Οι συνεχείς δηλώσεις από πλευράς Κυβερνητικών Αξιωματούχων, ότι ούτε λίγο ούτε πολύ τα οικονομικά προβλήματα του τόπου έχουν επιλυθεί, δεν βοηθούν την οικονομία. Ούτε και ανεβάζουν τάχατες την ψυχολογία του κόσμου και πολύ περισσότερο των επενδυτών.

Η διαπίστωση πως ο λαός μας «δέχεται μια συνεχή επικοινωνιακή επίθεση, προκειμένου να πειστεί ότι όλα βαίνουν καλώς στην οικονομία» είναι νομίζω σωστή. Εμείς θα καλούσαμε την Κυβέρνηση, παρά να κάνει επικοινωνιακή πολιτική, να στραφεί προς την ανάπτυξη, να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να προχωρήσει σε έργα ανάπτυξης έτσι ώστε να δώσει όραμα και ελπίδα στον λαό μας. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για να απορροφήσουν τις χιλιάδες των ανέργων μας.

Δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι για μια ακόμα φορά να δώσουμε τα πραγματικά στοιχεία, τα οποία μιλούν από μόνα τους: 230 χιλιάδες, σχεδόν το ένα τρίτο των συμπολιτών μας, ζει σε συνθήκες φτώχιας και κοινωνικού αποκλεισμού, 70 χιλιάδες είναι άνεργοι, 30 χιλιάδες έχουν μεταναστεύσει τα τελευταία δύο χρόνια στο εξωτερικό, το σύστημα υγείας είναι υπό κατάρρευση, οι εκποιήσεις και το ξεσπίτωμα του κόσμου είναι προ των πυλών, οι κοινωνικές παροχές είναι, στατιστικά, οι χαμηλότερες στην Ευρώπη, έχουν κουτσουρευτεί επικίνδυνα.

Βάσει των στοιχείων της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, η Κύπρος έχει τη μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά δεν είναι στοιχεία που καταθέτει η αντιπολίτευση, αλλά επίσημα στατιστικά στοιχεία του Κράτους.

Η αλήθεια είναι πως η εξάλειψη της φτώχιας δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε με την επιβολή λιτότητας ούτε με τις πολιτικές φιλανθρωπίας. Τα ημίμετρα και οι τσιγκουνιές δεν σώζουν την κατάσταση. Ο αριθμός των νέων μας που παραμένουν στο εξωτερικό για να εργαστούν, μετά το πέρας των σπουδών τους, γνωρίζοντας ότι στην Κύπρο δεν πρόκειται να βρουν δουλειά, παραμένει άγνωστος. Γνωρίζουμε όμως ότι ο αριθμός είναι πολύ μεγάλος. Γνωρίζουμε ακόμα πως τα τελευταία χρόνια 30.000 άνθρωποι ξενιτεύτηκαν για να βρουν εργασία. Από τα πιο πάνω στοιχεία, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι ούτε οι αριθμοί ούτε οι άνθρωποι ευημερούν.

Η Κυβέρνηση φαίνεται να αφουγκράζεται μόνο τις απαιτήσεις της Τρόικας, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε πολλούς κινδύνους. Θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν ότι μέσα από τις πολιτικές της αυστηρής λιτότητας δεν υπάρχει προοπτική ανάπτυξης. Ούτε πάλι θα σωθεί η κατάσταση αν ο Υπουργός των Οικονομικών φυλάει «μαξιλάρια», τα οποία λίγο πριν τις εκλογές θα τα «ανοίξει» για να κερδίσει ψήφους.

Αν πραγματικά θέλουν να δουν τον τόπο να ευημερεί και να προοδεύει, τότε θα πρέπει να εγκαταλείψουν την πολιτική της λιτότητας και να στραφούν προς την ανάπτυξη, με τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Πολλοί άνθρωποι έχουν βρεθεί εκτεθειμένοι στις τράπεζες επειδή είναι θύματα της οικονομικής κρίσης και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ένεκα της οικονομικής κρίσης μειώθηκε ο μισθός τους και άλλοι μπήκαν στην ανεργία. Δεν μπορεί ένα νεαρό ζευγάρι που έβαλε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του και ξαφνικά βρέθηκε στην ανεργία, να είναι έρμαιο των τραπεζών γιατί καθυστέρησε να δώσει μια δόση.
Αντί λοιπόν να κάνουν επικοινωνιακή πολιτική καλύτερα να κάνουν έργα ανάπτυξης.

ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ