θα αρχίσει να εξαργυρώνει τα δωρεάν μίλια από τις πτήσεις που άρχισε ήδη να κάνει για να μας «βοηθήσει». Ο κ. Μπάιντεν πιθανόν να ξεκίνησε ήδη να προετοιμάζει την ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα πριν από τη λήξη της Προεδρίας (Νιόβρης 2016), μια ομιλία που θεωρώ πως θα συμπεριλαμβάνει «λυμένο» Κυπριακό. Και, τέλος, η Τουρκία μάλλον ετοιμάζει το τελικό της κτύπημα, «εξαερίζοντας» πάνω μας.

Και τα «κεντρώα» κόμματα ψάχνουν ακόμη υποψηφίους ή, στην καλύτερη περίπτωση, ολοκληρώνουν τώρα τους καταλόγους τους και ο προεκλογικός αγώνας θα «μεθύσει» γι' ακόμη μια φορά την πολιτική ηγεσία του τόπου μας. Το ΑΚΕΛ θα συμφωνεί με τον Πρόεδρο στο Κυπριακό και θα μηδενίζει την Κυβέρνηση σε θέματα οικονομίας. Θα φορά «κόκκινο» κασκόλ στην οικονομία και «μπλε» κασκόλ στο Εθνικό. Και τα κεντρώα θα αναμένουν τι θα πει ο Πρόεδρος, και/ή τι θα κάμει το ΑΚΕΛ και θα αρχίσουν να «χορεύουν», όπως πιο πάνω.

«Διαρροή»! «Όχι», «Ναι», «Δεν ξέρω». Και ο λαός, ακροατής. Ο λαός, θεατής, αποδέκτης μιας χιλιοειπωμένης πολιτικής σάτιρας, να το απολαμβάνει χωρίς να μπορεί να δει πως πέφτει στην παγίδα αυτής της «γλυκιάς» απόλαυσης.

«Βγαίνουμε από το μνημόνιο»! «Όχι», «Ναι», «Δεν ξέρω». Κι ο λαός να αναμένει πως «κάποιος» θα βρει άμεσα λύσεις στο πρόβλημα του άνεργου παιδιού του ή στο πρόβλημα της τράπεζας που θα αρχίσει να τον κυνηγά σαν σκυλί, κ.ο.κ..

Ενδεικτικά να αναφέρω ένα σημαντικό στοιχείο, το οποίο οι έμπειροι πλέον φίλοι μου στα κεντρώα και μη κόμματα όφειλαν να γνωρίζουν, σε αντίθεση με τον Πρόεδρο, ο οποίος φαίνεται πως το γνωρίζει. Επιστημονικά, ο ανθρώπινος εγκέφαλος, για να «χωνέψει» ένα μήνυμα, χρειάζεται 4 άμεσες επαναλήψεις. Δηλαδή, για να μπορέσει η γιαγιά Μαρία να καταλάβει τι σημαίνει «ΔΔΟ», ή οτιδήποτε άλλο, χρειάζεται να το ακούσει, ή/και να το δει, ή/και να το διαβάσει, ή/και να το πει τουλάχιστον 4 φορές στο σύνολο.

Και το διάστημα μεταξύ αυτών των επαναλήψεων πρέπει να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, π.χ. 4 φορές μέσα σε 2-3 μέρες. Πώς να χωνέψει η γιαγιά η Μαρία όλα όσα ακούει καθημερινά; Πώς να έρθει κοντά ο νέος αφού πριν ακούσει το ένα μήνυμα ακολουθεί το άλλο και μετά το άλλο και τα κόμματα δημιουργούν από μόνα τους ένα περιβάλλον πανικού και αναξιοπιστίας; Πότε θα καταλάβουν πολλοί από τους καθήμενους στα ανώτατα στρώματα της πολιτικής του τόπου μας πως οι δημοσιογράφοι σπάνε πλάκα με τις θεωρητικά ανούσιες διακηρύξεις τους και ο κόσμος απλώς κάνει zapping και τα ΜΜΕ “cut” στα ατέλειωτα πλάνα κινηματογράφησης;

Αν ανατρέξετε στα μηνύματα που αποστέλλει στο facebook και στο twitter ο δισεκατομμυριούχος υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, θα διαπιστώσετε πως το κάθε μήνυμά του δεν υπερβαίνει τις δυο γραμμές. Και άντε τώρα η αντιπολίτευση (αλλά και ο όποιος πολιτικός) να πείσει την γιαγιά Μαρία που δεν έχει facebook. Τη γιαγιά Μαρία που πολλούς από αυτούς τους βλέπει κάθε 4 Απρίληδες (ένα μήνα πριν από τις εκλογές). Και που τα μάτια και τα αφτιά της δεν την βοηθούν να δει και να ακούσει τις πλουσιότατες σε ελληνικό λεξιλόγιο διακηρύξεις στα δελτία ειδήσεων αλλά φτωχότατες σε νόημα και ουσία.

Είναι εδώ που φτάνουμε στον τίτλο. Ο Πρόεδρος επαναλαμβάνει συνεχώς την αισιοδοξία του (το έχει πει, όχι 4 αλλά 4000 φορές!). Τον ακολουθεί ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος και επαναλαμβάνει τα του Προέδρου. Σε τρίτη φωνή, ο Άντρος Κυπριανού επιβεβαιώνει τα της λύσης. Με όλους να στέλλουν το ίδιο μήνυμα. Αυτό το χωνέψαμε, ξέρουμε τι θέλουν, είναι ξεκάθαρο!

Και επανέρχομαι στις «κεντρώες» επικοινωνιακές «στρατηγικές», οι οποίες κάθε πρωί, μετά καφέ, «συντονίζονται» για θέματα κριτικής και όχι πολιτικής. «Σήμερα ο Πρόεδρος ήταν άτακτος», θα βγούμε στο facebook να του τα «χώσουμε». «Χτες ο Χάρης δεν μας είπε πως αγόρασε καινούρια υπολογιστική μηχανή», θα του κάνουμε dislike. «Τον περασμένο μήνα ο Άντρος Κυπριανού πήγε στην Τουρκία και δεν μας πήρε μαζί του για να δούμε το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης». Όχι ακριβώς έτσι, αλλά το νόημα δεν αλλάζει. Ναι, με αυτά ασχολείται η διχοτομημένη και οικονομικά καταρρακωμένη πατρίδα μας.

Γιατί, ανεξάρτητα από τις πολλές «καρέκλες» που έχουν δημιουργηθεί, υπήρχε και ακόμη υπάρχει ο χώρος (και πολύ λίγος χρόνος) για να σχεδιάσουν άμεσα, κοινές, σοβαρές προτάσεις που να αφορούν το εθνικό μας θέμα αλλά και την οικονομία. Απλές, κατανοητές, πρακτικές προτάσεις, τις οποίες να επαναλάβουν ξανά και ξανά και ξανά με απλά λόγια, για να τις εμπεδώσει ο κόσμος. Αλλά, αντί αυτού, αρχίζουν τα όργανα στο facebook και στα τηλεοπτικά παράθυρα με τον Πρόεδρο να διευθύνει μαεστρικά την ορχήστρα.

Το επαναλαμβάνω, μια πρόταση θέλει 4 φορές για να τη χωνέψει ο απλός πολίτης/πελάτης (εκτός κι αν τον σοκάρεις!). Και στην Κύπρο, δυστυχώς, το σοκ του πολίτη δεν προέρχεται από τις έξυπνες προτάσεις που ακούει αλλά, πολύ συχνά, από τον ανούσιο λαϊκισμό μιας κακόγουστης σαπουνόπερας. Αν δυσκολεύονται κάποιοι να ετοιμάσουν πρακτικές και παραγωγικές προτάσεις, μετά χαράς μπορώ να αποστείλω αυτές που έχω ετοιμάσει όλα αυτά τα χρόνια και να προετοιμάσω άλλες τόσες για να τις προσφέρω αφιλοκερδώς, όπως κάνω πάντα, για την πατρίδα μου.

Με χαρά τα νέα παιδιά του τόπου μας θα ετοιμάσουν σωρεία προτάσεων για το καλό αυτού του τόπου, για το ίδιο το μέλλον τους, αρκεί να τους ζητηθεί ουσιαστικά και όχι για σκοπούς «ψεύτικων επικοινωνιακών εντυπώσεων». Γιατί πολλοί θέλουν τα νέα παιδιά μας να γεμίζουν τις καρέκλες των ψηφοδελτίων με την παρουσία τους και όχι τη χωρητικότητα του εγκεφάλου τους με την ουσία τους. Απλές, ανθρώπινες προτάσεις που έχουν ως βάση τον Πολίτη, έχουν ως βάση την Κύπρο μας και το καλό της.

Γιατί τώρα, αυτό που κάνουν είναι να επιδεικνύουν πλήρη αποστροφή στο αντίδοτο που χρειαζόμαστε, αντιφάσκοντας σε όσα διακηρύττουν πως θέλουν, σε όσα διακηρύττουν πως νοιάζονται. Και επιβεβαιώνουν πανηγυρικά το μήνυμα που θέλει να στείλει ο Πρόεδρος: «Η λύση θα είναι οδυνηρή»!

Ναι, το επίπεδο της Πολιτικής Παιδείας στην Κύπρο είναι οδυνηρό και οι όποιες λύσεις (θα) είναι οδυνηρές!

ΝΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας,
Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων (AAPC),
Προτεινόμενος για τα Βραβεία 2016 του Αμερικανικού Συνδέσμου Μάρκετινγκ (ΑΜΑ)