Μυηθείς και ορκισθείς κατ’ αρχάς από τον ομοχώριό του Ροβέρτο Αντωνιάδη αποτέλεσε ευθύς αμέσως ενεργό μέλος της ομάδας Γεωργίου Ράφτη

Η Λυσός, γενέτειρα αγωνιστών, ενταφίασε στις 30.1.16, ημέρα των Τριών Ιεραρχών, στα μοσχομυρισμένα χώματά της έναν άκαμπτο, ασυμβίβαστο, ανιδιοτελή και ακαταμάχητο μαχητή της κυπριακής Ελευθερίας, τον Ανδρέα Τσιάκμα της Ε.ΟΚ.Α -55-59. Συνελθόντες συναγωνιστές, συγγενείς και φίλοι από όλη την εναπομείνασα Ελεύθερη Κύπρο κάτω από τους ιερούς θόλους της εκκλησίας Της Χρυσελεούσας Παναγίας Λυσού αποχαιρέτησαν τον αγωνιστή της ελευθερίας και τη συνοδεύουσα αυτόν φάλαγγα των ηρώων της φυλής στην τελευταία του κατοικία, ευχόμενοι ολοψύχως και ικετεύοντες ταυτόχρονα τον Κύριο των Δυνάμεων, όπως τάξει αυτόν εκεί όπου οι δίκαιοι αναπαύονται.

Υπήρξεν ο αποβιώσας μορφή έντιμη και ηρωική! Νεαρός κατετάγη από τους πρώτους, στους πρώτους μήνες ενάρξεως του Αγώνος στις φάλαγγες της Ε.ΟΚΑ. Μυηθείς και ορκισθείς κατ’ αρχάς από τον ομοχώριό του Ροβέρτο Αντωνιάδη αποτέλεσε ευθύς αμέσως ενεργό μέλος της ομάδας Γεωργίου Ράφτη. Έλαβε μέρος σε επιθέσεις εναντίον των Άγγλων στο μεταλλείο Κινούσας, στην τοποθέτηση και ρήξη επιτοπίου κατασκευής βομβών χωρίς να επιδεικνύεται. Επιπρόσθετα, ως ξυλουργός το επάγγελμα, υπήρξε κατασκευαστής ξύλινων κιβωτίων εντός των οποίων εφυλάττονταν εκρηκτικές ύλες, βόμβες και όπλα που ετοποθεντούνταν στις δόμες, κυρίως, των χωραφιών, προμηθευόμενος την ξυλεία από τις βιομηχανικές ξυλοσχιστικές μηχανές του αδελφού του Χαμπή που πρωτοστατούσε στην ανάληψη πρωτοβουλιών για την οικονομική του επιβίωση και στην πρόοδο του χωριού του.

Συλληφθείς κρατήθηκε κατ’ αρχάς στη φυλακή της Αστυνομίας Λυσού και για ένα εικοσιτετράωρο ήταν όρθιος και σφηνωμένος στη γωνιά χωρίς να μπορεί να καθίσει ή να μετακινηθεί μπροστά, αριστερά ή και δεξιά, γιατί ένα λυκόσκυλο ήταν δεμένο απέναντί του σε απόσταση αναπνοής, έτοιμο να τον κατασπαράξει αν έκαμνε κίνηση διαφυγής. Μετέπειτα ανακριθείς και εχέμυθος ως ήταν, ουδέν ομολόγησε. Δεν βασανίσθηκε όμως. Οδηγήθηκε στα Κρατητήρια Πύλας μέχρι τέλους του Αγώνος, υφιστάμενος όλες τις ταλαιπωρίες και ανησυχίες του κρατουμένου με όλα τα οδυνηρά αποτελέσματα.

Ως ανιδιοτελής αγωνιστής ουδέν όφελος προσκόμισε ή επιδίωξε. Μετανάστευσε στη Ν. Αφρική. Εργάσθηκε σκληρά, τραυματίστηκε σοβαρά από μαύρους και ως εκ θαύματος γλίτωσε τον θάνατο… Ευδοκιμήσας στην ξένη επέστρεψε στην πατρίδα του, την οποία εύρε κατά το ήμισυ τουρκοκρατουμένη. Η θλίψη του ήταν ανέκφραστη και απερίγραπτη. Τρωθείς από την επάρατο νόσο υπέκυψε τελικά στα θανατηφόρα βέλη της. Αφήνει σύζυγο και τρία τέκνα. Μπορούν να είναι υπερήφανοι τόσο αυτοί όσο και η γενέτειρά του Λυσός, αλλά και γενικότερα η Κύπρος, για την οποία αγωνίστηκε με αυτοθυσία για την απελευθέρωσή της από τον ζυγό της δουλείας. Το όνειρό του, η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ενταφιάστηκε… Ο ενταφιασμός ευχόμαστε να μην είναι παντοντινός! Αιωνία του η Μνήμη!!

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΓΡ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ
Δικηγόρος, φιλόλογος ΜΑ