Ουκ ολίγες φορές τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια έγραψα πως οι ούτω καλούμενες «συμφωνίες υψηλού επιπέδου» (ή συμφωνίες κορυφής, όπως τις αποκαλούν) Μακαρίου-Ντενκτάς 12/2/1977 και Κυπριανού-Ντενκτάς 19/5/1979 αναγνώρισαν έμμεσα τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής και κατοχής, αποενοχοποίησαν την Τουρκία, μετέτρεψαν το Κυπριακό σε «δικοινοτική διένεξη» και έβαλαν τη θηλιά του σχοινιού γύρω από τον λαιμό μας, και έδωσαν την άλλη άκρη στην Τουρκία για να την τραβά όποτε θέλει.

Μερικοί ισχυρίζονται ότι δεν αποτελούν «συμφωνίες», αλλά «κατευθυντήριες γραμμές». Τι άλλαξε στην ουσία δηλαδή; «Η οκκά τετρακόσια», όπως συνηθίζουμε να λέμε. Η Τουρκία ανενόχλητη δημιουργεί συνεχώς νέα και μη αναστρέψιμα τετελεσμένα γεγονότα.

Έκτοτε, όσοι χειρίστηκαν το Κυπριακό από δικής μας πλευράς ακoλουθούν μία πορεία ολέθρου με τις συνεχείς υποχωρήσεις, αφού απέτυχαν πλήρως να αξιοποιήσουν και τα πλέον ευνοϊκά για εμάς ψηφίσματα του ΟΗΕ, όπως π.χ. 3212 της Γεν. Συνελεύσεως, 541/83 και 550/84 του Συμβουλίου Ασφαλείας και άλλα, αφού τώρα και αυτός ο Διεθνής Οργανισμός μιλά για «Δ.Δ.Ο. με πολιτική ισότητα».

Με τις κατά καιρούς «γενναιόδωρες προσφορές» μας, ως επίσης τις και μέχρις ανοησίας αφελείς προσεγγίσεις, ως π.χ. «λύση κυπριακής ιδιοκτησίας», «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους», «λύση υπό τις περιστάσεις» και άλλες, εδραιώθηκαν τα τετελεσμένα της εισβολής.

Άλλωστε η Τουρκία θέλει «λύση» με βάση τις «σημερινές πραγματικότητες». Υπήρξε μάλιστα και Πρόεδρος που ήθελε να κατοχυρώσει τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας (!!!) όπως και σήμερα μερικοί επιθυμούν να δελεάσουν την Τουρκία, ότι με τη «λύση» του Κυπριακού θα διευκολυνθεί η είσοδός της στην Ευρωπαϊκή Ένωση(ΕΕ). Αγνοούν, όμως, ότι Τούρκοι επίσημοι επανειλημμένως έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να «θυσιάσουν» την Κύπρο χάριν της εισόδου της χώρας τους στην ΕΕ.

Όσο για τo φυσικό αέριο, αυτό δεν θα λειτουργήσει ως «καταλύτης» αλλά μάλλον, δεδομένων των τουρκικών αξιώσεων και απειλών, το αντίθετο θα συμβεί. Τις προθέσεις της η Τουρκία κατέδειξε με την είσοδο του ερευνητικού σκάφους στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Νομίζω είναι ο Ξενοφών που σε ένα από τα συγγράμματά του τονίζει πως όταν ο εχθρός σκοπόν έχει να σε σκοτώσει, πρέπει να φροντίσεις εσύ πρώτος να τον εξοντώσεις ματαιώνοντας τα σχέδιά του.

Εμείς ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ποια είναι τα σχέδια της Τουρκίας να επανακτήσει την Κύπρο, να τη θέσει υπό τον έλεγχόν της και να καταστήσει τον κυπριακό Ελληνισμό μια θλιβερή μειονότητα, που τελικώς θα έχει την τύχη των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου, και συνεχίζουμε να καλλιεργούμε και να ζούμε με επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.

Όσοι, λοιπόν, μιλούν σήμερα για «δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού στο πλαίσιο της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (Δ.Δ.Ο.) με πολιτική ισότητα», και μάλιστα όπως την εννοούν οι Τούρκοι, που επιμένουν σε εκ περιτροπής Προεδρία, συνέχιση των «εγγυήσεων» κ.τ.λ., ενσυνείδητα παραπλανούν τον λαό, καλλιεργώντας επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.

Ας μας πουν, όμως, σε ποιο μέρος της υφηλίου υπάρχει καθεστώς Δ.Δ.Ο., όταν και αυτές οι διεθνικές και πολυεθνικές ομοσπονδίες κατέρρευσαν, και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις μέσα σε ποταμούς αίματος, π.χ. Γιουγκοσλαβία και άλλες, με εξαίρεση το ούτω καλούμενο «βελούδινοι διαζύγιο» Τσεχίας-Σλοβακίας, ενώ η πρώην Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε με αποτέλεσμα η σημερινή Ρωσία να αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων (συγκρούσεις με Γεωργία, Ουκρανία, Τσετσενία, Αμπχαζία, Ν. Οσετία και αλλού).

Συνεπώς, η Δ.Δ.Ο. όχι μόνο δεν θα λύσει το Κυπριακό, αλλά θα δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα αντιπαραθέσεων και προστριβών, με τον τουρκικό κίνδυνο να επικρέμαται συνεχώς επί των κεφαλών μας, έστω και αν ακυρωθούν οι ούτω καλούμενες «εγγυήσεις» και «επεμβατικά δικαιώματα», πράγμα μάλλον απίθανο. Ούτως ή άλλως, στη δική μας πλευρά η Ελλάδα θα είναι ο αδύναμος κρίκος λόγω αποστάσεως, η δε Μεγάλη Βρετανία ουδέποτε θα εγκαταλείψει τις «κυρίαρχες βάσεις», όπως ακριβώς δεν εγκαταλείπει το Γιβραλτάρ.

Λόγω ακριβώς της πορείας ολέθρου που ακολούθησαν όσοι χειρίστηκαν το Κυπριακό από δικής τους πλευράς, το εσωτερικό μέτωπο -αν ποτέ υπήρξε κάτι τέτοιο, αφού δεν υπάρχει ενότητα σκοπού και δράσης- είναι κυριολεκτικά διαλυμένο, όλοι εναντίον όλων και το ούτω καλούμενο «Εθνικό Συμβούλιο» (κατ’ άλλους μεν εθνικό καφενείο και κατ’ άλλους δε «γουμάς») όχι μόνον ουδέν θετικό και εποικοδομητικό έχει επιτύχει, αλλά κατέστη μάλλον «συμβούλιο διχονοίας», με τις ατέλειωτες αντιπαραθέσεις και αλληλοδιαπληκτισμούς.

Ο κυπριακός Ελληνισμός διακατέχεται σήμερα από αισθήματα σύγχυσης, αβεβαιότητας και ανασφάλειας, αν όχι και ηττοπάθειας, αφού ουδείς και ουδέποτε τον ενημέρωσε ευθέως και ευθαρσώς για την πορεία του Κυπριακού και πληροφορείται σχεδόν τα πάντα απ' όσα λέγουν ή αφήνουν να διαρρεύσουν οι Τούρκοι.
Είναι όμως και αυτός ο γραφικός εκπρόσωπος του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Έιντε, που έχει μετατρέψει την Κύπρο σε… αστεροσκοπείο, αφού συνεχώς προσπαθεί να ευθυγραμμίσει τα άστρα και συναγωνίζεται σε επιπολαιότητα αυτόν τον ανεκδιήγητο Άλβαρο Ντε Σότο, που ήθελε να μας καθιερώσει «τρίχρωμη σημαία» και «κρατικόν ύμνο» και τον άλλο απαισίας μνήμης Αλεξάντερ Ντάουνερ, που ένας πρώην Πρόεδρος της Κύπρου όταν τον έβλεπε «έβγαζε σπυρούδκια», του προκαλούσε δηλαδή δικαιολογημένα αλλεργία.

Αλλά τι να περιμένει κανείς, όταν τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι παρά μία «λέσχη διεθνών απατεώνων», κατά τον γνωστό για τα σκωπτικά ευφυολογήματά του πρώην Δήμαρχο Λευκωσίας, αείμνηστο Θεμιστοκλή Δέρβη. Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα μετεξελιχθεί σε «Ομοσπονδιακό Κράτος», όταν οι Τούρκοι θέλουν ουσιαστικά «παρθενογένεση» και νέο κράτος με εκ περιτροπής προεδρία - αφού θεωρούν την Κυπριακή Δημοκρατία «εκλιπούσα», δηλαδή δημιουργία «Ομοσπονδίας του KIBRISTAN», που θα βρίσκεται υπό τον έλεγχον της Τουρκίας.

ANΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής