Είναι διατυπωμένη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι έχει κοινό όραμα με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί. Αυτό είναι κάτι θετικό, διερωτάται όμως κανείς, αυτό είναι το παν;

Σύμφωνοι, τα πολιτειακά θέματα είναι αυτό που θα παραμείνει ο κύριος άξονας αναφοράς σε πιθανή θέση στο μέλλον, αλλά, απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι, όταν δύο άτομα αποφασίσουν να κάνουν ένα συνεταιρισμό, σκέφτονται και το πώς θα ανταποκριθούν σε θέματα που αφορούν μη τεχνοκρατικές δομές και έχουν σχέση με οπτικές γωνιές επί θεμάτων που αναγκαστικά θα αντιμετωπίσουν ή θα πρέπει να αποφασίσουν, ως ένα τεστ «πραγματικού χρόνου».

Μερικά από τα θέματα αυτά είναι:
Εξωτερική πολιτική: Οι ιδιαιτερότητες της κάθε πλευράς πρέπει να γίνουν σεβαστές και από την άλλη μέσω θέσπισης κατάλληλων πυλώνων εξωτερικής πολιτικής. Η στενή σχέση της πλευράς μας με το Ισραήλ, για παράδειγμα, θα εμπεδωθεί ή θα τεθεί ως δεύτερη προτεραιότητα από την άλλη πλευρά στο τραπέζι του ομόσπονδου υπουργείου;

Αντιλήψεις για ανεξαρτησία: Ενώ η ε/κ πλευρά έχει δείξει ότι απέδειξε τη δέσμευσή της (αποστάσεις από την ελληνική οικονομία), δεν έχει ακόμα επιδειχθεί ικανό τεκμήριο για την άλλη πλευρά.

Οικονομική πολιτική: Υπάρχουν πολλά κοινά στις δύο πλευρές, παραμένει ωστόσο θέμα επιλογών. Για παράδειγμα, ποιες πτυχές του τουρισμού θα αναπτυχθούν; Υπάρχει συναντίληψη σε τομείς ανάπτυξης;

Για τα θέματα αυτά πρέπει να υπάρξει μια ανίχνευση προθέσεων. Η πραγματική εφαρμογή μιας λύσης θα εξαρτηθεί από αυτά, χωρίς να υποτιμάται η σημασία του νομικού πολιτειακού υποβάθρου, που είναι όμως το μόνο που συζητείται.

Αυτά ας τα λάβουμε υπ' όψιν, δεδομένου ότι υπάρχει σε κάποιες μερίδες ένα κλίμα ατεκμηρίωτης αισιοδοξίας, όπως η διαδικτυακή πλατφόρμα «Στηρίζουμε τις συνομιλίες - Προχωράμε για λύση», που υποστηρίζει ότι «Το Κυπριακό θα λυθεί φέτος, μόνο ένα εξωτερικό μεγάλο σοκ μπορεί να το σταματήσει» και ότι «Αναστασιάδης και Ακιντζί θέλουν λύση, ενώ Τάσσος και Ντενκτάς δεν ήθελαν» ως η μόνη ερμηνεία και ανάλυση της κατάστασης στο εθνικό θέμα.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός