Κάποτε τρέχανε, δεκαεξάχρονα μαθητούδια, να κατεβάσουν την εγγλέζικη σημαία και ν' ανεβάσουν τη Γαλανόλευκη, με κίνδυνο τη ζωή τους. Κάποτε βαδίζανε δυο-δυο στην αγχόνη, ψέλνοντας ακατάπαυστα τον «Ύμνο στην Ελευθερία», ξανά, ξανά και ξανά, χωρίς σταματημό, μέχρι που ο βρόχος της αγχόνης να κόψει το νήμα τής τόσο σύντομης, αλλά τόσο μεγάλης τους ζωής.

Σήμερα να κυματίζεις τη Γαλανόλευκη θεωρείται ταμπού. Είσαι εθνικιστής, υπερβολικός, υπερπατριώτης. Σήμερα θάβουμε τα κόκκαλα των ηρώων μας, 41 χρόνια αργότερα, και αντί να ψάλλουμε τον Εθνικό Ύμνο με όλη τη δύναμη της ψυχής και της φωνής μας, τον μουρμουρίζουμε, τον λέμε από μέσα μας, σάμπως και φοβόμαστε ή ντρεπόμαστε κάτι.

Τελικά φαίνεται ότι οι προσπάθειές τους ευοδώνονται. Αυτό που δεν κατάφεραν με τη βία των οπλών, εδώ και τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια, το κατάφεραν με τη διάβρωση των ηθών, των εθίμων και των παραδόσεών μας, τα οικονομικά σκαμπανεβάσματα, τα σκάνδαλα, την κοιλιοδουλεία μας, τη φιλαργυρία μας, την απληστία μας σε διάστημα πενήντα χρόνων. Tίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα είναι προμελετημένα και πολύ καλά σχεδιασμένα. Και εκτελούνται με θρησκευτική ευλάβεια. Κι εμείς σαν αρνιά ακολουθούμε. Αμέριμνα πρόβατα στη σφαγή.

Ετοιμάζονται να κουρσέψουν και το τελευταίο κάστρο αντίστασής μας. Την εθνική μας ταυτότητα. Την Ελληνικότητά μας. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να μας κατακτήσουν, και μάλιστα αμαχητί. Με την ψήφο και την υπογραφή μας. Αφαιρώντας την εθνική μας υπερηφάνεια, αφαιρούν τη δίψα και τον πόθο για ελευθερία και δικαιοσύνη. Αφαιρούν την πίστη και την αφοσίωση στον τίμιο και δίκαιο αγώνα μας, που μπορεί να δικαιωθεί. Και θα δικαιωθεί, γιατί έχουμε όλα τα δίκαια και τον νόμο με το μέρος μας. Αρκεί να τα διεκδικήσουμε.

Κάπου όμως λογαριάσανε λάθος οι εμπόροι των εθνών και οι εν Κύπρω αποκλειστικοί αντιπρόσωποί τους. Τούρκοι, Ρωμιοί και ξένοι. Ένας κούκος μπορεί να μη φέρνει την άνοιξη, αλλά μια σπίθα μπορεί ν' αρχίσει μια πυρκαγιά. Και όσο υπάρχουν αγιάτρευτα ρομαντικοί, που κυματίζουν τη Γαλανόλευκη και δακρύζουν όταν τραγουδούν τον «Ύμνο στην Ελευθερία», υπάρχει ελπίδα. Και στην Κύπρο υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πολλοί. Η σπίθα δεν έσβησε. Τα κάρβουνα σιγοπαίρνουν. Η φωτιά φουντώνει.

Αφιερωμένο σ' αυτούς που λογαριάζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Σε αυτούς που ξέρουν το καλό μας, καλύτερα από εμάς. Σε αυτούς που συνεχίζουν να μας κοροϊδεύουν ότι σέβονται και διαπραγματεύονται με γνώμονα το ΟΧΙ μας:

«Λογαριάσατε λάθος με τον νου σας εμπόροι
δεν μετριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δεν σβήνει τούτη η μάχη δεν παύει
χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι»*
* Από το τραγούδι «Λογαριάσατε Λάθος», Στίχοι: Θεοδόσης Πιερίδης, Μουσική: Μιχάλης Χριστοδουλίδης.

ΑΝΤΩΝΗΣ Κ. ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΗΣ
Εκπρόσωπος Τύπου Ε.Ε. ΔΗΚΟ Πάφου, M.Sc., B.Sc.