Αν παρέμεινε κάποιο ίχνος αξιοπιστίας προς τους πολιτικούς και τα κόμματα, δυστυχώς εξέλιπε και αυτό ως καπνός τον τελευταίο καιρό με τη διαγωγή μελών του Σώματος, εντός και εκτός της Βουλής.

Επιδεικτικό κάπνισμα εντός της Βουλής, χρήση γλώσσας του υποκόσμου, κατ’ επανάληψη παραβιάσεις του οδικού κώδικα, θανάτωση και κατανάλωση προστατευόμενων μεταναστευτικών πτηνών και όχι μόνο. Οι παραβάτες είναι οι ίδιοι μέλη του Σώματος το οποίο θέσπισε τους νόμους, που οι ίδιοι καταστρατηγούν. Αν αυτό καθ’ εαυτό δεν είναι πρόκληση για τον λαό του οποίου σύντομα θα ζητήσουν την ψήφο, η προσπάθεια να δικαιολογηθεί η παρανομία με πρόσχημα τη συνταγματική πρόνοια περί βουλευτικής ασυλίας δεν προκαλεί μόνο αγανάκτηση αλλά και οργή σε κάθε νομοταγή πολίτη.

Το Κυπριακό Σύνταγμα, με το Άρθρο 86, δημιουργεί ένα προνομιακό καθεστώς για μια μικρή ομάδα πολιτών, τους οποίους τοποθετεί υπεράνω των νόμων που οι ίδιοι ψηφίζουν. Δίδεται έτσι η εντύπωση ότι «τους νόμους τους ψηφίζουμε για σας τους υπόλοιπους, εμείς έχουμε ασυλία». Δεν είναι αυτό παραλογισμός;

Από τη διαγωγή ορισμένων -ευτυχώς ολίγων- βουλευτών, διαφαίνεται ότι η προνομιακή αυτή μεταχείριση δίδει την ευκαιρία φανερής και επιδεικτικής καταπάτησης ισχυόντων νόμων και, σε πολλές περιπτώσεις, όπως σε αδικήματα για τα οποία προβλέπεται πρόστιμο, προκαλείται και οικονομική ζημιά στο κράτος από την μη καταβολή του.

Εκπλήττομαι γιατί μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ούτε ένα κόμμα ούτε ένας βουλευτής να θέσει θέμα τροποποίησης του άρθρου περί Ασυλίας Βουλευτών. Συγχαίρω τον μοναδικό βουλευτή, ο οποίος αποτελεί εξαίρεση και έθεσε το θέμα στη Βουλή, δυστυχώς όμως σε μια προσπάθεια η οποία έπεσε στο κενό. Πρόκειται για τον βουλευτή των Οικολόγων Γιώργο Περδίκη. Ίσως αυτός να είναι και ένας από τους λόγους που τα μεγάλα κόμματα, αν και υποθετικά τους χωρίζει αγεφύρωτο χάσμα, εδώ συνωμότησαν να τον πετάξουν έξω από τη Βουλή.

Η βουλευτική ασυλία πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να καταργηθεί διότι:

1. Ενθαρρύνει την παρανομία εκ μέρους των βουλευτών, και επ’ αυτού έχουμε πολλά παραδείγματα.

2. Διαχωρίζει τους πολίτες σε προνομιούχους και μη και αντιβαίνει στην αρχή ότι όλοι είμαστε ίσοι έναντι του νόμου.

3. Δεν συμβάλλει στο κοινό συμφέρον.

Αν μπορούσα να τροποποιήσω το Σύνταγμα, θα διέγραφα το άρθρο 86 και στη θέση του θα έβαζα ένα νέο άρθρο, το οποίο να προβλέπει ποινές τουλάχιστο διπλάσιες των προβλεπομένων από τους νόμους, όταν οι παραβάτες είναι μέλη της Βουλής ή Δημόσιοι Λειτουργοί.

ΔΑΦΝΗΣ Σ. ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ
Πρώην Βουλευτής Λεμεσού, 1960-66