Στο άρθρο μου υπό τον τίτλο «Επικίνδυνες ψευδαισθήσεις», που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Μάιο, είχα γράψει ότι οι λογής-λογής εθνικώς ασπόνδυλοι και άλλοι, τους οποίους θα χαρακτήριζα ως τουρκοπροσκυνημένους, μόνο που δεν έσπευσαν να κτυπήσουν τις καμπάνες για την εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί στην «ηγεσία» των Τ/κυπρίων.

Στο μεταξύ, με την επανέναρξη των συνομιλιών (κουβέντες του καφενείου, όπως τις χαρακτήρισε προ ετών ο Βρετανός δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ στην εφημερίδα «Independent»), καλλιεργήθηκε ένα ψευδεπίγραφο κλίμα, ότι η «λύση» δεν είναι μακριά και ότι η Τουρκία επιθυμεί «λύση» του Κυπριακού, ως εάν η τελευταία εξαρτά την πολιτική της από το ποιος θα είναι ο Πρόεδρος της Κύπρου και ποιος «ο ηγέτης» των Τ/Κυπρίων.

Η πολιτική της Άγκυρας παραμένει σταθερή και αναλλοίωτη, δηλαδή να θέσει υπό τον έλεγχό της και να επανακτήσει την Κύπρο αρχικά υπό ένα είδος κηδεμονίας, στο πλαίσιο της Διζωνικής «Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα» κ.τ.λ., κ.τ.λ. Αυτή είναι η «λύση» που προωθεί η Τουρκία.

Για μήνες τώρα, μας μιλούν για πρόοδο προς την ορθή κατεύθυνση, για νέα δυναμική, κινητικότητα και άλλα. Αν υπάρχει κινητικότητα, αυτή είναι προς… τα πίσω, αφού το μόνο που έχει επιτευχθεί είναι η αναβάθμιση της ούτω καλουμένης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (του ψευδοκράτους, όπως συνηθίζουμε να το αποκαλούμε), αλλά και του ιδίου του Μουσταφά Ακιντζί ως «Τουρκοκυπρίου Προέδρου».
Αρχής γενομένης με την επανέναρξη των «συνομιλιών», ο Μουσταφά Ακιντζί καταφθάνει αγέρωχος με τη λιμουζίνα του, με αναρτημένη τη «σημαία» του ψευδοκράτους και στη συνέχεια βαδίζει με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη σε στρωμένο κόκκινο τάπητα (χαλί), με την απόδοση τιμών από στρατιωτικό άγημα υπό τους ήχους σκοτσέζικης πίπιζας, ως οι δύο τους να ήταν Πρόεδροι δύο διαφορετικών κρατών.

Παρά το γεγονός ότι με το ψήφισμα 541/84 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η ανακήρυξη του ψευδοκράτους θεωρήθηκε παράνομη και άρα τέτοιο κράτος ούτε υπάρχει μήτε αναγνωρίζεται, οι εν Κύπρω εκπρόσωποι του Διεθνούς Οργανισμού το αγνόησαν επιδεικτικά, οργανώνοντας αυτά που θα χαρακτήριζα ως αφόρητη πρόκληση. Το ψήφισμα αυτό επίσης αγνόησαν Υπουργοί και άλλοι εκπρόσωποι κρατών και κυβερνήσεων, που όταν επισκέφθηκαν την Κύπρο, μετέβησαν στα κατεχόμενα, με εξαίρεση τον Ρώσο Υπουργό των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, που αρνήθηκε να συναντήσει τον Μουσταφά Ακιντζί στο «προεδρικό μέγαρό» του.

Θυμηθείτε, πως ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος εξαπέστειλε τον τότε Βρετανό Υπουργό των Εξωτερικών Τζακ Στρο, ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ουδέποτε υπήρξε εκ μέρους των εκάστοτε κυπριακών κυβερνήσεων οποιαδήποτε αντίδραση.

Αποκορύφωμα της αναβάθμισης του ψευδοκράτους σε πανευρωπαϊκό ιδίως αλλά και διεθνές επίπεδο ήταν τα μηνύματα Αναστασιάδη-Ακιντζί, τα οποία μετέδιδε ως πρώτη είδηση, από πρωίας μέχρι νυκτός την ημέρα των Χριστουγέννων, το τηλεοπτικό δελτίο στα Euronews, χαρακτηρίζοντας τον Ν. Αναστασιάδη ως «Greek Cypriot President» και τον Μ. Ακιντζί ως «Turkish Cypriot President», χωρίς ουδείς να διαμαρτυρηθεί από επίσημης κυπριακής πλευράς.

Τέλος, ήλθε η πρόσκληση προς τον Μουσταφά Ακιντζί να παραστεί στο διεθνές οικονομικό συνέδριο στο Νταβός (Ελβετίας), χωρίς ποτέ να ανακοινωθεί από τους οργανωτές του συνεδρίου υπό ποία ιδιότητα προσκλήθηκε.

Άραγε, πώς θα αντιδρούσε η Άγκυρα, αν προσεκαλούντο και εκπρόσωποι των εκατομμυρίων Κούρδων της Τουρκίας, που βρίσκονται υπό συνεχή διωγμό, διότι διεκδικούν τοπική αυτονομία και τα βασικά δημοκρατικά και ανθρώπινά τους δικαιώματα;

Ειρήσθω εν παρόδω, ας μην ξεχνούμε και ποιοι δολοφόνησαν τον Θεόφιλο Γεωργιάδη -αγωνιστή των δικαίων του Κουρδικού Λαού- εκτός από τις εν ψυχρώ δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σ. Σολωμού.

Όλοι αυτοί λοιπόν, τους οποίους χαρακτηρίζω ως εθνικώς ασπόνδυλους, που καλλιέργησαν επικίνδυνες ψευδαισθήσεις μετά και τα όσα δήλωσε ο Μουσταφά Ακιντζί στη διακαναλική του συνέντευξη (29/12/2015), πώς εννοεί το περιεχόμενο της ούτω καλούμενης «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα», οφείλουν να απολογηθούν στον κυπριακό Ελληνισμό, για να μη στιγματισθούν από την Ιστορία ως συνυπεύθυνοι για τον εξανδραποδισμό του κυπριακού Ελληνισμού από μία χώρα ως η Τουρκία, της οποίας ο νεοσουλτάνος Πρόεδρός της Ρετζέπ Ταγίπ Ερτογάν δηλώνει θαυμαστής του καθεστώτος της Χιτλερικής Γερμανίας.

Υ.Γ. Επειδή έχει δημοσιευθεί ότι θα ανεγερθεί αστεροσκοπείο στην οροσειρά του Τροόδους, ας προσφερθεί η θέση του «Γενικού Διευθυντή» στον Έσπεν Μπαρθ Έιντε, που προσπαθεί… να ευθυγραμμίσει τα άστρα και να λύσει το Κυπριακό. Μήπως, άραγε, είχε άδικο ο αείμνηστος Θεμιστοκλής Δέρβης (πρώην Δήμαρχος Λευκωσίας), που χαρακτήρισε τον ΟΗΕ «Λέσχη διεθνών απατεώνων»;

ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής