Η όλη δράση της Ε.Ε. με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ (βλέπε Τρόικα), τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, όχι μόνο έχει εξαφανίσει κάθε ίχνος εμπιστοσύνης προς την παρούσα ηγεσία και τα όργανα της Ε.Ε., αλλά έχουμε χάσει και την πίστη μας (λόγω των σκόπιμων παρερμηνειών που δίνουν οι ολίγοι που αποφασίζουν) προς τα ιδανικά που προωθούσε η συμφωνία της Ρώμης και οι τόσοι ιδεολόγοι ηγέτες-ιδρυτές της Ε.Ε.

Η εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μίνα Αντρέεβα, σε ερώτηση τελευταία στις Βρυξέλλες, κατά πόσον «η σπουδή της Κομισιόν» να συνεργαστεί με την Τουρκία στο προσφυγικό υπονομεύει τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, απάντησε πως τα δύο ζητήματα δεν διασυνδέονται. Όπως και η εμμονή της Ε.Ε. για κοινές περιπολίες του Ελληνικού Ναυτικού με τους Τούρκους, σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί γκρίζες ζώνες. Αυτά εμείς πρέπει να τα καταπιούμε αμάσητα, και χωρίς ερωτήσεις και ανησυχίες.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Κομισιόν σχεδιάζει να ανταμείψει τον Ερντογάν με μερικά δις ευρώ, ελευθεροποίηση της βίζας και άνοιγμα κεφαλαίων ξεκινώντας με το 17, με αντάλλαγμα να διαχειριστεί τάχα ανθρώπινα τους πρόσφυγες και να τερματίσει την πολιτική των ανοικτών εξόδων προς την Ε.Ε. Την ίδια ώρα, όλοι μιλούν για μια λύση στο Κυπριακό έως τον Μάρτιο του 2016 (ακόμα και ο κ. Αναστασιάδης) λες και βιάζονται να προλάβουν κάποια ερχόμενα γεγονότα, αναμασώντας το «Ευρωπαϊκό Κεκτημένο» και αυτό με το σταγονόμετρο και σε μελλοντικό χρόνο, αγνοώντας την πόση εμπιστοσύνη διαθέτει αυτό το «κεκτημένο» από τον κυπριακό λαό σήμερα.

Με δεδομένη τη νίκη του Ερντογάν στις τελευταίες εκλογές, και τουλάχιστον το αναλλοίωτο της τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό (ελπίζομε σε μια μη χειροτέρευση της πολιτικής αυτής εις βάρος της Κύπρου), η δική μας πολιτική πού προσανατολίζεται; Την πορεία της επί της πεπατημένης; Η έστω και μιας αλλαγής στη στάση μας (ας πούμε στην επιτάχυνση της αξιοποίησης του φυσικού αερίου) έναντι μιας δυτικής, φασιστικής και επεκτατικής Τουρκίας (κάθε άλλο παρά οθωμανικής);

Σήμερα οργιάζει η μυστική διπλωματία εις βάρος του κυπριακού λαού, αφού οι Τούρκοι γνωρίζουν, ενώ εμείς υπολογίζουμε ή υποθέτουμε, συζητώντας παραπλανητικές πληροφορίες η χειραγωγώντας το ενδιαφέρον των πολιτών σε άλλα θέματα π.χ. εκτρώσεις, γάμος των ομοφυλοφίλων, πόλεμος κατά των Θρησκευτικών στα σχολεία και άλλα.

Δεν θα αναφερθώ στη... μισή αλήθεια... που προωθούν όλα τα ΜΜΕ και την επιλεκτική πληροφόρηση, πάντα στο πρόγραμμα κάποιων πολιτικών σκοπιμοτήτων και σχεδιασμών.

Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει κάποιος που βλέπει οποιαδήποτε στοιχεία δημοκρατίας ή ελευθερίας του πολίτη; Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μας καθησυχάσει ότι όλα πάνε καλά και η εν λευκώ κομματική διαχείριση του Κυπριακού θα μας οδηγήσει σε μια «επανενωμένη» αλλά μη τουρκοελεγχόμενη Κύπρο;
Η αυτοδυναμία του Ερντογάν θα επιδεινώσει την πολιτική κατάσταση στο Κυπριακό, ως ο αδύναμος κρίκος, ανάμεσα στην Τουρκία και την Ε.Ε., παροπλίζοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμα πιο πολύ σε θέματα Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου.

ΧΡΥΣΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ