Οι Έλληνες παραμένουν ζηλωτές των ριζών της δυστυχίας, διχόνοιας, αμφισβήτησης θεσμών και σχέσεων

Παρόλο που έχει ξεκινήσει η νέα διαπραγμάτευση σχετικά με τα υφιστάμενα προβλήματα της χώρας, εντούτοις παρατηρούνται μια σειρά πολιτικές προς αποφυγή διαπραγμάτευσης και το ξεκίνημα/ζύμωμα μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης, που δεν επιτρέπουν σε λαό και πολιτική ηγεσία να θέσουν τα δάκτυλα επί τον τύπον των ήλων και να αντικρίσουν με υπευθυνότητα τα καυτά προβλήματα της χώρας.

Χωριζόμενοι σε καλούς και κακούς, για προβλήματα των οποίων η ουσία και η πορεία δεν αγγίχθηκαν επί δεκαετίες, επειδή οι αριθμοί δεν έβγαιναν για ψηφοθηρικούς λόγους, και παραγράφονταν, στην πραγματικότητα εξοστράκισαν τη χώρα και την οδήγησαν σε νέα οικονομικά βάρη και σε νέα αδιέξοδα.

Οι Έλληνες παραμένουν ζηλωτές των ριζών της δυστυχίας, διχόνοιας, αμφισβήτησης θεσμών και σχέσεων και συνέχεια βρίσκονται υπό εκκόλαψη νέοι αυτοσχεδιασμοί, χωρίς να λειτουργεί ο συνολικός επωφελισμός.

Αυτή η δυσλειτουργία έφερε τα άνω-κάτω, την ασυδοσία, αυθαιρεσία και το όλο πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικό σύστημα που δεν είναι δίκαιο, και ούτε και οι πολίτες έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ως αποτέλεσμα, το χάος εξουδετερώνει το καλό και το έδαφος στήριξης των Ελλήνων χάνεται κάτω από τα πόδια τους.

Ενώ τούτοι οι δύο μήνες είναι οι πιο κρίσιμοι για τη χώρα και χρειάζεται πολιτική ωριμότητα, συναίνεση και νηφαλιότητα για να γίνουν σωστές διαπραγματεύσεις και να υπάρχει πολιτική σταθερότητα χωρίς αμφισβήτηση, λαμβανομένης υπόψη της ποικιλόμορφης αστάθειας στην περιοχή και Ευρώπη, με αποκορύφωμα το προσφυγικό που παίρνει νέες διαστάσεις, εντούτοις οι απεργίες και τα μπλόκα βρίσκονται σε έξαρση, καθ' ην στιγμήν η Ελλαδίτσα δίδει μάχη για να μην καταρρεύσει και να αντιμετωπίσει τις πιέσεις των δανειστών περί νέου Grexit σε οικονομία και σε Συνθήκη Σένγκεν.

Τούτη τη στιγμή οι πολιτικές ηγεσίες θα πρέπει να αποδείξουν την αξία τους και τις ηγετικές τους επιδεξιότητες μακριά από το όνειρο για νέο γύρο εκλογών και να διαχειρισθούν τα ακανθώδη προβλήματα της χώρας, αρχίζοντας από την καθημαγμένη οικονομία, ανάπτυξη, προσφυγικό, πολιτική, αποσταθεροποίηση και φυγή κεφαλαίων και λοιπών δραστηριοτήτων σε γειτονικές χώρες, υιοθετώντας μια ενιαία στρατηγική ανάπτυξη και υπευθυνότητα, γιατί το χάιδεμα του ελληνικού λαού δεν μπορεί να συνεχίζεται και χρειάζεται μια νέα ελπίδα για το αύριο, όπως και εμείς σε τούτο το νησί.

Οι παθογένειες του παρελθόντος δεν επιλύονται με κομματικές αντιπαραθέσεις και με συμφέροντα ομάδων, αλλά με τη λειτουργία του υπεύθυνου πολιτικού και κοινωνικού βίου, πράγμα που λείπει από την Ελλάδα και Κύπρο, επειδή δεν βρέθηκε ακόμη η μορφή του δημοκρατικού πολιτεύματος που χρειάζονται αυτές οι δύο χώρες για να λειτουργήσουν σωστά και υπεύθυνα.

Αυτή η ακολουθημένη πολιτική, όπου χώρα και λαός κόβουν βόλτες στην άκρη του γκρεμού, οφείλεται στο γεγονός ότι οι Έλληνες διαχρονικά, παρόλο που συμπληρώνονται 200 χρόνια εθνικής ανεξαρτησίας, δεν κατοχύρωσαν ένα ανεξάρτητο κράτος, επειδή παρέμειναν υπηρέτες των ξένων για χάρη της εξουσίας και του κομματικού πάθους και συνεχώς αποτυγχάνουν.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ