Φοβούμαι ότι η Τουρκία θα εξέλθει κερδισμένη από ενδεχόμενο πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή των πετρελαίων
«Επί ξυρού ίσταται, ακμής» (Ιλιάδα Κ173). Η έκφραση αυτή αναφέρεται σε καταστάσεις επικίνδυνες, όπου αναζητούνται οι αναγκαίοι συμβιβασμοί και ισορροπίες για να εξομαλυνθεί η κατάσταση. Επίκαιρη έκφραση. Με την εκτέλεση από το καθεστώς των Σαούντ, της Σαουδικής Αραβίας, 47 ατόμων (Σιιτών), μεταξύ των οποίων και του εξέχοντος κληρικού, αντικαθεστωτικού Σιίτη σεΐχη, Νιμρ-Αλ-Νιμρ από το Ριάντ, το ποτήρι της οργής φαίνεται να κοντεύει να ξεχειλίσει.
Η Σαουδική Αραβία -μετά τις επιθέσεις του ιρανικού πλήθους εναντίον της πρεσβείας της- διέκοψε τις σχέσεις της με το Ιράν, ανακαλώντας μέσα σε 48 ώρες, όλους τους διπλωματικούς της υπαλλήλους από την Τεχεράνη. Αλλά, τι κρύβεται πίσω από τη σύγκρουση αυτή; Όπως γνωρίζουμε, οι δύο αυτές χώρες επιδιώκουν να τεθούν επικεφαλής των δύο ισχυρότερων αντιμαχόμενων μουσουλμανικών ομάδων, ή θρησκευτικών τάσεων της περιοχής, δηλαδή των Σουνιτών (Σ. Αραβία) και των Σιιτών (Ιράν).
Είναι, όμως, τόσον απλά τα πράγματα; Όχι. Όπως έχω γράψει πρόσφατα, όλα τα κακά στην εποχή της ύλης που ζούμε, οφείλονται στο χρήμα. Στο κέρδος. Οι χώρες αυτές αποτελούν τις 2 ισχυρότερες πετρελαιοπαραγωγούς δυνάμεις του Περσικού Κόλπου, επιδιώκουν δε να έχουν τον πρώτο λόγο σε ενεργειακά θέματα -όπως π.χ. ο καθορισμός της τιμής του λεγόμενου μαύρου χρυσού-κ.λπ. Άρα, καθίσταται ηλίου φαεινότερον ότι η επί θύραις σύρραξη έχει να κάνει, ή σχετίζεται με γεωπολιτικά, οικονομικά οφέλη, αλλά και θέματα θρησκευτικής επιρροής, όπως είπαμε πιο πάνω.
Σε σχόλιο τηλεοπτικού καναλιού, ακούσαμε το σχόλιο δημοσιογράφου, ότι από μια παρόμοια θρυαλλίδα-αφορμή ανάφλεξης, ξέσπασε ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος, τον Ιούλιο του 1914, μετά τη δολοφονία του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου, διαδόχου του αυστρο-ουγγρικού θρόνου, από τον Σέρβο εθνικιστή φοιτητή, Gavrilo Princip, στις 28 Ιουνίου 1914 στο Σεράγεβο. Με αφορμή αυτό το γεγονός, η Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία, αφού εξασφάλισε τη συμμαχία της Γερμανίας, μετά και την απόρριψη από τη Σερβία, ενός εκ των 10 όρων που έθεσε, κήρυξε τον πόλεμο κατά της βαλκανικής αυτής χώρας, βομβαρδίζοντας ανηλεώς την πρωτεύουσα Βελιγράδι…
Εμείς, τώρα, βρισκόμαστε πάρα πολύ κοντά σε μια παρόμοια ανάφλεξη. Είδα πριν από μερικές ημέρες στο Διαδίκτυο, δηλώσεις του νεο-σουλτάνου Ερντογάν, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία αυτή, απευθύνει έκκληση προς τις 2 μουσουλμανικές χώρες, να αποφύγουν τη δημιουργία έντασης και να τα βρούνε μέσα σε πνεύμα συνεννόησης-συνδιαλλαγής!.. Φοβούμαι ότι η Τουρκία θα εξέλθει κερδισμένη από ενδεχόμενο πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή των πετρελαίων. Εύχομαι να έχω λάθος. Διότι: «Ο λύκος, στην αναμπουμπούλα χαίρεται…», λένε στην Ελλάδα. Ίδωμεν.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Στοχαστής




