Όλες οι ιστορικές και επιστημονικές έρευνες καταλήγουν σε ένα κοινό συμπέρασμα. Ότι οι Τ/Κύπριοι δεν είναι αυτόχθονες αλλά επήλυδες, άλλοι μεν απομεινάρια της οθωμανικής κατοχής (1571-1878 μ.Χ.) άλλοι δε βιαίως ή άλλως πως εξισλαμισθέντες ελληνικής καταγωγής κάτοικοι της Κύπρου ή/και άλλοι χριστιανοί.

Και όμως, αυτή η μειονότητα, την οποία χρησιμοποίησαν άλλοτε μεν οι Άγγλοι αποικιοκράτες άλλοτε δε η Τουρκία, για την προώθηση των επεκτατικών της βλέψεων σε βάρος της Κύπρου, έχει περίπου καταντήσει ως «περιούσια» όχι μόνο για τους ξένους, που νοιάζονται δήθεν για την «άρση της απομόνωσής της», αλλά και για μερικούς δικούς μας ανιστόρητους και αφελείς, που ισχυρίζονται ότι εμείς, δήθεν, «ρίξαμε τους Τ/κ στην αγκαλιά της Τουρκίας» και ότι «θα εργασθούν για τον απεγκλωβισμό τους από τον εναγκαλισμό της Τουρκίας», έφταναν δε μέχρι του σημείου να καλούν τον κατοχικό γκαουλάιτερ Μεχμέτ Αλί Ταλάτ σε επανάσταση!

Οι όσες βαρβαρότητες και ατιμίες που διέπραξαν οι Οθωμανοί Τούρκοι σε βάρος των ελληνικής καταγωγής αυτοχθόνων κατοίκων της Κύπρου, με αποκορύφωμα τον απαγχονισμό του εθνομάρτυρα Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και τον αποκεφαλισμό δεκάδων προκρίτων, κληρικών και λαϊκών την 9ην Ιουλίου 1821, είναι γνωστές. Στη διάρκεια της αγγλικής αποικιοκρατίας, ο ρόλος των Τ/κ υπήρξε επιεικώς επαίσχυντος, αφού η ηγεσία τους υπήρξε διαχρονικά όργανο της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε». Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ούτω καλούμενο Νομοθετικό Σώμα, όπου, για όσον καιρό λειτουργούσε, Άγγλοι αποικιοκράτες και οι Τ/κ συνέπλεαν για να εξουδετερώσουν την ελληνική πλειοψηφία.

Οι κατά καιρούς ηγέτες του αλυτρωτικού αγώνα του κυπριακού Ελληνισμού για Αυτοδιάθεση - ΕΝΩΣΗ, με αποκορύφωμα τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59), διακήρυτταν στην κάθε περίπτωση ότι ο αγώνας μας ήταν για την απαλλαγή της Νήσου από την αγγλική αποικιοκρατία και σε καμιά περίπτωση εστρέφετο κατά της τ/κ μειονότητας.

Και όμως, στις 5/9/1955 Τούρκοι πράκτορες και συγκεκριμένα ο Τούρκος φύλακας του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη, ονόματι Χασάν Μεχμέτογλου, με τη συνεργασία Τούρκου φοιτητή, τοποθετούν βόμβα σε σπίτι που βρίσκεται στην αυλή του Τουρκικού Προξενίου στη Θεσσαλονίκη, όπου λέγεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Την επομένη δίδεται το σύνθημα για εξαπόλυση οργανωμένης εκστρατείας σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης. Οι βανδαλισμοί, οι λεηλασίες, οι βιασμοί κ.τ.λ. που ακολούθησαν είναι γνωστά γεγονότα και δεν χρειάζονται περιγραφή.

Στην Κύπρο οι Άγγλοι αποικιοκράτες δημιουργούν το κακόφημο «επικουρικό σώμα», αποτελούμενο από έναν εσμό Τ/κυπρίων της τελευταίας κοινωνικής υποστάθμης, που βαρύνονται με πάσης φύσεως εγκληματικές ενέργειες σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού. Η Τουρκία δημιουργεί την τρομοκρατική οργάνωση Τ.Μ.Τ. με επικεφαλής τον Τούρκο συνταγματάρχη Αλί Ριζά Βουρασκάν (ψευδώνυμο «Μποζκούρτ» - γκρίζος λύκος), που επιδίδεται όχι μόνο σε βιαιότητες εναντίον των Ελλήνων, αλλά και σωρεία δολοφονιών και άλλων εγκλημάτων σε βάρος αντιφρονούντων Τ/κυπρίων δημοσιογράφων, συνδικαλιστών και πολλών άλλων. Αποκορύφωμα, η σφαγή των Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι, όπου τους εγκατέλειψαν οι Άγγλοι στο έλεος των δολοφόνων (12/7/1958).

Στις 7/6/1958, όπως ο ίδιος ο Ραούφ Ντενκτάς ομολόγησε, τοποθετούν οι ίδιοι βόμβα στο Τουρκικό Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών στη Λευκωσία, και δίδεται ουσιαστικά το σύνθημα για να ξεσπάσουν καλά ενορχηστρωμένες και οι κατευθυνόμενες βιαιοπραγίες σε βάρος των περιουσιών και της ζωής των Ελλήνων στις κάτω ενορίες της Λευκωσίας (εμπρησμός εκκλησίας Αγ. Λουκά, οικήματος του Σωματείου «Ολυμπιακός») στην Αμμόχωστο και αλλού, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι πρώτοι Ε/κύπριοι πρόσφυγες.

Στις 18/10/1959 αυτοβυθίζεται στα ανοικτά της Αμμοχώστου το τουρκικό πλοιάριο «Ντενίζ», έμφορτο πολεμικού υλικού, γίνεται αντιληπτό το γεγονός, οι Άγγλοι συλλαμβάνουν τρία μέλη του πληρώματος σε λαστιχένια βάρκα, το γεγονός όμως κουκουλώνεται. Στις 30/10/1967, ο Ραούφ Ντενκτάς συλλαμβάνεται στις ακτές του Αγ. Θεοδώρου Καρπασίας, κατά την προσπάθειά του να εισέλθει με βάρκα παράνομα στην Κύπρο από την Τουρκία, όπου είχε καταφύγει. Στην κατάθεση μεταξύ άλλων ομολογεί ότι οι βόμβες στα τεμένη (τζαμιά) Ομεριέ και Μπαϊρακτάρη, στη Λευκωσία, τοποθετήθηκαν από τρομοκράτες της Τ.Μ.Τ., με επικεφαλής τον Εκρέμ Μεχμέτ Αμπουλαρχμάν.

Οι Τ/κύπριοι ηγέτες Φαζίλ Κουτσιούκ και Ραούφ Ντενκτάς, με έγγραφό τους (14/9/1963) προς την τουρκική κυβέρνηση, υποστηρίζουν την επέμβαση της Τουρκίας, με σκοπό τη διχοτόμηση και τη δημιουργία «ανεξάρτητου τ/κ κράτους». Και όλα αυτά, προτού ο Μακάριος υποβάλει τα 13 σημεία για τροποποίηση του Συντάγματος, που χρησιμοποίησαν σαν πρόσχημα για την τ/κ ανταρσία, με όσα γνωστά επακολούθησαν.

Στη συνέχεια η τουρκική πολεμική αεροπορία βομβαρδίζει ανηλεώς την Τηλλυρία, με δεκάδες θύματα και ανυπολόγιστες καταστροφές. Το έγκλημα ολοκληρώνεται με την τουρκική εισβολή τον Ιούλιο - Αύγουστο του 1974. Εάν με τις επάρατες συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου η Τ/κυπριακή μειονότητα απέκτησε εξωφρενικά υπερπρονόμια, φανταστείτε τι μας περιμένει με την ούτω καλούμενη «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και πολιτική ισότητα», όπως την εννοούν οι Τούρκοι.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής