Όταν το 1960 αποκτήσαμε κρατική υπόσταση με την ονομασία της χώρας μας «Κυπριακή Δημοκρατία», οριοθετούνταν δύο βασικές παράμετροι. Με τη λέξη «Κυπριακή» οριοθετήθηκε η γεωγραφική μας θέση, αλλά με την έννοια «Δημοκρατία» ο τρόπος διακυβέρνησης αυτής της χώρας. Τι σημαίνει όμως στην απλούστερή της επεξήγηση η έννοια δημοκρατία; Δημοκρατία σημαίνει ότι ασκεί, διά των αντιπροσώπων του, την εξουσία ο λαός. Η Βουλή, όπως ακούμε συχνά να λέγεται, είναι το σπίτι του λαού. Τι έγινε όμως στην πραγματικότητα;

Στην Κύπρο, δυστυχώς, δεν αποκτήσαμε ποτέ δημοκρατία. Φύγαμε από τους Άγγλους δυνάστες και πέσαμε σε άλλο δυνάστη πιο ύπουλο και απεχθή, που δεν είναι τίποτα άλλο από την κομματοκρατία ή, όπως αλλιώς λέγεται, κομματική δικτατορία, που ασκείται μέχρι σήμερα από συγκεκριμένους παράγοντες.

Έτσι η Βουλή μετατράπηκε από σπίτι του Λαού σε λημέρι καιροσκόπων, που στην πλειονότητά τους ψηφίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Ψηφίζουν για τους μεγαλοεπιχειρηματίες χορηγούς των κομμάτων τους, καταστρατηγώντας κάθε εργατικό δικαίωμα. Ψηφίζουν για τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες γνωστών και φίλων, καθυστερώντας αδικαιολόγητα την επίσπευση έργων για το κοινό καλό (όπως γίνεται και με το ΓΕΣΥ).

Τέλος, δεν μας έφταναν τα εντός της χώρας κοράκια, που από καιρό ήθελαν να ρημάξουν τον εθνικό μας πλούτο, έφτασαν και οι γύπες του εξωτερικού. Έτσι τώρα ψηφίζουν κατά πώς ορίζει η Τρόικα. Και όλα αυτά «για το καλό μας». Μετά εκπλήττονται γιατί διαμαρτυρόμαστε, αφού όλα τα κάνουν «για το καλό μας».

Μέσα σε αυτές της συνθήκες προωθήθηκε ένα σχέδιο διχασμού του λαού για να τον ελέγχουν. Εγκλώβισαν τους πολίτες μέσα στα μικροσυμφέροντα της δικής τους ομάδας και καλλιέργησαν εντέχνως την αδιαφορία για ό,τι δεν μας άγγιζε προσωπικά.

Αποτέλεσμα, η προδοσία του οράματός μας για την Κύπρο μας. Οι φωνές διαμαρτυρίας του λαού πυκνώνουν και όσο και αν βουλώνει τ' αφτιά του το διεφθαρμένο κατεστημένο, που μέχρι σήμερα αισθανόταν σιγουριά, τώρα νιώθει τα πόδια του να τρέμουν. Η μόνη τους διέξοδος, από τη μια είναι να φράξουν τον δρόμο για τη Βουλή και σε άλλες φωνές, και από την άλλη να πετάξουν έξω αυτούς που από λάθος, κατά την άποψή τους, τα κατάφεραν και μπήκαν μέσα, όπως το Κίνημα των Οικολόγων. Εδώ βρίσκεται το κομβικό σημείο στο οποίο εμείς οι πολίτες, ενωμένοι με μια φωνή, αποφασίζουμε και δυναμικά διεκδικούμε την είσοδό μας μέσα στο δικό μας σπίτι. Το σπίτι του Λαού.

Καλούμε και άλλες κινήσεις και κινήματα όπως συμπορευτούν μαζί μας σε αυτόν τον αγώνα. Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «Εν τη ενώσει η ισχύς», αλλά και στα νεότερα χρόνια είναι γνωστή η φράση «Φωνή λαού, οργή Θεού», θέλοντας να δείξει τη δύναμη που έχει ένας αποφασισμένος λαός. Ενώστε τη φωνή σας μαζί μας, με το Κίνημα Οικολόγων και την Ένωση Δανειοληπτών Ευνομία και το Κίνημα Ανεξαρτήτων Ελευθέρων Πολιτών και το Κίνημα Ζυγός, για να ακουστεί η φωνή μας σε ολόκληρη την Κύπρο μας. Τον λόγο έχει πλέον ο λαός. Ο λαός που πρέπει, επιτέλους, να καταλάβει ότι «δεν αρκεί να το θέλει, πρέπει και να ψηφίζει»!

ΜΑΚΑΡΙΑ ΑΝΤΡΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Κίνημα Ανεξαρτήτων Ελευθέρων Πολιτών