Έτσι η μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνής προσωπικότητα έχουν πάει περίπατο. Θα έχουμε, ίσως, μια ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ με περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με αποκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο

Μας αποκαλούν απορριπτικούς, επειδή ανησυχούμε ότι η επερχόμενη λύση θα είναι καταστροφική για την Κυπριακή Δημοκρατία και επικίνδυνη για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Φοβόμαστε ότι η λύση θα είναι μια διζωνική, δικοινοτική ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του σχεδίου Ανάν. Γνωρίζουμε ότι η κυριαρχία έχει ήδη διχοτομηθεί, ότι οι συνιστώσες πολιτείες θα εκδίδουν τη δική τους ιθαγένεια και θα συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες. Έτσι η μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνής προσωπικότητα έχουν πάει περίπατο. Θα έχουμε, ίσως, μια ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ με περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με αποκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η Κύπρος θα είναι έρμαιο των τουρκικών σχεδίων για επανάκτησή της από την Τουρκία. Όλα αυτά δεν τα φανταζόμαστε, ούτε τα διαισθανόμαστε. Αποτελούν περιεχόμενο των κοινών ανακοινωθέντων Χριστόφια - Ταλάτ και Αναστασιάδη - Έρογλου. Μας τα ανακοινώνουν καμουφλαρισμένα οι κ. Έιντε και Ακιντζί. Μας προδιαθέτουν ο Αβέρωφ, ο Κυπριανού και ο Κασουλίδης με δηλώσεις και συνεντεύξεις των.

Οι κορυφαίοι ηγέτες της διαχείρισης του Κυπριακού, που διαμορφώνουν και διαπραγματεύονται τις προτάσεις και που παρουσιάζουν μια τάση υποχωρήσεων για εξεύρεση μιας λύσης, δεν έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία. Το πολιτικό παρελθόν τους είναι διάτρητο από τις λανθασμένες επιλογές τους. Έχουν ταυτίσει την πολιτική τους σταδιοδρομία με την υποστήριξη και υπεράσπιση των λανθασμένων θέσεων και παράνομων ενεργειών εναντίον της εκλελεγμένης ηγεσίας. Ταυτίστηκαν με τους πολέμιους τους Μακαρίου και αποτελούσαν κορυφαία στελέχη της λεγόμενης «ενωτικής παράταξης», που τελικά με τις ενέργειές τους κατέστησαν οι θλιβεροί νεκροθάφτες της ενώσεως. Τότε ήταν ανένδοτοι υποστηρικτές του ευκταίου και πολεμούσαν την πολιτική του εφικτού, που διακήρυξε το 1968 ο Εθνάρχης Μακάριος, έχοντας την έγκριση της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού.

Μετά την εισβολή και τον ενταφιασμό της ενώσεως αναδείχτηκαν διαπρύσιοι κήρυκες του συμβιβασμού και της δήθεν ρεαλιστικής πολιτικής, ακροβατώντας στην υποστήριξη υπερατλαντικών σχεδίων για οριστικοποίηση της διχοτόμησης και αποκαλώντας τα χαμένες ευκαιρίες, που τορπίλιζαν οι ανένδοτοι απορριπτικοί, Σπύρος Κυπριανού και Τάσσος Παπαδόπουλος. Ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ συνέπτυξαν από τότε ομάδα, που προσπάθησε να εξαναγκάσει τον Σπύρο Κυπριανού να αποδεχτεί λύσεις συνθηκολόγησης και αποδοχής διχοτομικών σχεδίων.

Αλλά την έξωθεν καλή μαρτυρίαν έχασαν οριστικά και τελεσίδικα, όταν το 2004 ταυτίστηκαν με το σχέδιο Χάνεϊ - Ανάν, που επεδίωκε την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την είσοδο στην Ε.Ε. του μορφώματος Ανάν, που θα μας καθιστούσε κοινότητα, αναζητούσα κηδεμόνα και ανύπαρκτη αναγνώριση και στήριξη από την Ε.Ε.

Μας απείλησαν τότε με Μικρασιατική Καταστροφή, μας κατηγόρησαν ότι δεν θέλουμε λύση και κατήγγειλαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο ότι προσπαθούσε με απειλές και δικτατορικές ενέργειες να εκβιάσει τον λαό να ψηφίσει ΟΧΙ. Το 76% του λαού και η πλειοψηφία του κόμματός τους τούς έδωσε ηχηρή απάντηση. Αλλά ουδέποτε παραδέχτηκαν το λάθος τους. Κι εμείς σήμερα δεν μπορούμε να τους εμπιστευθούμε.

Διαισθανόμαστε ότι ενεργούν με βάση τις θέσεις τους το 2004 και προσπαθούν να τις δικαιώσουν, τώρα που ο θλιβερός Χριστόφιας και ο «συναινετικός» Καρογιάν τούς ανέβασαν στην εξουσία και το ΑΚΕΛ τούς προσφέρει στήριξη για τσιμέντωμα του ΝΑΙ.

Το παρελθόν τους προδικάζει τη θέση τους στο μέλλον, που διαγράφεται ζοφερό. Ο λαός θα κληθεί ίσως ξανά να υπερασπιστεί το δίκαιο, την Ιστορία και την αξιοπρέπειά του. Θα το κάνει ή θα συνθηκολογήσει, θέτοντας τον κομματικό πατριωτισμό πάνω από την Ιστορία και το συμφέρον της πατρίδας;

Ο λαός ουδέποτε πρόδωσε την Ιστορία και την αξιοπρέπειά του.