Είχα την ευτυχή συγκυρία να παρευρεθώ πριν από λίγα κοστετράωρα -ύστερα από μιαν ευγενικότατη πρόσκληση του καθηγητή του Πανεπιστημίου Κύπρου, Παντελή Βουτουρή,- στο Λιοπέτρι και ειδικότερα στον Αχυρώνα Λιοπετρίου, όπου καθηγητές και φοιτητές/ τριες βίωσαν μια πραγματική εθνική μυσταγωγία, με την ευκαιρία των εξηντάχρονων της απελευθερωτικής οργάνωσης της ΕΟΚΑ.

Στο ανακαινισμένο κτίριο του Αχυρώνα μίλησαν στους καθηγητές και φοιτητές οι πανεπιστημιακοί και αρμόδιοι τοπικοί φορείς που έδωσαν με πειστικότητα όλο το περιεχόμενο της ηρωικής εκείνης αναμέτρησης, που καταξίωσε και τους τέσσερεις ήρωες αγωνιστές στον χώρο της σύγχρονης κυπριακής ιστορικής αθανασίας, με τις ξένες φοιτήτριες ν’ αναμεταδίδουν το απόσταγμα των βιωμάτων τους με συγκλονιστικές ποιητικές, σε άπταιστα ελληνικά, αποστροφές.

Από την ομιλία του φίλου καθηγητή Ανδρέα Κάρυου -εγγονού του ήρωα του αχυρώνα Ανδρέα Κάρυου- επισήμανα την επιταγή που φώναξεν από τ’ Αυγόρου κι η φωνή της πέρασε με τη βοήθεια τ’ ανέμου τα κράσπεδα της κοινότητας τ’ Αυγόρου προς τον αγωνιζόμενό της γιό, τον Αντρέα Κάρυο: «Δύναμη, γιε μου, δύναμη? να πεθάνεις λεβέντης!»

Κι όσο στη σκέψη αναθιβάνω τη φράση της ηρωικής μανούλας, ξαναφέρνω την ταυτόσημη ρήση των μανάδων της Σπάρτης, σαν παραδίδαν την ασπίδα στο ετοιμαζόμενο ν’ αναχωρήσει προς τα πολεμικά έμπεδα νεαρό τους βλαστάρι: «Ή ταν ή επί τας», που στη νεοελληνική μας, η βραχύβια λακωνική επιταγή μεταφράζεται:

«Ή την ασπίδα να τη φέρεις, σαν επιστρέψεις, νικητής, ή νεκρό πάνω σ’ αυτήν να σε φέρουν». Δεν ξέρω αν με τα φτερά τ’ ανέμου η φράση της ηρωικής σύγχρονης μάνας έφτασε και στα πολεμικά έμπεδα, όπου κι οι τέσσερεις αντάρτες, συστοιχούντες με την επιταγή της μάνας, έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»… Θερμά συγχαρητήρια στο τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου και στον υπεύθυνο της όλης πρωτοβουλίας, καθηγητή Π. Βουτουρή.

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ