Στις Βρυξέλλες υπάρχει ένα «κοινό μυστικό» για την Κύπρο. Αξιωματούχοι στην κορυφή της ΕΕ και αρμόδιοι για την Τουρκία, όπως η εισηγήτρια της έκθεσης για τις τουρκικές ενταξιακές ευρωβουλευτίνα Κ. Πίρι, επιμένουν δημόσια, και άλλοι ιδιωτικά, σε επικείμενη «διευθέτηση» στο Κυπριακό εντός μηνών. Και θεωρούν πως παραμένουν ανοικτές κυρίως διαδικαστικές πτυχές, π.χ. πώς/πότε θα ανακοινωθεί η συμφωνία, ποιος ο χρονικός ορίζοντας για δημοψηφίσματα. Πάντως, η πληροφόρηση όλων (!) συγκλίνει σε ολοκλήρωση εντός μερικών μηνών. Η πληροφόρησή τους είναι προφανώς από πηγές με γνώση της πραγματικότητας, και δεν μπορεί να έπαθαν ταυτοχρόνως φαντασιοπληξία.

Την εξαγγελία μιας επιτυχίας επιζητούν πολλοί εντός ΕΕ και η Κύπρος… προσφέρεται. Το προσφυγικό ρεύμα μέσω Τουρκίας γίνεται πρόβλημα της Γερμανίας, που δίνει ανταλλάγματα στην Τουρκία, με την προσδοκία κινήσεων υπέρ της Μέρκελ. Πέραν όμως από πρόσκαιρα πολιτικά παιγνίδια, υπάρχουν στρατηγικής σημασίας λόγοι που ωθούν το κλείσιμο του Κυπριακού. Μια «συνεργάσιμη» ηγεσία στην Κύπρο καθιστά τους σχεδιασμούς για την όποια «λύση» εφικτή τώρα, ώστε να λυθεί το… τουρκικό πρόβλημα της Ευρώπης.

Επιπλέον, με τη «λύση», ο αγωγός μέσω Τουρκίας θα τεθεί ως η μοναδική επιλογή και, ανεξάρτητα αν καταρρεύσει η «λύση» στον… μήνα, η ΕΕ αποκτά πρόσβαση στα ενεργειακά αποθέματα της Αν. Μεσογείου. Επίσης, παρακάμπτοντας την Κύπρο με «λύση», ανοίγει διάπλατα ο δρόμος των ενταξιακών της Τουρκίας, στον οποίο όμως κτίστηκε η πολιτική εκ μέρους Ελλάδας και Κύπρου 20 χρονών. Αναπόσπαστο μέρος της στρατηγικής υπήρξε η ετοιμότητα της εκάστοτε κυπριακής κυβέρνησης για πρόταξη βέτο, εφόσον η Τουρκία δεν προσαρμοζόταν. Αφού αυτό δοκιμάστηκε και απέτυχε, αντί για βέτο, οδηγούμαστε σε κλείσιμο στο Κυπριακό, για να βοηθηθεί η Τουρκία.

Η Τουρκία του Ερντογάν, όπου βρίσκονται οι περισσότεροι φυλακισμένοι δημοσιογράφοι, καθώς ονειρεύεται την οθωμανική αυτοκρατορία και βρίσκεται σε σύγκρουση με όλους γύρω του. Σε τέτοιο περιβάλλον, την επόμενη μέρα της «λύσης», θα έχει αντικατασταθεί το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος από δύο συνιστώντα και συγκυρίαρχα κρατίδια και η Κύπρος, χωρίς μοχλό πίεσης, θα έχει τον Ερντογάν πλέον κύριο παίκτη στην αν. Μεσόγειο, με την Κυπριακή Δημοκρατία ανύπαρκτη.

Αυτή η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε (!) ότι θα ενημερώνει την κοινωνία για κάθε βήμα στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Άλλωστε, μόνο μια ξεκάθαρα αποδεκτή λύση, σαφώς βελτιωμένη από το Σχ. Ανάν, θα τεθεί σε δημοψήφισμα και το Προεδρικό μόνο αν ενημερώνει θα γνωρίζει αν όσα συμφωνεί είναι αποδεκτά. Αυτή η αντανάκλαση έπρεπε να ήταν ζητούμενο για το Προεδρικό, αλλά επικρατεί σιωπή, που έχει μόνο μια εύλογη εξήγηση. Μια εύλογη εξήγηση που, συνδέοντάς τη με το «κοινό μυστικό» των Βρυξελλών για την Κύπρο, δημιουργεί ένα τεράστιο ζήτημα πολιτικής ηθικής.

Η δημοσιοποίηση των συμφωνηθέντων θα προκαλούσε αντιδράσεις και αιτιολογημένη κριτική, εφόσον θα φανερωνόταν πόσο εκτός γραμμής βρίσκεται ο Πρόεδρος σε σχέση με όσα συμφώνησε. Αντί τούτου, ακολουθείται μια άλλη τακτική. Η πραγματικότητα των συμφωνηθέντων θα αποκαλυφθεί στο τέλος, όταν η κυπριακή κοινωνία θα τεθεί μπροστά στο δίλημμα, είτε να αποδεχθεί όσα συμφώνησε ο Ν. Αναστασιάδης με τον Ακιντζί, είτε να τα απορρίψει. Αλλά η συμφωνημένη, τότε, «λύση» τους θα τεθεί ενώπιον της κοινωνίας στο τελικό στάδιο και μια απόρριψή της θα συνεπάγεται έναν ωμό εκβιασμό. Η τυχόν απόρριψή της θα εξυπακούει αναγνώριση οντότητας στα κατεχόμενα και τερματισμό του ψευδοκράτους.

Ήδη αυτό ξεκίνησε. Το Προεδρικό χρησιμοποίησε ώς τώρα πολλά μέσα για να «πωλήσει» τη λύση, από τον έλεγχο μεγάλου μέρους της ενημέρωσης των πολιτών μέσω των ΜΜΕ, μέχρι τις προβλέψεις του ΚΕΒΕ και του PRIO για να γίνουμε όλοι πλούσιοι. Τώρα θα έχουμε τον πρωτοφανή εκβιασμό, προς τον οποίο ο ίδιος ο Πρόεδρος χειραγωγεί εκ των πραγμάτων την κοινωνία. Όσοι συνειδητά ή παθητικά ανέχονται αυτόν τον σχεδιασμό είναι συνεργοί στον εκβιασμό της κοινωνίας.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
[email protected]