Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, εγκρίθηκε ομόφωνα ψήφισμα για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Πριν από τη διεξαγωγή της συζήτησης και της ψηφοφορίας, προηγήθηκε έντονο παρασκήνιο διαβουλεύσεων και συγκρούσεων μεταξύ Ρωσίας από τη μια, και ΗΠΑ και Αγγλίας από την άλλη.

Η Ρωσία επέμεινε σε ονομαστική αναφορά για τις ευθύνες της Τουρκίας στο θέμα το αγνοουμένων, ενώ ΗΠΑ και Αγγλία αρνήθηκαν πεισματικά τη συμπερίληψη μιας τέτοιας αναφοράς. Σύγκρουση υπήρξε και στο θέμα των εγγυήσεων. Η Ρωσία ήθελε να περιληφθεί στο ψήφισμα αναφορά στο αναχρονιστικό και αχρείαστο των εγγυήσεων στον 21ο αιώνα, ενώ και πάλιν το αμαρτωλό δίδυμο ΗΠΑ και Αγγλίας αρνήθηκαν επίμονα κάτι τέτοιο.

Η μάχη αυτή μεταφέρθηκε και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ο Ρώσος αντιπρόσωπος, με σθένος και επιμονή, υποστήριξε ότι δεν μπορεί να μη γίνεται αναφορά ονομαστική στον πρωταίτιο του εγκλήματος των αγνοουμένων, δηλαδή την Τουρκία. Επίσης, μαχητικά και πειστικά υπέδειξε ότι οι εγγυήσεις στον 21ο αιώνα είναι αναχρονισμός, ο οποίος συνιστά απομεινάρι της εποχής της αποικιοκρατίας, το οποίο πρέπει να αποσυρθεί και να τερματισθεί. Με το ίδιο σθένος, όμως, δυστυχώς αντιτάχθηκαν οι μόνιμοι αντιπρόσωποι της Αγγλίας και των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Το εκπληκτικό στην υπόθεση αυτή δεν είναι το γεγονός ότι για μιαν ακόμα φορά ΗΠΑ και Αγγλία καλύπτουν και στηρίζουν την Τουρκία.

Το εκπληκτικό είναι ότι κατηγόρησαν τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ρωσίας ότι, με τις θέσεις του, πολιτικοποιεί το θέμα. Θράσος και όνειδος! Το να ζητά κάποιος σήμερα, το 2016, την κατάργηση των εγγυήσεων συνιστά πολιτικοποίηση, τάχατες, του Κυπριακού. Πέραν του ότι το Κυπριακό είναι πολιτικό θέμα εισβολής και κατοχής, κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας ενός κράτους μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε, αποτελεί και ανησυχητικό φαινόμενο η στάση τους. Ανησυχητικό γιατί πρόσφατα και οι δύο αυτές χώρες δήλωσαν, π.χ. ο Άγγλος ΥΠΕΞ, ότι οι εγγυήσεις είναι αχρείαστες. Τι να καταλάβουμε από αυτήν τη στάση τους; Παίγνια και θέατρα ή τι, τέλος πάντων;

Ενώ για μιαν ακόμα φορά η Ρωσία αποδεικνύεται σταθερός φίλος!