Ή το έδαφος κινείται ή τα σωθικά μας συνταράσσονται
Μαρκ Τουέιν

Αν έφθασαν σωστά σ' εμάς εδώ στα ξένα οι δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ κυρίου Κέρι, φαίνεται ότι είπε: Το έδαφος κινείται στην Κύπρο (Δεν είδα, ωστόσο, το αγγλικό κείμενο, αλλά υποθέτω ότι εννοούσε πως κάτι κινείται στο Κυπριακό).

Διότι το έδαφος κινείται όταν γίνεται σεισμός ή κατολίσθηση ή landfall, όπως θα άρεσε καλύτερα στον ποιητή της Κύπρου D’Arcy Cresswell.

Εκτός και αν όντως η Κυπριακή Δημοκρατία καταβαραθρώνεται, πέφτει στο κενό. Πολύ φοβάμαι ότι η πτώση θα είναι τραγική. Άλλωστε, ο «Προφήτης Έιντε» μιλά για τις τελευταίες λεπτομέρειες και για τα τελευταία εμπόδια. Για το τελευταίο μίλι. Ομιλεί ακόμη για δημοψηφίσματα τον Μάρτιο και ο Γιούνκερ αναφέρεται στην άρση των κυπριακών βέτο στα ενταξιακά κεφάλαια της Τουρκίας, διότι θα υπάρξει λύση το πρώτο εξάμηνο του 2016. Ο Ακιντζί «ελπίζει» σε λύση πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Μάη και ο Αβέρωφ για λύση μέσα σε ένα μήνα (αν θέλει η Τουρκία).

Οι τουρκικοί όροι επιβάλλονται, όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στην Ευρώπη, η οποία έχει την ανοχή μας και την ψευδαίσθηση ότι τα όποια δώρα, οικονομικά και άλλα, θα κατευνάσουν την Άγκυρα. Ανοίγει εντός ολίγου το κεφάλαιο 17, γεγονός που εμείς θεωρούμε απαράδεκτο και πολύ επιζήμιο για τα συμφέροντα του κυπριακού λαού, ενώ ταυτοχρόνως έρχεται νέο κύμα υποχωρήσεων στις ιταμές απαιτήσεις της Άγκυρας.

Παράλληλα προχωρεί και η εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης, χωρίς η Τουρκία να έχει εκπληρώσει ούτε μία από τις υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό κι αν βεβαιώνει ότι το έδαφος κινείται, φεύγει κάτω από τα πόδια μας!

Δυστυχώς, η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ την Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015, αποτέλεσε νέα σημαντική νίκη της Τουρκίας και ήττα της Λευκωσίας, αφού η κυπριακή Κυβέρνηση συναίνεσε στις τουρκικές αξιώσεις χωρίς ισοδύναμα ανταλλάγματα, με δήθεν θετικές ενδείξεις στο Κυπριακό, και, όπως έγραψα πιο πάνω, χωρίς την εκπλήρωση των τουρκικών υποχρεώσεων, όπως αυτές προκύπτουν από το κοινοτικό κεκτημένο. Με θεμελιώδες στοιχείο την αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005 για την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Άγκυρα.

Τονίζω, πάντως, ότι η έμπρακτη εφαρμογή της αντιδήλωσης της 21ης Σεπτεμβρίου για την αναγνώριση του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας ουδέποτε διεκδικήθηκε, ενώ η πλευρά μας αποδέχεται και προωθεί τη λύση των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών. Έτσι δίνει το δικαίωμα στην Άγκυρα να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι θα αναγνωρίσει λίαν συντόμως το πολιτειακό σύστημα των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών.

Καλπάζει η πολιτική του εξευμενισμού. Των δώρων χωρίς αντίδωρα. Η δική μας πλευρά δηλώνει ότι συζήτησε με τον Κέρι τα οικονομικά της λύσης και ο Ακιντζί είπε πως δεν έκανε τέτοια συζήτηση. Γιατί να κάνει, άλλωστε; Αυτός θα πληρώσει; Εμείς θα πληρώσουμε. Πληρώνουμε ήδη. Και στην Κύπρο και στην ΕΕ. Οι νέες υποχωρήσεις αποτελούν συνέχεια παλαιοτέρων. Μετά το άνοιγμα του κεφαλαίου 22, η κυπριακή Κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως για το άνοιγμα του κεφαλαίου 17 για την οικονομία και τη νομισματική πολιτική. Αν θυμάμαι καλά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραδέχθηκε προσφάτως ότι η Άγκυρα ποτέ δεν έχει επιδείξει έμπρακτα καλές προθέσεις στο Κυπριακό.

Με ποια λογική την επιβραβεύουμε; Εκτιμούν, όπως λένε, ότι έρχεται «λύση». Την οποίαν, έστω και αν έχει «κάποια» αρνητικά στοιχεία, θα τη βελτιώσουμε καθ' οδόν. Και η οποία, όπως ισχυρίζονται, θα μας κάνει πλούσιους (με νέο μνημονιακό δάνειο από το ΔΝΤ για να τη χρυσοπληρώσουμε). Και μη χειρότερα. Διότι, όπως επιμένουν οι θιασώτες του κινούμενου εδάφους, η «λύση» θα είναι καλή, γιατί θα είναι και προς το συμφέρον της Τουρκίας.

Είναι μάλιστα πολύ πιθανό να μας πουν ότι ως μικρό κράτος θέλουμε ένα ισχυρό σύμμαχο, όπως η Άγκυρα, για να μας προστατεύει. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να επιμείνει η Τουρκία στις εγγυήσεις προ της «λύσης». Μετά από αυτήν, έτσι ανυπεράσπιστοι όπως θα είμαστε από ξένες απειλές, κάποιοι εκ των ημετέρων θα σπεύσουν, προφανώς, να μας πουν ό,τι και σήμερα: Επειδή δεν έχουμε άλλη επιλογή πρέπει να τεθούμε κάτω από την ασφάλεια της Τουρκίας!

Το έδαφος σείεται συθέμελα. Ιστάμεθα επί κινουμένης άμμου και θα μας καταπιεί η γείτων χώρα με τη δική μας υπογραφή, που εξασφάλισε ήδη προκαταβολικά.

ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής