Έχω πρόσφατα παρευρεθεί σε μια ωραία εκδήλωση, που διοργάνωσε η Βουλγαρική Πρεσβεία στη Λευκωσία, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 55 χρόνων εγκαθίδρυσης διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Βουλγαρίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Λέχθηκαν πολλά σ’ αυτήν τη σεμνή εκδήλωση, για τις παραδοσιακά φιλικές σχέσεις μεταξύ της Κύπρου με τη Βουλγαρία.

Ακόμα και για το ότι η Βουλγαρία ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν τη νεοσύστατη τότε Κυπριακή Δημοκρατία, και άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία πολύ σύντομα -λίγους μόνο μήνες- μετά την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου. Ακόμα για τη βοήθεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας να εργοδοτήσει εκατοντάδες Κύπριους οικοδόμους αμέσως μετά την καταστροφή του 1974, βοηθώντας έτσι στην άμβλυνση του προβλήματος της ανεργίας.

Για μένα, όμως, η μεγαλύτερη προσφορά και βοήθεια της Βουλγαρίας ήταν η δυνατότητα που έδιδε κάθε χρόνο σε μερικές δεκάδες Κύπριους νέους να σπουδάσουν με υποτροφία στα Πανεπιστήμιά της και να γίνουν χρήσιμοι επιστήμονες, που όταν επέστρεφαν πίσω στελέχωναν ποικίλους τομείς της κυπριακής κοινωνίας, βοηθώντας έτσι στην ανάπτυξη της πατρίδας τους.

Κι εγώ ήμουν ένας από τους τυχερούς που έτυχαν υποτροφίας από το βουλγάρικο κράτος το 1975 για να σπουδάσω στη Σόφια Ιατρική, μετά από εξετάσεις στην Επιτροπή Υποτροφιών του Υπουργείου Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τυχερός βέβαια, γιατί, αφού γίναμε πρόσφυγες πλέον, οι γονείς μου δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να με σπουδάσουν.

Γι’ αυτό νιώθω διπλά την ανάγκη να ευχαριστήσω και δημόσια το βουλγαρικό κράτος και κατ’ επέκτασιν και τον βουλγαρικό λαό, για την ευκαιρία που μας έδωσαν να αποκτήσουμε πανεπιστημιακούς και μεταπτυχιακούς τίτλους. Σύμφωνα με τους δικούς μου υπολογισμούς, αρκετές εκατοντάδες Κύπριοι νέοι και νέες είχαν όλα αυτά τα χρόνια αυτήν τη θαυμάσια ευκαιρία να σπουδάσουν στη Βουλγαρία.

ΧΑΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Παιδίατρος, Δημοτικός Σύμβουλος Μόρφου και τώρα στη Λευκωσία