Εδώ και καιρό καταθέτουμε την άποψη ότι τα ξένα κέντρα αποφάσεων και οι εδώ εκπρόσωποί τους έχουν επιδοθεί σε εκστρατεία αποδόμησης της σχέσης των Κυπρίων πολιτών με το κράτος, το έθνος, την Ιστορία, τη θρησκεία και την παράδοση, ώστε να διευκολυνθεί η επίλυση του Κυπριακού στη βάση των «αρχών» που εδώ και χρόνια προσπαθούν να επιβάλουν (π.χ. κατάργηση Κυπριακής Δημοκρατίας, παρθενογένεση, δύο λαοί, ισοπέδωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας, αμφισβήτηση της χριστιανικής ταυτότητας της χώρας). Ένας από τους στόχους αυτής της εκστρατείας είναι οι θρησκευτικές εορτές και οι εθνικές επέτειοι.
Η ημέρα Κυριακή πήρε το όνομά της από τον Κύριο στον οποίο και αφιερώθηκε, αφού, σύμφωνα με την ιερή παράδοση, κατά την ημέρα αυτή επισυνέβησαν όλα τα μεγάλα γεγονότα όπως η Δημιουργία του κόσμου, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Γέννηση του Χριστού και η Ανάστασή Του. Στο Βυζάντιο, η Κυριακή ημέρα είχε θεσπιστεί διά νόμου ως κατ' εξοχήν ημέρα λατρείας του Θεού και ημέρα ανάπαυσης από τον κόπο της εβδομάδας. Την ημέρα αυτή δεν λειτουργούσαν τα δικαστήρια, δεν διεξάγονταν στρατιωτικά γυμνάσια, ιδιωτικές και δημόσιες συναλλαγές των πολιτών αλλά ούτε και θεατρικές παραστάσεις.
Την παράδοση αυτή υιοθέτησαν τα σύγχρονα «χριστιανικά» κράτη. Παράλληλα με την Κυριακή, τα κράτη αυτά θέσπισαν αργίες σε σημαντικές θρησκευτικές εορτές και εθνικές επετείους προς τιμήν και μνήμη των συγκεκριμένων ιστορικών γεγονότων και των προσώπων που πρωταγωνίστησαν σ’ αυτά.
Μέσα από τους αιώνες, η Κυριακή, οι θρησκευτικές εορτές και οι εθνικές επέτειοι απέκτησαν σημαντική κοινωνική σημασία. Οι συνεχώς αυξανόμενοι ρυθμοί ζωής έθεταν τις ανθρώπινες σχέσεις υπό δοκιμασία. Η οικογένεια περίμενε την αργία της Κυριακής για να κοινωνικοποιηθεί, να εκκλησιαστεί, να συνομιλήσει, να ταξιδέψει, να συμφάει κ.ο.κ.
Η εργασία την Κυριακή περιοριζόταν στα άκρως απαραίτητα (π.χ. σώματα ασφαλείας, νοσοκομεία). Οι άνθρωποι είχαν μία ελεύθερη μέρα την εβδομάδα για να την αφιερώσουν όπου επιθυμούσαν. Τις θρησκευτικές εορτές και εθνικές επετείους τις αφιέρωναν πρωτίστως στην ανάμνησή τους. Με την πάροδο του χρόνου, oι υλιστικές τάσεις επέφεραν σταδιακή αποδόμηση του παραδοσιακού θεσμού της Κυριακής, μετατρέποντάς την σε μία ημέρα όπως τις άλλες της εβδομάδας, βασικά για εξυπηρέτηση των καταναλωτικών αναγκών των πολιτών. Η αλλαγή αυτή δεν ήταν χωρίς κόστος. Η οικογενειακή συνοχή άρχισε να αποδυναμώνεται.
Τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά. Τόσο η Κυριακή όσο και οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές και εθνικές επέτειοι ισοπεδώθηκαν με τις υπόλοιπες. Μετατράπηκαν σε ημέρες εργασίας για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, αλλά και άλλων δραστηριοτήτων όπως ψωνίσματος, αθλημάτων, παραστάσεων, εξετάσεων, μαθημάτων, κυνηγίου, κ.λπ.
Η τάση αυτή ξεκίνησε από τα προηγμένα κράτη και, ως συνήθως, μεταδόθηκε σταδιακά σε μας. Με αφορμή την τρέχουσα οικονομική κρίση, η κυπριακή κυβέρνηση ελευθεροποίησε τα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων, καταργώντας την αργία της Κυριακής αλλά και των λοιπών εορτών και επετείων. Η πράξη αυτή έγινε με την πρόφαση της ενθάρρυνσης της κατανάλωσης και την αύξηση της εργοδότησης. Λέγω πρόφαση επειδή, αν όντως αυτός ήταν ο πραγματικός σκοπός, θα μπορούσε να επιτευχθεί πολύ αποτελεσματικότερα με αναπτυξιακά έργα και άλλα μέτρα.
Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχία του εγχειρήματος από οικονομικής άποψης είναι αμφισβητήσιμη, ιδιαίτερα στις μη τουριστικές περιόδους και περιοχές, όπου η δραστηριότητα της Κυριακής, των εορτών και των επετείων ως επί το πλείστον αντικατέστησε τη δραστηριότητα των άλλων ημερών της εβδομάδας, ενώ επέφερε σημαντική αύξηση στο κόστος των επιχειρήσεων που χρειάστηκε να υποστούν τα έξοδα λειτουργίας μερικών πρόσθετων ημερών κάθε μήνα. Το βέβαιο όμως είναι ότι το εγχείρημα αυτό προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην οικογενειακή αλλά και την προσωπική ζωή πολλών συμπολιτών μας και αποσυντόνισε τη σχέση τους με την παράδοση. Ταυτόχρονα, λειτούργησε εις βάρος των μικρών επιχειρήσεων και προς όφελος των μεγάλων.
Η κυπριακή κοινωνία έχει ιστορικά αντιμετωπίσει πολλές μεγάλες προκλήσεις έχοντας ως ασπίδα την οικογένεια, την πίστη και τη φιλοπατρία. Οι προκλήσεις δεν έχουν εκλείψει ούτε σε συχνότητα ούτε και σε ένταση. Οι Κυριακές, οι εορτές και οι επέτειοι αποτελούν ασπίδα του λαού μας έναντι της λαίλαπας του υλισμού και της παγκοσμιοποίησης και πρέπει να διαφυλαχτούν. Η Κυβέρνηση δεν φαίνεται να συμμερίζεται την άποψη αυτή στις ενέργειες και στους σχεδιασμούς της. Ας έχουν γνώσιν οι φύλακες.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Οικονομολόγος, Λογιστής, Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Πολιτικός Γραμματέας «Πνοής Λαού»
