Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Οι Δήμοι πασκίζουν με τα πενιχρά τους βαλάντια να στολίσουν τους δρόμους, για ν' αλλάξουν τη διάθεση των δημοτών. Γονείς και παππούδες καταβάλλουν προσπάθεια να συντηρήσουν το χαμόγελο στα άνεργα παιδιά και κυρίως στα εγγόνια που καρτερούν τον Αϊ-Βασίλη. Πολλές οι φιλανθρωπικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Πάμπολλες, ωστόσο, οι ανάγκες των ευάλωτων ομάδων πληθυσμού. Παντού, μια διάχυτη μελαγχολία. Η καταθλιπτική καθημερινή ειδησεογραφία επιτείνει την αγωνία για τον τόπο. Εντείνει εύλογα την αγωνία των πολιτών. Πολυεπίπεδη η κρίση και οι εστίες της.
Έντονη η κρίση σε επίπεδο θεσμών. Ο εμφύλιος πόλεμος μέσα στην ίδια την Κυβέρνηση καλά κρατεί. Μεταφέρθηκε από την Κεντρική Τράπεζα και την Εισαγγελία, σε επίπεδο Υπουργού Εσωτερικών και Γενικού Ελεγκτή. Ο τελευταίος ξεθάβει σκάνδαλα και καταγγέλλει ατασθαλίες, προκαλώντας την μήνιν του Υπουργού, που τον κατηγορεί για δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ο πολίτης θέλει να μάθει την αλήθεια. Αρκετά υποφέρει από τη σήψη, τη διαφθορά, τα οικονομικά σκάνδαλα, τις παραλείψεις, την κακοδιαχείριση, τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.
Ο πολυδιαφημιζόμενος πέλεκυς της τιμωρίας δεν έπεσε. Το μαχαίρι δεν άγγιξε κόκκαλο. Οι ετήσιες εκθέσεις των γενικών ελεγκτών καταχωνιάζονται σε συρτάρια. Ξεσηκώνουν ολιγοήμερες αντιδράσεις και μετά θάβονται. Δεν συνιστούν εργαλείο κάθαρσης, αυστηρότερων ελέγχων και ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων. Γίνονται απλώς, για να γίνονται.
Ωστόσο, η κάθαρση παραμένει παλλαϊκό αίτημα. Η ατιμωρησία έφερε ασυδοσία. Επώνυμοι σφετερίστηκαν θέσεις και αξιώματα. Θησαύρισαν, κλέβοντας. Η δικαιοσύνη όχι μόνο δεν απονεμήθηκε, αλλά παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες.
Τεράστια η απόσταση έργων και λόγων. Έργα του δημόσιου/ ημιδημόσιου τομέα παραπαίουν επί μακρόν, ταλαιπωρώντας και επιβαρύνοντας οικονομικά τον πολίτη. Κανένας έλεγχος ή τιμωρία. Κανένας δεν πληρώνει τις συνέπειες.
Το χειρότερο, ωστόσο, είναι η κατακρήμνιση των παραδοσιακών αξιών. Η αξιακή κρίση οδηγεί από το κακό στο χειρότερο. Δεν πιάσαμε, ακόμη, πάτο.
Κάποιοι συνεχίζουν να πατούν επί πτωμάτων, διασύροντας ακόμη περισσότερο τον πολιτικό μας πολιτισμό. Υποτιμούν τη νοημοσύνη του λαού, στηριζόμενοι στη σιωπηλή ανοχή του. Οι παρασκηνιακές συναλλαγές και τα ωφελιμιστικά πάρε-δώσε συνθλίβουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Τα όποια όψιμα άλλοθι δεν πείθουν. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.
Το άλυτο Κυπριακό χρησιμοποιείται ως χαλί συγκάλυψης της μιζέριας, της ασυδοσίας, της διαπλοκής. Ο λαός σε σκότος. Του αποκρύπτεται η δυστοκία συνεννόησης στο περιουσιακό, στο εδαφικό, στις εγγυήσεις, η αμφισβήτηση κι αυτού ακόμη του δικαιώματος του νόμιμου ιδιοκτήτη στην περιουσία του. Ο Ακιντζί ρίχνει λάδι στη φωτιά, αντί να την εκτονώνει.
Τα περί δημοψηφίσματος τον προσεχή Μάρτη, ανακοινώνονται και διαψεύδονται αστόχαστα, υποβάλλοντας τον λαό σε αχρείαστη ψυχρολουσία.
Ο απεγνωσμένος «εξωραϊσμός» της πορείας των διαπραγματεύσεων από φιλοκυβερνητικούς κύκλους προσκρούει στην επί παντός επιστητού αντιπαράθεση με επίκεντρο την ανεπαρκή ενημέρωση των αντιπολιτευομένων.
Η ωραιοποίηση των εξελίξεων στην οικονομία και την εσωτερική διακυβέρνηση συνθλίβεται στα πραγματικά δεδομένα της αχαλιναγώγητης ανεργίας και στα σκάνδαλα που βοούν. Ο εκχυδαϊσμός της πολιτικής συνεχίζεται, παρά την πλύση εγκεφάλων από στρατευμένα μέσα επικοινωνίας. Γνωστά τα παρασκήνια για τα ξεκαθαρίσματα στις κομματικές λίστες «αρεστών και μη» για τις επερχόμενες εκλογές.
Κι ενώ εμείς περί αυτά τυρβάζουμε, παραμένοντας μονίμως εσωστρεφείς και δέσμιοι στην αιώνια μέθη της εξουσίας, μηχανευόμενοι τρόπους διαιωνισμού της διά πυρός και σιδήρου, ο Τούρκος απειλεί, διεκδικεί και κερδίζει όλα όσα ζητά από Δυτικούς και Ευρωπαίους εταίρους.
Είναι τραγικά τα όσα βιώνουμε. Η Κύπρος επέζησε κάτω από καθεστώτα σκλαβιάς ξένων κατακτητών. Σήμερα κινδυνεύει λόγω εγωπάθειας και ιδιοτέλειας αριβιστών να παραμείνει μονίμως εγκλωβισμένη σε αδιέξοδα ή να καταστεί εκλιπούσα!
Είναι τέτοιες στιγμές που πρέπει να μας πνίγει το παράπονο και να επαναστατούμε. Να θυμόμαστε τα εμψυχωτικά λόγια του ποιητή και να διερωτόμαστε... "Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους τζι εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσο τους".
Αλήθεια, είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια βαθιά και μαστιγωτική αυτοκριτική για να ξορκίσουμε τον κακό εαυτό μας; Είμαστε έτοιμοι να θέσουμε την Κύπρο και τον λαό μας πάνω από τα εγώ και τις προσωπικές φιλοδοξίες; Τότε ίσως συλλογικά και ατομικά να μπορέσουμε ν' ανεβούμε λίγο ψηλότερα!
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Τέως Ευρωβουλευτής, Πρόεδρος ΓΟΔΗΚ
