Ο στίχος παραπέμπει στους τρεις εξ ανατολών μάγους. Ψάχνοντας εναγώνια το σπήλαιο της Γέννησης, είδαν ξαφνικά στον ουρανό ένα αστέρι. Και τότε δοκίμασαν χαρά μεγάλη. Δεν γνωρίζω αν η χαρά τους αυτή ήταν, από τότε που την γεύτηκαν, μια μόνιμη κατάσταση ζωής ή ένα καιρικό βίωμα. Μπορώ όμως να επιβεβαιώσω ότι η χαρά είναι σταθερό ζητούμενο σε κάθε εποχή. Ιδιαίτερα στη δική μας.

Την ζητούμε εναγωνίως από τότε που αρχίζουμε να αποκτούμε συνείδηση του κόσμου, ανεξάρτητα από τη μόρφωση, την κοινωνική κατάσταση, το επίπεδό μας. Άλλος περιμένει να τη βρει στις εφήμερες απολαύσεις του σώματος. Άλλος στις στοίβες των πραγμάτων που σώρευσε. Άλλος στην απόσπαση του νου από τις αγωνιώδεις μέριμνες της καθημερινότητας. Και να 'ταν να την αποκτούσαμε; Θα ήμασταν οι ευτυχέστεροι άνθρωποι στον κόσμο. Θα κοιμόμασταν σαν πρίγκιπες και ας μας έλειπαν τα υλικά βασίλεια. Θα νιώθαμε δυνατοί και ας μη μας διέκρινε η σωματική ευρωστία και σφριγηλότητα.

Θα αισθανόμασταν πως ο κόσμος όλος είναι δικός μας, και ας μην είχαμε μερτικό στον ήλιο. Το χρήμα ανεβάζει την ποιότητα ζωής? αυτό είναι σίγουρο. Οι ηδονές αφυπνίζουν το σώμα πρόσκαιρα? αυτό μαρτυρά η γλυκύτητα του έρωτα. Η γαλήνη που αποκτιέται με απόσπαση του μυαλού χαλαρώνει και εμπνέει. Αλλά η χαρά, στην πιο βαθιά της αίσθηση, πού βρίσκεται; Και αν εντοπίζεται κάπου, γιατί διαρκεί τόσο λίγο; Σ' έχει απασχολήσει ποτέ το ερώτημα αυτό; Ένα ερώτημα για το οποίο έχουν προταθεί πολλές και διαφορετικές απαντήσεις από σοφούς και μη και από τις οποίες ίσως καμιά να μην μπορεί να ικανοποιήσει απόλυτα την ανάγκη μας αυτή.

Υπάρχει όμως και το αστέρι. Θυμάμαι τέτοιες γιορτινές μέρες όντας κι εγώ μικρός έπλαθα με τον νου το λαμπρό αυτό αστέρι και συνοδοιπορούσα νοερά με τους μάγους να βρω τον Χριστό, σκιρτώντας από αγαλλίαση. Το ζωγράφιζα με πινέλο τη φαντασία και στεκόμουν από κάτω θαυμάζοντας. Τώρα δεν μου ταιριάζουν τέτοια.

Αποφάσισα έτσι το αστέρι αυτό των μάγων να το ξεκολλήσω από τον ουρανό και να το τοποθετήσω μέσα μου. Να μένει εκεί φάρος ολόφωτος. Να λαμπρύνει τον βίο μου όσο γίνεται. Να με μακρύνει από πράξεις κακές, ρυπαρές, που υποβιβάζουν την αξία μου ως ανθρώπου. Να με απαλλάσσει από εξαρτήσεις, παλινδρομήσεις, κακές συνήθειες. Να καθοδηγεί τη συνείδηση, ώστε να ενεργεί τα πρέποντα? κανένα να μην βλάψω εν γνώσει μου, κανενός συνανθρώπου μου να μην πληγώσω την καρδιά. Ακόμη το αστέρι αυτό θέλω να καθαρίζει το μυαλό ώστε να σκέφτεται νηφάλια και όχι συγχυστικά? να παίρνει τις πιο ορθές κάθε φορά αποφάσεις για μένα, τη ζωή, τους γύρω μου.

Και μένει το νήπιο. Σύμφωνα με τη βιβλική διήγηση, το αστέρι αυτό το υπερφυσικό οδήγησε στο Νήπιο, τον Ιησού. Αυτό το νήπιο εσύ το ψάχνεις στη ζωή σου; Ποιο είναι το νήπιο; Με μιαν άλλη ιδιότυπη ανάγνωση όλα τα γνωρίσματα που σε χαρακτήριζαν σαν παιδί και που θα μπορούσαν ακόμη να κοσμούν με διάκριση το χαρακτήρα σου. Π.χ. η ανεξικακία - και αν σου έκαναν κακά να τα αντιπαρέρχεσαι και να μη μένεις αγκυλωμένος μια ζωή στο τι σου είπαν ή σου έκαναν δικοί σου ή ξένοι, η αθωότητα - το μυαλό σου να κρατά ισορροπίες και όχι να ακροβατεί με πονηρούς συλλογισμούς και να γίνεσαι εσαεί καχύποπτος, εξεταστικός για όλους και όλα, η πιστότητα στη σχέση - να κρατιέσαι αμοιβαία από αυτόν που σε φροντίζει και σε αγαπά, τον Θεό ή τον άνθρωπο, και να μην παλινδρομείς ανάμεσα στα αισθήματά σου.

Αυτά και άλλα, που ίσως τα έχεις κρύψει στο βάθος του υποσυνείδητου ως παιδιάστικα, αφελή, ασυμβίβαστα με την τωρινή σου εικόνα. Ψάχνεις λοιπόν αυτό το νήπιο στη ζωή σου; Ή το έχεις διαγράψεις με ένα πελώριο Χ; Αν βρεις το παιδί που ήσουνα αλλά έχασες στην πορεία, θα είναι για σε σπουδαίο κατόρθωμα…

Τρεις λέξεις ιδωμένες μέσα από μια προσέγγιση υπαρξιακή. Η χαρά των μάγων, το αστέρι στον ουρανό, το νήπιο. Μετάφερέ τα στην προσωπική σου ζωή και κάνε τα εμπειρίες. Ξεκίνα από το αστέρι, που είναι φωτεινή ζωή εμπνευσμένη από τον Θεό, και πήγαινε στο παιδί που είναι αρετές και αξίες μιας φάσης αθωότητας που πέρασες και που μπορείς με περίσκεψη και γνώση να βιώσεις εκ νέου. Ξέρεις τι θα σημαίνει τελικά αυτό;

Ότι θα βρεθείς μπροστά σε μια εκ νέου γέννηση, που θα σε κάνει να μην πιστεύεις στα μάτια σου! Να είσαι εσύ και να μην είσαι ο ίδιος. Να είσαι ο εαυτός σου σε άλλη έκδοση. Και μπροστά σου καινούριοι δρόμοι για εξερεύνηση. Ίσως αυτή σου η αλλαγή σε κάνει να ζήσεις κατάβαθα ένα είδος χαράς άλλης φύσεως και ποιότητας που δεν είναι του κόσμου τούτου, πέρα από τις ευκαιριακές χαρές των Χριστουγέννων που έρχονται. Κάνε όμως σήμερα την αρχή. Το αστέρι είναι ακόμη στο ουρανό. Κοίταξε επάνω και βρες το.

ΑΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Διευθυντής στο Γυμνάσιο Αγίου Στυλιανού Στροβόλου