Χαιρετίζω με ικανοποίηση την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία ανοίγει ο δρόμος για υλοποίηση του μεγάλου έργου της μαρίνας Πάφου. Έπειτα από πολύχρονες νομικές διαδικασίες, το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε τη δυνατότητα στην κοινοπραξία Poseidon Grand Marina of Paphos, να προχωρήσει με το συγκεκριμένο έργο. Από την άλλη, με λυπεί το γεγονός ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, λόγω της κωλυσιεργίας του Υπουργείου Εμπορίου.

Εδώ και μερικά χρόνια είχα επισημάνει ότι το κράτος θα έπρεπε να προχωρήσει στην κατακύρωση του έργου, ανεξάρτητα από την όποια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προειδοποίησα πως η στασιμότητα στον χειρισμό των προσφορών για τη κατασκευή της μαρίνας θα είναι καταδικαστική έως και εγκληματική για την επαρχία, και ενδεχομένως να αποβεί μοιραία για τις μελλοντικές προοπτικές ανάπτυξης στον τομέα αυτόν. Υπογράμμισα πως οι απώλειες σε οφέλη για την επαρχία δεν πρόκειται να αντισταθμιστούν ποτέ.

Δυστυχώς, οι εισηγήσεις μου δεν είχαν γίνει αποδεχτές. Αν γίνονταν αποδεχτές, σήμερα δεν θα μιλούσαμε απλώς για τη δυνατότητα έναρξης του έργου, αλλά θα είχαμε ήδη σε λειτουργία τη μαρίνα της Πάφου. Για τον σκοπό αυτόν παραθέτω αυτούσιο το σχετικό άρθρο που είχα γράψει το 2009. Αυτό ως απάντηση σε διάφορες όψιμες κριτικές που έχουν ακουστεί το τελευταίο διάστημα. Γιατί τα γραπτά μένουν!

Είναι σε όλους γνωστό πως η Πάφος υφίσταται τις βαρύτερες συνέπειες της οικονομικής κρίσης που πλήττει τον τόπο. Η ανεργία αυξάνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η οικοδομική βιομηχανία και ο τουρισμός πλήττονται ανεπανόρθωτα και γενικότερα η πόλη και επαρχία της Πάφου στραγγαλίζεται οικονομικά.

Την ίδια στιγμή, όλοι μιλούν για την αναγκαιότητα προώθησης μεγάλων αναπτυξιακών έργων, που θα δώσουν ώθηση στην οικονομική, εμπορική και τουριστική ανάπτυξη της Πάφου, και παράλληλα θα συμβάλουν θετικά στον τομέα της απασχόλησης. Παρ' όλ' αυτά, η υλοποίηση σημαντικών αναπτυξιακών έργων παραμένει αδικαιολόγητα στάσιμη. Ένα τέτοιο παράδειγμα, ανάμεσα σε αρκετά άλλα, είναι και το θέμα της δημιουργίας μαρίνας στην περιοχή «Πότιμα» στην Πάφο.

Το έργο περιλαμβάνει τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη χρηματοδότηση, τη λειτουργία του για 90 χρόνια και στη συνέχεια τη μεταβίβασή του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η μέθοδος αυτή, γνωστή ως Ανάπτυξη τύπου D.B.F.O.T., δεν συνεπάγεται οικονομικό κόστος ή χρηματική επιβάρυνση ή δαπάνη για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αρμόδια Αρχή για το έργο, το κόστος του οποίου υπολογίζεται σε 180-200 εκ. ευρώ, είναι το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Οι προσφορές προκηρύχθηκαν με ανοικτή διαδικασία προεπιλογής. Οι ενδιαφερόμενοι προσφοροδότες υπέβαλαν τις προσφορές τους στις 29 Ιουνίου 2007 και μετά την αξιολόγηση των Τεχνικών και Οικονομικών φακέλων αποφασίστηκε η ανάθεση εκτέλεσης του έργου τον Ιούνιο του 2008.

Μετά την απόφαση αυτή κατατέθηκε ιεραρχική προσφυγή ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών (Α.Α.Π). Η Α.Α.Π. έκρινε άκυρη την πρώτη προσφορά, επειδή αυτή δεν ανταποκρινόταν στους όρους και προδιαγραφές των εγγράφων του διαγωνισμού και δεν συνοδευόταν από όλα τα απαιτούμενα έγγραφα και στοιχεία. Μετά την εξέλιξη αυτή, έγινε προσφυγή εναντίον της πιο πάνω απόφασης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ταυτόχρονα εξασφαλίστηκε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης της Α.Α.Π.

Στις 17 Ιουλίου 2009, η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξέδωσε ομόφωνη απόφαση και ακύρωσε το πιο πάνω διάταγμα. Με την ακύρωση του διατάγματος αναστολής της διαδικασίας, το Υπουργείο Εμπορίου είχε τη νομική υποχρέωση για πλήρη συμμόρφωση και εκτέλεση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών γι' ανάθεση εκτέλεσης του έργου. Δυστυχώς ένα χρόνο μετά, το Υπουργείο Εμπορίου δεν έχει ακόμη ενεργήσει και δεν έχει λάβει μέτρα για συμμόρφωση με την απόφαση της Α.Α.Π. και εκτέλεσής της! Ο ισχυρισμός, ότι εκκρεμεί προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο και υπάρχει το ενδεχόμενο το κράτος να επιβαρυνθεί με αποζημιώσεις, αν προχωρήσει σε ανάθεση, δεν είναι πειστικός.

Κανένα έργο δεν αναστάληκε μέχρι σήμερα επειδή εκκρεμούν προσφυγές στο Ανώτατο Δικαστήριο (π.χ. Σύμβαση για τις Δημόσιες Συγκοινωνίες), εκτός εάν υπάρχει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών, που σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει. Ακόμη και στο απομακρυσμένο ενδεχόμενο να επιβαρυνθεί με αποζημιώσεις το κράτος, αυτές θα είναι σίγουρα μικρότερες από τις απώλειες εσόδων που έχει το κράτος από τη μη υλοποίηση του έργου. (π.χ. Έσοδα από ετήσιο ενοίκιο).

Επισημαίνεται, ακόμη, ότι λόγω της καθυστέρησης που παρατηρείται στην υπογραφή της σύμβασης γι' ανάθεση εκτέλεσης του έργου, πιθανότατα να προκαλέσει αναθεωρημένα αιτήματα από την επιλεγείσα κοινοπραξία. Αν τελικά φτάσουμε σε αυτό το σημείο, θα έχουμε τις ίδιες ακριβώς αρνητικές συνέπειες, όπως συμβαίνει και με τον δρόμο Πάφου-Π. Χρυσοχούς. Μήπως αυτός είναι τελικά ο στόχος;

Σε μια περίοδο που επιβάλλεται η προώθηση σημαντικών αναπτυξιακών έργων στην Πάφο, γιατί όλοι σιωπούν ή δεν αγγίζουν την ουσία του θέματος; Μήπως όλοι βολεύονται με αυτήν την εκκρεμότητα, λόγω της οικονομικής κρίσης; Μήπως βολεύεται και αυτή ακόμη η επιλεγείσα κοινοπραξία; Όλα αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να προβληματίσουν. Το Υπουργείο Εμπορίου έχει στοιχειώδες νομικό καθήκον και νομική υποχρέωση πλήρους συμμόρφωσης με την απόφαση της Α.Α.Π. Είναι καθήκον και υποχρέωσή του να σεβαστεί την απόφαση και να την εκτελέσει.

Είναι καιρός, νομίζω, να απαντηθούν επιτέλους αυτά τα ερωτήματα από όλους τους αρμόδιους φορείς, είτε αυτοί είναι του κράτους είτε είναι ιδιώτες! Είναι επιτακτική απαίτηση ολόκληρης της κοινωνίας και των πολιτών της πόλης και επαρχίας Πάφου! Φτάνει πια το κρυφτούλι και η παραπληροφόρηση, απλά και μόνο για εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων! Φτάνει η κοροϊδία! Ο λαός της Πάφου έχει και μνήμη και κρίση!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Βουλευτής Πάφου Δημοκρατικού Κόμματος