Ο ανταγωνισμός των γνωστών μας Κέντρων Αποφάσεων γι' αναδιανομή των ζωνών επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο - γεωπολιτικά - γεωστρατηγικά - γεωοικονομικά, πέραν της αναστάτωσης στη Βόρεια Αφρική, κατέληξε σε αδιέξοδο, με τη διεθνή κοινότητα προβληματισμένη έως ανήσυχη για πιθανή επερχόμενη παγκόσμια σύρραξη.

Το ελληνικό έθνος, Μητροπολιτική Ελλάδα και Κύπρος, για μιαν ακόμη φορά υπογραμμίζεται ότι κινδυνεύει βραχυπρόθεσμα πια, δεδομένης της γεωγραφικής του θέσης, δεδομένης της τεχνητής-θεατρικής «αναβίωσης» του οθωμανο-ισλαμικού ηγεμονισμού στη γειτονική Τουρκία, η οποία προβάλλεται ως ηγέτιδα δύναμη εκπρόσωπος του Ισλάμ -ετερόφωτα όμως ως εντολοδόχος για ρόλο μεσάζοντα και πληροφοριοδότη- δεδομένης και της σε παρακμή Ευρώπης, αλλά και του κενού ιστορικής μορφής πολιτικού ηγέτη.

Οι εξελίξεις της τελευταίας τριετίας των εμβόλιμων επαναστάσεων- απροκάλυπτων παρεμβάσεων σε ισλαμικές χώρες, με την υποκριτική επίκληση της «δημοκρατίας», δεν έκαναν μόνο αισθητή τη φυλετική, πολιτισμική και βιοτικού επιπέδου διαφορά των μουσουλμανικών πληθυσμών τους, η οποία εύλογο είναι να τους προκαλεί φθόνο και μίσος για τον ευρωπαϊκό χριστιανικό κόσμο, αλλά αφύπνισαν-εξέθρεψαν τη Λερναία Ύδρα του Ισλάμ.

Έτσι όχι τυχαία και χωρίς περίσκεψη παρουσιάστηκε από το πουθενά το ΙSIS. Ένα θρησκευτικό κρατικής δομής μόρφωμα ισλαμικό, με δράση -παρουσία- τρομοκρατική ανά τον κόσμο. Μια Λερναία Ύδρα δολοφονική, που διαφημίζει τα εγκλήματά της ανά τον πολιτισμένο κόσμο διά μέσου του διαδικτύου, σαν δικαίωση Θείας αποστολής, με παρονομαστή το Ισλάμ. Αναμφίβολα ο πολιτισμένος κόσμος ευρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ηθικο-πνευματικό τέρας, με πολλά «κεφάλια», από τα οποία άγνωστος αριθμός πέρασε και από τη χώρα μας σε «λανθάνουσα μορφή», υπό τη κάλυψη της πληθυσμιακής εισβολής προσφύγων μουσουλμάνων.

Την «εισβολή», αυτή που μεθοδευμένα επιμελείται η Τουρκία, ως επίδοξος προστάτης-αντιπρόσωπος σημερινών «νομέων» του Ισλάμ και αύριο «κυρίων με χρησικτησία υπεροχής ισλαμικού πληθυσμού» της πατρίδας μας, το σημερινό χαλαρό ελληνικό κράτος, με εμφανή αδυναμία ανάληψης ιστορικής πολιτικής ευθύνης, αδυνατεί να αντιμετωπίσει.

Κατά συνέπεια η Τουρκία, με την προώθηση ισλαμικών πληθυσμών στη χώρα μας, τις εμφανείς-αποδεδειγμένες σχέσεις της με το Ισλαμικό Κράτος, την κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροπλάνου, την απροκάλυπτη συμμετοχή της στον πόλεμο κατά της Συρίας, πέραν του ότι θα πρέπει να θεωρείται Συνεργός στις τρομοκρατικές ενέργειες του Ισλαμικού Κράτους, είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής (έστω και ετερόφωτα, όχι χωρίς οφέλη...) της αποσταθεροποίησης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, ως επιλογή και νομιμοποίησή της για τον ρόλο αυτόν, των ανεγκέφαλων, των εκτός της γεωγραφικής γειτονιάς μας «Κέντρων Αποφάσεων».

Τα τελευταία φαίνεται να αγνοούν τη ρήση -όπως και στην Τουρκία - ...«Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες».

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΦΩΤ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ
Δικηγόρος, DEA D’Etude Politiques Paris 1, (Διεθνείς Σχέσεις & Συνταγματικό Δίκαιο)