Παρέλαβα στον υπολογιστή μου ένα σύντομο βίντεο. Μπορεί η ποιότητα να μην ήταν και τόσο καλή, όμως το περιεχόμενό του ήταν θαυμάσιο. Σε αυτό, στο τέρμα της οδού Λήδρας, εκεί που ίσως πριν από χρόνια οι παππούδες ή πατεράδες τους πυροβολούσαν ο ένας τον άλλον, ένας Τ/κ νέος γονάτισε στη μέση του δρόμου και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των περαστικών, έκανε πρόταση γάμου στην αγαπημένη του Ε/κ νέα.

Επειδή πουθενά δεν αναφέρονται τα ονόματα των δυο νέων -άλλωστε αυτό δεν έχει καμιά σημασία- εγώ τους ονόμασα Baris και Ειρήνη. Είμαι σίγουρος ότι αυτοί οι δυο νέοι δεν σκέφτηκαν ποτέ, ούτε και έβαλαν θέμα ελληνοκυπριακών ή τουρκοκυπριακών περιουσιών. Ούτε και έβαλαν σαν όρο, αν στο μέλλον θα ζήσουν στο ελληνοκυπριακό ή στο τουρκοκυπριακό «κράτος». Ούτε και σκέφτηκαν αν ο ένας είναι Τούρκος και ο άλλος Έλληνας.

Με ένα σφιχταγκάλιασμα στη μέση του δρόμου, οι δυο νέοι γκρέμισαν σύνορα, γκρέμισαν θρησκείες και μίση αιώνων, και έστειλαν τα δικά τους μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις. Αποδέχτες; Μόνο αυτοί που πιστεύουν στην Αγάπη και στην Ειρήνη. Για τους υπόλοιπους -πολιτικούς και όχι μόνο- είναι μια ιστορία γραμμένη με αόρατα γράμματα. Όπως άλλωστε και πολλές άλλες ανάλογες ιστορίες, οι οποίες πέρασαν εντελώς απαρατήρητες.

Δεν θα πάω πολλά χρόνια πίσω. Θα θυμίσω ότι κάποτε, μετά από υποκίνηση, κάποιοι Ε/κ νέοι σκαρφάλωναν στα τείχη και από πάνω κάποιοι Τ/κ τους έριχναν πέτρες. Τώρα που έχουν την ευκαιρία, τα παιδιά τους ερωτεύονται και στη μέση του κεντρικότερου δρόμου της Λευκωσίας κάνουν πρόταση γάμου ο ένας στον άλλον. Τότε τα ΜΜΕ προέβαλλαν και ξαναπροέβαλλαν το μίσος. Τώρα, τηρούν σιγήν ιχθύος. Τότε οι «αντένες» τους έφταναν πολύ μακρύτερα παρά στην οδό Λήδρας.

Τότε οι πολιτικοί ενεθάρρυναν και υποκινούσαν τους νέους σε πράξεις και ενέργειες μίσους. Τώρα, σε αυτήν την περίπτωση, κανένας δεν παίρνει θέση. Τώρα θα μου πούνε: «Μα τώρα, εμείς οι ‘ελίτ’ θα ασχολούμαστε με τον έρωτα δυο νέων; Εξάλλου, χιλιάδες είναι οι νέοι σε όλο τον κόσμο που καθημερινά ερωτεύονται». Ναι, αυτούς όμως δεν τους λένε Baris και Ειρήνη. Εκείνοι δεν δίνουν όρκο αγάπης στα «σύνορα». Δεν δίνουν όρκο αγάπης σε ένα δρόμο ποτισμένο με το αίμα δεκάδων νέων, που έχασαν τη ζωή τους για ξένα και ντόπια συμφέροντα.

ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
Συγγραφέας-ερευνητής