GEGEN SEXISMUS GEGEN RASSISMUS
(Εναντίον του σεξισμού και του ρατσισμού)

Δανείζομαι τον τίτλο του άρθρου, από τις πρόσφατες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που ακολούθησαν το μπαράζ σεξουαλικών επιθέσεων κατά γυναικών, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς σε Κολωνία, Αμβούργο, Στουτκάρδη, Ντίσελντορφ και όχι μόνο.

Ο δυτικός Τύπος στηλίτευσε την αργή αντίδραση των πολιτικών ηγετών και εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά των συμμοριών νεαρών με βορειοαφρικανική ή αραβική καταγωγή που φέρονται ως δράστες. Χιλιάδες πολίτες καταδίκασαν τέτοιες ανηθικότητες, καθώς επίσης κάθε προσπάθεια ακραίων αντιισλαμικών και ακροδεξιών κινημάτων να συνδέσουν σκόπιμα τέτοιες συμπεριφορές με τις μεταναστευτικές ροές προσφύγων, συντηρώντας την αντιμεταναστευτική καχυποψία.

Οι πολιτικοί ηγέτες οφείλουν να προβούν σε εξονυχιστικές έρευνες, παραδειγματική τιμωρία των δραστών και πλήρη ενημέρωση των πολιτών. Με δεδομένη την έξαρση του ρατσισμού, της τρομοκρατίας, του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τα αίτια της πολιτικοοικονομικής και αξιακής κρίσης, των τεράστιων ανισοτήτων και των προβλημάτων που ταλανίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες και να εξευρεθούν αποτελεσματικές κοινοτικές πολιτικές αντιμετώπισής τους. Η πολυεπίπεδη ρευστότητα στους θεσμούς και η αναποτελεσματικότητα της πολιτικής και των πολιτικών προκαλούν απαξίωση και ανασφάλεια στους πολίτες. Μέσα στο χαοτικό κλίμα που επικρατεί, η βία κατά των γυναικών καλά κρατεί και δύσκολα τιθασεύεται.

Κοινότυποι οι βιασμοί γυναικών σε θέρετρα πολέμου. Γνωστές οι φρικαλεότητες σε Βοσνία, Κόσσοβο, Κύπρο (1974), Αφγανιστάν. Σήμερα συνεχίζονται στη Μέση Ανατολή και με ιδιαίτερη βαρβαρότητα στη Συρία και στο Ιράκ από τζιχαντιστές που επιβάλλουν σεξουαλική σκλαβιά και κακοποίηση. Αμείωτες και οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις πότε στην πλατεία Ταχρίρ (Κάιρο, 2013), αδιάκοπα στην Τουρκία, αλλά και σε φυλακές στη Νέα Υόρκη, σε Ινδία, Αφρική, σε χώρες και πόλεις στην καρδιά της Ευρώπης. Ο αυτοεξευτελισμός της σύγχρονης ανθρωπότητας κι ο εξανδραποδισμός του ανθρώπου, απτά δείγματα της επιβολής του ισχυρού επί του αδυνάτου, του άνδρα -συνήθως- θύτη ενάντια στη γυναίκα-θύμα.

Ο βιασμός απαγορεύεται ρητά στο άρθρο 27 της Δ’ Σύμβασης της Γενεύης (1949) και στο άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Είναι έγκλημα που χρήζει τιμωρίας.

Ωστόσο οι κυβερνήσεις ολιγωρούν. Υποβαθμίζουν γενικά τη βία κατά των γυναικών. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση της Κύπρου. Στον βωμό των διακοινοτικών συνομιλιών και στην ανάγκη εξεύρεσης συμφωνίας, υπέκυψαν στις παραινέσεις του Φόρεϊν Όφις και έκλεισαν το θέμα των βιασμών του 1974. Αποσιώπησαν βαναυσότητες κατά γυναικοπαίδων, ηλικίας 12-71 ετών. Δεν κατήγγειλαν την Τουρκία για να μην χαλάσουν το κλίμα των επερχόμενων τότε συνομιλιών Κληρίδη/Ντενκτάς και αργότερα Μακαρίου/Ντενκτάς/Βάλντχαϊμ. Έκλεισαν στα συρτάρια τα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν από τον Ερυθρό Σταυρό, τα Η.Ε., τους Βρετανούς, το Συμβούλιο της Ευρώπης, βιβλία και αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα (2006) και πρωτοσέλιδα ξένων εφημερίδων (1974). Δεν αξιοποίησαν την απόρρητη έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης που δημοσιεύθηκε στη «Sunday Times» το 1977, όπου η Τουρκία ενοχοποιείτο για την παραβίαση επτά άρθρων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κι ενώ, δυστυχώς, η παρωδία διακοινοτικών συνομιλιών συνεχίζεται ώς τις μέρες μας, όψιμα επανήλθε το θέμα των βιασμών στο προσκήνιο, λόγω πρόσφατων άτσαλων χειρισμών αρμόδιων υπηρεσιών.

Ευθυνόμαστε όλοι για την απάνθρωπη περιφρόνηση των θυμάτων στη δική μας πατρίδα και πρωτίστως η Πολιτεία, που τους οφείλει πολλά. Έστω και τώρα, 42 χρόνια μετά, ας βοηθηθούν τα θύματα και συνάμα ας αποτολμηθούν αγωγές κατά της Τουρκίας.

Ως ενεργοί πολίτες ανησυχούμε, προβληματιζόμαστε και διαμαρτυρόμαστε για όλα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν σήμερα γύρω μας. Εσκεμμένες ωραιοποιήσεις σαθρών καταστάσεων. Διολισθήσεις στο Κυπριακό, την οικονομία, την εσωτερική διακυβέρνηση. Βρικολάκιασμα λαθών, παραλείψεων, διαπλοκών και στερεοτύπων. Ατιμωρησία εγκλημάτων. Όργιο απαράδεκτων συμπεριφορών και προκλήσεων. Πισωγυρίσματα και στα θέματα ισότητας των φύλων, με άλλοθι την οικονομική κρίση. Ένας βάναυσος βιασμός της νοημοσύνης μας!

Ωστόσο δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, να συμβιβαζόμαστε και να ανεχόμαστε κι άλλα λάθη, παραλείψεις και εκπτώσεις. Οφείλουμε να αντιστεκόμαστε σε ό,τι μας πληγώνει, σε ό,τι μας μειώνει ως ανθρώπους, σε ό,τι συνθλίβει τα όνειρα και τις αντιστάσεις μας. Ας γίνουμε εμείς οι ίδιοι, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, οι φορείς της αλλαγής που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος!

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
[email protected]
Τέως Ευρωβουλευτής - Πρόεδρος ΓΟΔΗΚ