Ατυχής η σύγκριση της Ελβετίας με την Κύπρο

Στην περίπτωση της Κύπρου υπάρχει μία κολοσσιαία αδίστακτη γειτονική χώρα, η Τουρκία, η οποία έχει εχθρικές προθέσεις και εθνικές διεκδικήσεις

Αγαπητέ κύριε Έσπεν Μπαρθ Έιντε,
Επιτρέψετέ μας, παρακαλούμε, να παρατηρήσουμε ότι είναι το λιγότερο ατυχής η αναφορά σας στην Ελβετία ως υπόδειγμα, όπου εφαρμόζεται επιτυχώς η εκ Περιτροπής Προεδρία, για να δικαιολογηθεί η εφαρμογή της και στην Κύπρο. Επειδή ζείτε στην Ελβετία πρέπει να γνωρίζετε ότι καμία σχέση δεν μπορεί να υπάρξει μεταξύ της αιμάσσουσας, ταλαίπωρης μικρής Κύπρου, με χίλια δύο πολιτικοοικονομικά και άλλα προβλήματα, και των συνθηκών πλήρους ευημερίας της πανελεύθερης, πάμπλουτης Ελβετίας, με υποδειγματική, απαράμιλλη άμυνα και όπου όλοι οι Ελβετοί, γαλλικής, γερμανικής, ιταλικής ή άλλης εθνικής προέλευσης αισθάνονται και ενεργούν ως Ελβετοί και μόνο και αγωνίζονται μονόβουλα και με φανατισμό για το κοινό καλό και είναι περήφανοι γι’ αυτό, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις ΗΠΑ και στο Βέλγιο.

Εκεί δε που υπάρχει η, σε όλους γνωστή, τραγική διαφορά της Κύπρου από την Ελβετία είναι ότι καμιάς από τις ελβετικές μειονότητες η γειτονική μητέρα πατρίδα δεν έχει κατακτητικές βλέψεις εναντίον της Ελβετίας ή επεμβαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή προωθεί τη μειονότητά της σε απόσχιση και ανταρσία κ.ά. Ενώ στην περίπτωση της Κύπρου υπάρχει μία κολοσσιαία αδίστακτη γειτονική χώρα, η Τουρκία, η οποία έχει εχθρικές προθέσεις και εθνικές διεκδικήσεις και συνεχώς βυσσοδομεί σε βάρος της. Aπό την πρώτη κιόλας ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης/Λονδίνου και πριν ακόμη από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, φόρτωσε την τουρκική μειονότητα με βαρύ επιθετικό οπλισμό.

Και εσυνέχισε να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει στην πολεμική τέχνη, με υψηλόβαθμους Τούρκους αξιωματικούς, το 18% του πληθυσμού, το καθοδήγησε προς ανταρσία και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας αυτό το τμήμα του λαού με το οποίο έχει εθνική συγγένεια, ως προγεφύρωμα, έχει εισβάλει με πανίσχυρο στρατό στο ανίσχυρο και ανυπεράσπιστο Νησί και προκάλεσε βιβλική καταστροφή.

Δολοφόνησε εν ψυχρώ χιλιάδες αθώους πολίτες, βίασε κατ’ επανάληψη χιλιάδες γυναίκες και εκατοντάδες ανυπεράσπιστα μωρά κορίτσια από την αθώα ηλικία των 10 ετών, κατέκλεψε τα υπάρχοντα των ιδιοκτητών που εξεδίωξε διά της βίας των όπλων και με βάναυσες εγκληματικές πράξεις από τα σπίτια και τις περιουσίες τους, τα εργοστάσιά τους, τα ξενοδοχεία τους, τους κήπους τους, το 40% σχεδόν του πληθυσμού και της γης της Νήσου, διατηρώντας μέχρι σήμερα 40.000 και πλέον πάνοπλο στρατό και εγκαθιστώντας στο κατεχόμενο μέρος του Νησιού εποίκους πολλαπλάσιους σε αριθμό των απομεινάντων Τ/κ.

Κατέστρεψε ή κατέκλεψε θρησκευτικούς και αρχαιολογικούς θησαυρούς και σύμβολα, μετέτρεψε ναούς σε στάβλους και χίλιες δύο άλλες βαρβαρότητες που δεν περιγράφονται και δεν έχουν τελειωμό. Γέμισε τα κατεχόμενα με τζαμιά από τους μιναρέδες μερικών απ’ αυτά, όπως εκείνο της Αγίας Σοφίας στη Λευκωσία, κατά τακτά διαστήματα μεγάφωνά του ηχούν κάθε λίγο στη διαπασών εστραμμένα προς τις ελεύθερες χριστιανικές περιοχές αντί προς τους μουσουλμάνους, για τους οποίους έπρεπε να προορίζονται, ξεκουφαίνουν όλη τη πόλη, ενώ τεράστια τουρκική σημαία, προκλητικά φωταγωγημένη τα βράδια, προκαλεί τα αισθήματα των Ελλήνων.

Και δεν είναι μόνο αυτά τα αχαρακτήριστα, κύριε Έιντε. Η Τουρκία έχει, αποδεδειγμένα και δημοσιοποιημένα, καταστρωμένα κατακτητικά στρατηγικά σχέδια από το 1956 (Νιχάρ Ερίμ) για επανακατάκτηση ολόκληρης της Κύπρου, τα οποία αποτελούν το κοράνι της Τουρκίας σε ό,τι αφορά το Κυπριακό και τα οποία συνεχώς συμπληρώνονται, εκσυγχρονίζονται και μεθοδεύονται, βάσει των οποίων και ενεργεί. Έκτοτε σε κάθε νέο κύκλο συνομιλιών, συμπαραστατούμενη δυστυχώς και από τους συνενόχους της, τεχνηέντως ανεβαίνει σκαλί-σκαλί προς τους στόχους της χωρίς κανένα αντάλλαγμα στην πλευρά μας.

Και καυχάται γι’ αυτό, ότι πέτυχε τόσα πολλά χωρίς να αποσύρει ούτε ένα στρατιώτη και χωρίς να ελευθερώσει ουδέ σπιθαμή γης. Και, βέβαια, μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιάσει το παραμικρό δείγμα ότι έχει αλλάξει τα στρατηγικά της αυτά σχέδια και ότι επιθυμεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Ζητά μεν λύση αλλά στα μέτρα της, που θα της επιτρέψει να ανοίξει τον δρόμο για υλοποίηση των στρατηγικών της σχεδίων. Και αυτό το θέμα πρέπει εμείς, εσείς και όσοι πράγματι επιθυμούμε μια δίκαιη λύση που θ’ αντέξει στον χρόνο να το έχουμε ως οδηγό στις οιεσδήποτε ενέργειες, σκέψεις και εισηγήσεις μας.

Δείτε και το βιβλίο του Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, «Το Στρατηγικό Βάθος», το οποίο συμπληρώνει τον Νιχάτ Ερίμ αλλά και τις καθημερινές εμπρηστικές δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν και άλλων Τούρκων ηγετών σε βάρος της Κύπρου. Από την άλλη ο τουρκικός Τύπος και άλλα ΜΜΕ, και σήμερα ακόμα, που φημολογείται λύση, γέμουν από αβυσσαλέα εχθρικά άρθρα εναντίον της Κύπρου και του λαού της. Κυβέρνηση και ΜΜΕ της Τουρκίας εκφράζουν αδυσώπητο μίσος, λες και είναι η Κύπρος και οι Κύπριοι που εισέβαλαν και λεηλάτησαν την Τουρκία και κατέχουν για 41 χρόνια το 40% σχεδόν της καλύτερης και πιο αναπτυγμένης της γης.

«Χθες» ακόμη, όπως ασφαλώς θα έχετε ενημερωθεί, η Τουρκία, με τον πιο επίσημο τρόπο, διά στόματος του Αντιπροέδρου της, μας είπε ευθέως, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου αποτελεί μέρος της Τουρκίας αλλά είναι ανεξάρτητο κράτος. Μετά από μια τέτοια δήλωση τι μπορούμε να αναμένουμε από τις συνομιλίες με ανθρώπους τέτοιας νοοτροπίας;

Διαπιστώνοντες κι εσείς αυτήν την αδιαμφισβήτητη κατάσταση οφείλετε, πιστεύουμε, να αναπροσαρμόσετε και τη δική σας στάση, προκειμένου να ενεργείτε αντικειμενικά για να μπορέσετε να επιτύχετε μια σωστή και δίκαιη λύση.

Οι Ε/κ θέλουμε λύση του Κυπριακού περισσότερο από κάθε άλλο και το συντομότερο, αφού είναι η πατρίδα μας που κατέχεται και οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγές μας που υποφέρουν.

Όμως μπορούμε να εμπιστευθούμε εμείς ή εσείς, κ. Έιντε, μια τέτοια κυβέρνηση ότι επιδιώκει δίκαιη λύση; Αν ακολουθήσουμε τα θέλω των Τούρκων θα βάλουμε μάλλον την Κυπριακή Δημοκρατία ανάμεσα στα σαγόνια του λύκου.

Για επιβεβαίωση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, που επικυρώνουν την αδιαλλαξία της Τουρκίας, σας παραπέμπουμε και στις δηλώσεις του Ραούφ Ντενκτάς πριν από 31 ολόκληρα χρόνια, όπως τις καταγράφει η «Σημερινή» στις 30 Ιουνίου 1985, για τις τότε απαιτήσεις των Τ/κ για λύση. Αν συγκρίνετε τις δηλώσεις εκείνες του Ντενκτάς με τις πρόσφατες δηλώσεις/απαιτήσεις του φίλου κ. Μουσταφά Ακιντζί είναι identical. Δεν θα βρείτε ουδέ την ελάχιστη διαφορά. Δηλαδή, κατά τα 31 αυτά χρόνια δεν υπήρξε η παραμικρή αλλαγή ή βελτίωση των θέσεων, των προθέσεων και απαιτήσεων της Τουρκίας προκειμένου να συγκατανεύσει σε μια λύση.

Αναφέρουμε όλα αυτά, που ίσως να μην εχρειάζετο κανονικά διότι είναι τόσο γνωστά. Το κάνουμε, όμως, για ένα μόνο λόγο. Να τονίσουμε την τεράστια διαφορά που έχουν οι συνθήκες της Κύπρου με εκείνες της Ελβετίας, κύριε Έιντε, η οποία, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, δεν αντιμετωπίζει εχθρούς και τέτοιες καταστάσεις. Έχει άλλωστε τόσο ισχυρήν άμυνα, που κανείς δεν θα τολμούσε ποτέ να της επιτεθεί, ούτε καν ο Χίτλερ το τόλμησε. Δεν μπορεί επομένως να χρησιμοποιείται ως υπόδειγμα η Ελβετία, όπου ασφαλώς η εκ Περιτροπής Προεδρία δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα, για να δικαιολογηθεί η εκ Περιτροπής Προεδρία στην Κύπρο που, υπό τις περιστάσεις, θα ισοδυναμούσε με πραγματικήν αυτοκτονία εάν η Κύπρος την αποδεχόταν.

Για όλες αυτές τις τραγικές πραγματικότητες θα έπρεπε να είχατε ενημερωθεί πριν αναλάβετε τα σοβαρά καθήκοντα του μεσολαβητή για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, για να είσθε αντικειμενικός.

Είμεθα στη διάθεσή σας, κ. Έιντε, εάν επιθυμείτε, να συναντηθούμε για μια φιλική συνομιλία πάνω στα θέματα αυτά, που θα σας ήταν, πιστεύουμε, χρήσιμη, προκειμένου να είσθε αντικειμενικός, όπως ασφαλώς θα θέλατε.

ΦΩΤΟΣ ΙΑ. ΦΩΤΙΑΔΗΣ
Ph.D