O Σεργκέι Λαβρόφ, πιο ξεκάθαρος ακόμα και από δικές μας συμπεριφορές, έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, τοποθέτησε τα πράγματα στη σωστή τους θέση, σεβόμενος τη μόνη αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, τον πρόεδρο και τους αξιωματούχους αυτού του κράτους. Η εμπιστοσύνη, η φιλία και ο σεβασμός δεν χαρίζονται, κερδίζονται, και ο Λαβρόφ, μέσα σε μερικές ώρες, τα πήρε όλα αυτά από τον κυπριακό λαό. Χωρίς διπλωματικές ατάκες και ελιγμούς, κρατώντας μια στάση, που αν την κρατούσαν όσοι διαλαλούν ότι επιθυμούν δίκαιη λύση στο Κυπριακό, αυτό θα ήταν ήδη λυμένο προ καιρού.

Ποιο στομάχι δεν ανακατεύτηκε, με τις αδικαιολόγητες απαντήσεις του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ σε δημοσιογράφο, που αφορούσαν τις τουρκικές παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο.

Ποιος δεν πρόσεξε τη δυσκολία που είχε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, να απευθύνεται στον Αναστασιάδη ως τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις δημόσιες δηλώσεις του που, εκτός από μια φορά, τον μετέτρεψε σε «ηγέτη», για να καταλήξει στα «Νίκος» και «Μουσταφά». Όσο για τα παιδάκια των δύο κοινοτήτων, που «έτυχε» να παίζουν μπάσκετ στο κρύο σούρουπο και με τα οποία ο Κέρι είχε μια σύντομη συνομιλία, όχι μόνο δεν έπεισε η εικόνα, αντίθετα δημιούργησε πολλές εύλογες απορίες.

Ποιο πολύ μάς φόβισε η ατάκα του Κέρι «τώρα είναι η ώρα της Κύπρου», γιατί δεν καταλάβαμε, ποια από τις δύο έννοιες, που μπορεί να βάλει κάποιος σε αυτή, είναι η πραγματική.

Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, και αυτός ο φόβος δεν πηγάζει από τη δική σας προσωπικότητα, αλλά από τη συνολική πολιτική και στάση των δυτικών φίλων μας, του ΝΑΤΟ και των Ευρωπαίων συνεταίρων μας. Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, γιατί όταν ήρθε «η ώρα της Μέσης Ανατολής», για «αραβική άνοιξη», ήταν και η τελευταία φορά που παιδιά έπαιζαν μπάσκετ. Μετά, άρχισαν να πνίγονται στο Αιγαίο ή να μετρούν ερείπια και νεκρούς αντί για «καλάθια». Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, γιατί η εμπιστοσύνη, η φιλία και ο σεβασμός κερδίζονται, δεν χαρίζονται.

Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, γιατί είμαστε οι μοναδικοί άνθρωποι στην περιοχή, που συζητάμε για ειρήνη και μέλλον, χωρίς στρατούς και επεμβάσεις.

Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, γιατί είμαστε μια σταγόνα στον ωκεανό, που την περιτριγυρίζουν πελώρια κύματα από γεωπολιτικές αλλαγές, συμφέροντα και πάνοπλες δυνάμεις που αλληλοσυγκρούονται.

Φοβόμαστε, κύριε Κέρι, ότι μπορεί για κάποιους να είμαστε αναλώσιμοι για χάρη κάποιων άλλων.