Μάλιστα, κύριοι, όσο και αν ακούγεται περίεργο, την ώρα που σύρονται αυτές οι γραμμές με διακατέχουν αισθήματα απογοήτευσης αλλά και θυμού για τη νέα οδυνηρή ήττα της πολυαγαπημένης μου ομάδας, ή καλύτερα της ομάδας που λάτρεψα από μικρό παιδί, που δεν είναι άλλη από τον θρύλο των θρύλων, δηλαδή τον «γαλαζοκίτρινο» ΑΠΟΕΛ.

Και όμως αν έχεις προσέξει, φίλτατε αναγνώστη, στην αρχή της αρθρογραφίας μου, όσο και αν ακούγεται σχήμα οξύμωρο και όλως διόλου τυχαίο χρησιμοποίησα τη λέξη «περίεργο», για τον απλούστατο λόγο ότι λίγες μόνο ώρες μετά την ήττα νοκ άουτ από την ΑΕΚ Λάρνακας, όρθωσα το ανάστημά μου και με αστήρευτο κουράγιο αποφασίζω, παίρνοντας μολύβι και χαρτί, να πλέξω το εγκώμιο ή καλύτερα να υποκλιθώ σαν αγνός φίλαθλος μπρος στο μεγαλείο, το τσαγανό, το πάθος και τη λεβεντιά των παικτών της ΑΕΚ Λάρνακος.

Πράγματι, αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο, ότι η φετινή πορεία που πραγματοποιεί η ΑΕΚ είναι άξια θαυμασμού και συγχαρητηρίων, όπου σαν τρελό φορτηγό υποσκελίζει τον κάθε αντίπαλο μετά τον άλλο! Επίσης, είναι παραδεκτό ότι ακόμη και σε περιόδους αγωνιστικής κάμψης, κατορθώνει η ομάδα της Λάρνακας να παίρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις μεγάλες ομάδες ή καλύτερα τις ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό. Κλείνοντας το παρόν άρθρο, θα συνιστούσε μέγιστη παράλειψη εκ μέρους του αρθρογράφου να μην αφιερώσω λίγο «χρόνο» ή πιο εύστοχα χώρο στον άξιο, υπομονετικό, μεθοδικό, στον άνθρωπο με απαράμιλλο ήθος και σύνεση, στον άνθρωπο αναμορφωτή της φετινής ΑΕΚ, που ακούει στο όνομα Χοάν Τομάς Κρίστιανσεν.
Εν κατακλείδι, εύχομαι κάθε επιτυχία στην Ομάδα της ΑΕΚ. Πόσω μάλλον ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Πράγματι απέδειξε ότι της αξίζει!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΩΚΑΣ