«Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που δεν μπορείς να τα αλλάξεις»

Οι άνθρωποι πολλές φορές γίνονται παράλογοι, γιατί δεν έχουν διδαχθεί τις αρχές της σκέψης. Ο τέτοιος παραλογισμός τούς οδηγεί στον δογματισμό ή στο τίποτε. Γιατί οι άστοχες σκέψεις τους προκαλούν περισσότερη βλάβη παρά όφελος. Μειώνουν την ταυτότητά τους κι εμποδίζουν την εκπλήρωση των «κενών στόχων» τους. Όσο απουσιάζει η γνώση για τον εαυτό τους, τόσο θα νιώθουν ανίκανοι να λύσουν τα προβλήματά τους.

Αν είχε την απαιτούμενη αυτογνωσία ο Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής και αυτοκρινόταν, προτού απαιτήσει γι' αναβάθμισή του στο επίπεδο Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του: «Ποιος είμαι και γιατί;». Εμείς του απαντούμε: «Δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας κομματικός ηγετίσκος μιας μειοψηφούσης κοινότητας, εγκάθετος στο βόρειο μέρος της Πατρίδας μας, που μας το άρπαξαν και μας το πήραν μέσα από τη δύναμη των όπλων και τη βία».
Συνεπώς, δεν μπορεί να είναι ισότιμος με τον Πρόεδρο κι ούτε η αποσχισθείσα κοινότητά του να θεωρηθεί κράτος. Αυτοεξεταζόμενος θα μπορούσε να φτάσει σε θετικά συμπεράσματα, αποπέμποντας τη θολούρα της σκέψης που έχει μέσα του.

Υπάρχουν εξάλλου γραπτοί και άγραφοι Νόμοι ή Διατάξεις, που ορίζουν το status του κάθε πολίτη - πολιτικού ή ατόμου. Άτομα με τέτοιες σκέψεις επανατοποθετούντες τους στόχους και τα θέλω τους:
-Σπάζοντες ή ελαχιστοποιούντες τη λανθασμένη σκέψης τους,
-Ξεριζώνοντες κατακτητικές ιδέες,
-Και θέτοντες σχέδια πραγματικού ανθρωπισμού ή πολιτισμού, μπορούν να οδεύουν προς αλλαγή.

Βάσει των πιο πάνω αρχών, απομονώνοντες ιδέες ή αισθήματα ετσιθελισμού και παντοδύναμου, θα αποκτήσουν μια νέα συμπεριφορά και θα μάθουν πως υπάρχουν καταστάσεις που αντιτιθέμενες στους Νόμους δεν μπορούν να αλλάξουν. Συμπερασματικά, η ικανότητα της σκέψης είναι η μοναδική και η πιο χαρακτηριστική ποιότητα της ζωής, γιατί χωρίς αυτήν ο άνθρωπος γίνεται παράλογος και καταστροφικός.

ΛΟΙΖΟΣ ΠΙΠΗΣ