Κάθε φορά που το Προεδρικό με ετερόφωτους ακόλουθους στριμώχνεται (ετερόφωτοι επειδή άλλα θα επιχειρηματολογούσαν αν ο Ν. Αναστασιάδης άλλαζε πορεία), αντιπαραβάλλουν τη γνωστή ατάκα: - «Εσείς τι προτείνετε; Πόλεμο;… Μόνο με διάλογο θα καταλήξουμε σε λύση».
Στα μυαλά τους υπάρχουν μόνο δύο επιλογές. Τίποτα άλλο. Η πολιτική Αναστασιάδη, είτε… πόλεμος! Από τη μια, η πολιτική που περιλαμβάνει ζιβανίες, περιπάτους, καφέδες, θέατρα… μέχρι Χριστουγεννιάτικα μηνύματα και επικοινωνιακά τεχνάσματα για να συντηρείται το «χαρούμενο» κλίμα με τον Ακιντζί, είτε… πόλεμος. Δεν χωράει άλλο στα μυαλά τους. Πάντως, θα ήταν ενδιαφέρον να εξηγήσουν αν η πολιτική Τ. Παπαδόπουλου στο Κυπριακό -που σίγουρα δεν ήταν ο πόλεμος-, είναι ίδια με την ακολουθούμενη σήμερα από τον Ν. Αναστασιάδη.
Η πολιτική του ορθολογισμού αξιοποιεί στο έπακρο τα στρατηγικά μας πλεονεκτήματα, με την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ σε συνδυασμό με τις ενταξιακές της Τουρκίας και την ενέργεια. Για το πρώτο, μια Κυβέρνηση που ζητά λύση βάσει των κανόνων δικαίου της ΕΕ, δεν θα χαρακτηριστεί ποτέ ακραία. Κυβέρνηση που ασκεί το δικαίωμα του βέτο, μπλοκάροντας κάθε βήμα στις ενταξιακές της Τουρκίας -όπως ήταν εξαρχής ο σχεδιασμός της ευρωπαϊκής μας πολιτικής-, προκαλεί κόστος στην Τουρκία και στον υπό πίεση Ερντογάν.
Αυτήν τη μάχη πρέπει να τη δώσουμε επειδή γι' αυτό μπήκαμε στην ΕΕ. Δεύτερον, η συνεργασία με Ισραήλ-Αίγυπτο στην Αν. Μεσόγειο γύρω από την ενέργεια, σε συνδυασμό με τις ανάγκες εφοδιασμού της ΕΕ, είναι άλλο τεράστιο πλεονέκτημα. Τα μεγαλύτερα «όπλα» να είχαμε, με τέτοια «μυαλά» στο μηδέν θα καταλήγαμε, όπως τώρα που εξουδετερώνονται στην επιδίωξη της όποιας λύσης/διάλυσης. Με εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, πλέον θα βρισκόμαστε στο πολιτικό κενό. Είμαι βέβαιος, θα επινοηθούν πολλές φοβίες και προσχήματα για να μην παραδεχτούν το αυτονόητο: Γίνεται να επιδιώκουμε τα πιο πάνω ταυτόχρονα με τον διάλογο.
Υπάρχουν πολλά, αλλά περιοριζόμαστε στο εξής ενδεικτικό για την επικρατούσα πολιτική. Στα κατεχόμενα υπάρχουν δυνάμεις που ο Ερντογάν (προφανώς και οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ) θα ΄θελαν να εξαφανιστούν, γιατί δεν βολεύουν στο χαρούμενο σκηνικό. Ο εκδότης Σενέρ Λεβέντ (εφημ. «Αφρίκα») στηρίζει έμπρακτα ένα κράτος απαλλαγμένο πλήρως από την Τουρκία. Λόγω της διαχρονικής αντικατοχικής του στάσης ενάντια στον κατοχικό στρατό και τους εποίκους, έχει καταδιωχθεί βάναυσα από το κατοχικό καθεστώς, αλλά ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ διευθετούν δικοινοτικές επαφές με οποιονδήποτε εκτός από τον Σ. Λεβέντ. Παρεμπιπτόντως, λόγω των αγώνων του υπέρ των ευρωπαϊκών αξιών με κίνδυνο της ζωής του, τον πρότεινα για το ετήσιο βραβείο 2015 του ευρωπαίου πολίτη για την Κύπρο. Αυτό απορρίφθηκε από τα ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, που επέλεξαν την πολιτική εξίσωση βραβεύοντας από κοινού έναν Ε/κ και έναν Τ/κ. Αργότερα, αποκαλύφθηκε η σύνδεση με βιβλίο που περιέχει παράλληλα τα παράνομα τοπωνύμια που επέβαλε η Τουρκία.
Ο Ν. Αναστασιάδης εξαφάνισε την κατοχή, ανέδειξε ως ανεπίσημο συμπρόεδρο τον Ακιντζί και «επενδύει» στη μεγαλοσύνη του νεοσουλτάνου Ερντογάν. Ταυτόχρονα, η χαρούμενη πολιτική με ψευδολογίες (π.χ. «έχουν διασφαλιστεί πλήρως οι βασικές ελευθερίες, περιλαμβανομένου του δικαιώματος περιουσίας σε όλη την Κύπρο») θα μετατραπεί στο τέλος ωμός εκβιασμός: είτε διάλυση, είτε αναβαθμίζεται το ψευδοκράτος. Έτσι, με εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκπληρώνεται ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας, να θέσει υπό την κηδεμονία όλη την Κύπρο και πλέον θα είμαστε σε δρόμο χωρίς επιστροφή, με τα στρατηγικά μας πλεονεκτήματα καμένα.
Πάντως, ο Ερντογάν, σε κατάσταση παράνοιας, επιχειρεί για μήνες πολιορκία των Κούρδων, εκτοπίζοντας χιλιάδες και δολοφονώντας εκατοντάδες. Έφτασε στο σημείο να καταδιώκει με φυλάκιση εκατοντάδες δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, που τόλμησαν να δηλώσουν ότι δεν θέλουν να είναι μέρος του υπό εξέλιξη εγκλήματος. Στα κατεχόμενα, ο Σ. Λεβέντ συνεχίζει απτόητος να διασώζει την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας, και στις ελεύθερες περιοχές κόμματα και ακαδημαϊκοί προωθούν φτιαχτές επαναπροσεγγιστικές εκδηλώσεις.
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Eυρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D) -
[email protected]
