Αφήνοντας τους πολίτες ανενημέρωτους για την πορεία των συνομιλιών, όχι μόνο δεν δημιουργείται ευνοϊκό κλίμα, αλλά αντίθετα κτίζεται ο φόβος και η αβεβαιότητα που προκαλεί η άγνοια, καθιστώντας τον πολίτη ευάλωτο σε ρητορικές

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας "βγάζουν" την εικόνα δυο πολιτισμένων φίλων, που προσπαθούν να τα "βρουν" στο Κυπριακό. Με τους Ελληνοκύπριους πολιτικούς να επιχειρούν μιαν αναβάθμιση του Ακιντζί, από την 1η ημέρα της εκλογής του, δίνοντας την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι με αυτόν μπορούν, επιτέλους, να συνεννοηθούν.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Μουσταφά Ακιντζί, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι στο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, όπου θα συμμετάσχουν οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, θα ήταν πολύ χρήσιμο να είχαν μια συνάντηση όλοι μαζί, για έναν καφέ.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν αυτή η εικόνα και οι κοινωνικοπολιτιστικές συναντήσεις των δυο ηγετών περνούν θετικά μηνύματα στις δυο κοινότητες και σε ποιο βαθμό έχουν τη δυνατότητα να ανατρέψουν την εγκλωβισμένη εικόνα ενός αρνητικά βεβαρημένου παρελθόντος.

Οι πιο αισιόδοξοι μιλούν για λύση μέσα στο 2016. Ήδη άρχισαν οι "φήμες" για τελευταία ευκαιρία. Τα κόμματα και τα Μ.Μ.Ε. και από τις δυο πλευρές, δεν καταβάλλουν καμία προσπάθεια διαμόρφωσης μιας παράλληλης εικόνας, για μια κοινή πατρίδα. Αντίθετα, προκαλούν συγκρούσεις και αμφιβολίες, διχάζοντας τις γνώμες μέσα στις ίδιες τις κοινότητες, ανατρέποντας το όποιο "θετικό" κλίμα. Προετοιμάζουν το έδαφος που, όπως φαίνεται, δεν θα είναι έδαφος όπου θα μπει ο θεμέλιος λίθος ενός νέου κόσμου, αλλά ένα ναρκοπέδιο για διαφορετικές απόψεις και διαφωνίες που υπάρχουν μέσα στις ίδιες τις κοινότητες.

Αφήνοντας τους πολίτες ανενημέρωτους για την πορεία των συνομιλιών, όχι μόνο δεν δημιουργείται ευνοϊκό κλίμα, αλλά αντίθετα κτίζεται ο φόβος και η αβεβαιότητα που προκαλεί η άγνοια, καθιστώντας τον πολίτη ευάλωτο σε ρητορικές.

Το 2015 ο Νταβούτογλου εισήγαγε έναν νέο χαρακτηρισμό για την Κύπρο, "η μικρή μας πατρίδα", που αν λάβουμε υπόψη τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας, τον αγωγό νερού, την οικονομική στήριξη και την απόλυτη επιβολή στις αποφάσεις των Τουρκοκυπρίων, τότε "η μικρή μας πατρίδα" εύκολα μπορεί να ερμηνευτεί σαν "η μικρή μας επαρχία".

Τόσο η Τουρκία όσο και ο Μουσταφά Ακιντζί αρνούνται πεισματικά να αναφερθούν στην "Κυπριακή Δημοκρατία" ονομαστικά. Το βασικότερο πρόβλημα στο Κυπριακό βρίσκεται στο ότι, τόσο στην ελληνοκυπριακή αλλά και στην τουρκοκυπριακή πλευρά, υπάρχουν "αγωνιστές". Από τη μια είναι δύσκολο να ξεπεραστούν οι μνήμες, η εχθρότητα και ο λανθασμένος εθνικισμός, που λειτουργεί βίαια σαν διαμελιστικός μοχλός, και από την άλλη, ο χρόνος που επουλώνει τo βάσανο των ψυχών, δουλεύει αρνητικά για την ύπαρξη και αντοχή των δυο κοινοτήτων.

Όσο θα είμαστε ρατσιστικά αναγνωρίσιμοι, σαν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, η όποια λύση θα είναι εύθραυστη. Η αβεβαιότητα και η επικινδυνότητα θα πλανιόνται πάνω από τις δυο κοινότητες, με φόβο να τις οδηγήσουν σε μελλοντικές "οδύσσειες" χωρίς Ιθάκη.

Το σημαντικότερο βήμα προς τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ο σεβασμός της ως κράτους απ' όλους τους Κυπρίους. Η ύπαρξη μιας ειρηνικής ευρωπαϊκής χώρας, που θα κατοικείται από ελληνόφωνους και τουρκόφωνους Κυπρίους, που θα ζουν, θα συναλλάσσονται και κοινωνικά θα δραστηριοποιούνται χωρίς ρατσιστικούς ή θρησκευτικούς διαχωρισμούς και περιορισμούς και θα καθορίζονται σαν Κύπριοι πολίτες, ανεξαρτήτως εθνικότητας και θρησκείας, απέχει έτη φωτός από τον ρατσιστικό διαμελισμό των πολιτών, σε Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους.