Χάιλ, ευτραφεστάτη, πολυχρονεμένη αυτοκράτειρα πασών των στεναζόντων κάτω από την μπότα σας νεόπτωχων λαών της γηραιάς ηπείρου, Άγκελα Α΄. Πρόσωπο της χρονιάς σάς ανακήρυξαν (προς εξευμενισμόν σας, βεβαίως), τα αυτάδελφα συνεταιράκια σας. Όχι, που θα είχε πλανητάρχη η νεάζουσα (τα ’χει πια κι αυτή τα χρονάκια της) και θα μένατε πίσω εσείς της υπέργηρης. Τέτοια αναγνώριση ως επιβράβευση του αφανισμού των οικονομιών των φτωχών των κάτω χωρών!

Εμ, βέβαια από εκείνους που σας καλοκρατάνε μην κάνετε κανένα αστειάκι, του τύπου «τα βρήκαμε με τη Ρωσία», γιατί παίζονται συμφέροντα, πετρέλαια, αέρια, στρατιωτική υπεροχή. Τρέμουν μην ξεφυτρώσουν τίποτα προοδευτικά «μιάσματα» (για σας). Τζάμπα το κάνατε το ταξιδάκι ενίσχυσης του νεοσουλτάνου; (Θυμάστε που σας κουβαλήσαμε κι εμείς εδώ κάποτε για τους δικούς μας λόγους;) Και τον χρυσοπληρώσατε για την αντιμετώπιση του ισλαμικού κινδύνου (αυτοί τι είναι, ανεξίθρησκοι;).

Δεν μπορεί να ’χετε παράπονο, τα δύο μεγαλύτερα περιοδικά στον κόσμο, το «Time» και το «Economist», μόνο αρχαγγελικό φωτοστέφανο που δεν σας φόρεσαν, σ’ έναν παροξυσμό μουχλιασμένου φεμινισμού της δεκαετίας του ’60. Καίρια, λέει η διευθύντρια του πρώτου, η αντίδρασή σας στην ελληνική κρίση (τσιγαριστό με τα κρεμμυδάκια μάς τον κάνατε τον Τσίπρα μας), στην προσφυγική κρίση (έξι-έξι τα μαζεύουν τα παιδάκια από τα παγωμένα νερά οι Έλληνες ψαράδες) και στην απειλή του Ισλαμικού Κράτους (ε, διακόσιοι νεκροί από δω, μια Γαλλία στο πένθος, μια Αγγλία να τρέμει, ψιλοπράματα, εσείς καλά κρατάτε).

Και τους ξεσκίσατε τους δύο άντρες ανθυποψήφιούς σας. Είσαστε, λέει, απαραίτητος παράγοντας για την Ευρώπη, κατά το σκεπτικό της ανακήρυξης: «Γιατί η Καγκελάριος δεν επιλέγει τον εύκολο δρόμο» (για τους άλλους, βέβαια!). Και ο φεμινιστικός οργασμός συνεχίζεται: «Γιατί ζήτησε περισσότερα απ’ ό,τι άντρες πολιτικοί. Γιατί ύψωσε τη φωνή της ενάντια στην τυραννία και το κυνήγι των ευκαιριών (ποιος είναι ο πρώτος διδάξας, δεν μας το λέει το σκεπτικό). Γιατί άσκησε απόλυτα ηθική ηγεσία κι έδειξε ήθος σ’ έναν κόσμο που αυτό σπανίζει». (Ντε και καλά η αξιοσύνη, η εντιμότητα, η οξυδέρκεια, η αποφασιστικότητα έχουν ακόμα φύλο). Οι άντρες ηγέτες δηλαδή είναι ανήθικοι; (Όχι πως δεν συζητιέται, βέβαια, κι αυτό, τουλάχιστον για κάποιους!)

Ελάτε, το ξέρουμε, ούτε κι εσείς τις πιστεύετε αυτές τις υποβολιμαίες από δικούς σας κύκλους αρλούμπες. Κι αφήστε τον επί τύπου εκπρόσωπό σας να θεωρεί τις διακρίσεις ενθάρρυνση στο να συνεχίσετε την πολιτική σας εργασία προς όφελος της Γερμανίας! (εμ, ποιανού, του δικού μας;)

«Απαραίτητη Ευρωπαία», λοιπόν, και να η ζουμπουρλούδικη μούρη σας με το προγούλι, φάτσα φόρα εξώφυλλο! Άντε, και Ποντίφικας, Πατριάρχης, ξέρω γω, γιατί όχι; Νέο κορίτσι στα εξήντα ένα, το μέλλον σας λαμπρό. Να τους ζήσετε, να σας χαίρονται αυτοί που σας έχουν, όχι εμείς. Εμάς εδώ καλά σαράντα να μας ευχηθούμε, αν και όταν καταφέρουμε να ξεγλιστρήσουμε απ’ τα δόντια σας. Κι έτσι και ξεφύγουμε μην μας το κρατήσετε ναζιστοχιτλερική πίκα, τη ζήσαμε στο πετσί μας και μας πειράζει που σας το λέμε, αλλά την τρέμουμε.

Όπως κι όλους αυτούς που έκαναν την πολιτική αγιογραφία σας. Καλά να ’στε -λέμε τώρα- οι πολιτισμένοι ταγοί της ανθρωπότητας κι αφήστε τους πρόσφυγες να πεθαίνουν μες στο χιόνι, τα βομβαρδιστικά να αφανίζουν ολάκερες πόλεις. Δοξάστε, μέρες που έρχονται, το δίκαιο του ισχυρότερου, γιατί την «επί γης ειρήνη» και την «εν ανθρώποις ευδοκία» δεν σας παίρνει. Βοήθειά σας οι τίτλοι σας, σ’ άλλο τίποτα δεν πιστεύω πως πιστεύετε. Ηγέτης μιας πολιτικής εξαχρείωσης. Άξια, Άξια, Άξια!

ΑΛΕΚΑ ΓΡΑΒΑΡΗ-ΠΡΕΚΑ