Ο εστιασμός της προσοχής της κοινής γνώμης γύρω από τα πρόσφατα επεισόδια των μαθητών με τους Τουρκοκυπρίους έγινε παντιέρα προπαγάνδας από τον «ειρηνόφιλο», Τουρκοκύπριο ηγέτη Ακιντζί-δούρειο ίππο. Σε τούτο συνέβαλε αφενός ο αυθορμητισμός και η απερισκεψία των μαθητών μας, τα οποία είναι καταδικαστέα, και αφετέρου η μεγιστοποίηση του θέματος από την πολιτική ηγεσία, χωρίς κανένα φραγμό και προβληματισμό.
Στιγμάτισαν τα επεισόδια χωρίς να προβληματισθούν ιστορικά και αναδρομικά πώς συμπεριφέρονταν οι ίδιοι στην εφηβεία των 16 ή και των 26 χρονών της ωριμότητάς τους; Υπάρχουν μέλη της πολιτικής ηγεσίας που ασκούν εξουσία και παρουσιάζονται σαν αθώες περιστερές. Λησμονούν ότι συμμετείχαν στο πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου το ΄74, όταν κρατούσαν αυτόματα στα οδοφράγματα, απειλώντας και αντιμαχόμενοι τους νόμιμους υπερασπιστές της Δημοκρατίας. Λησμονούν ότι προκάλεσαν την εισβολή και τα έχουν τώρα με τους ανώριμους πολιτικά μικρούς μαθητές. Έχουν πολιτικές παρωπίδες. Δεν έχουν το «γνώθι σαυτόν».
Κάποιοι από τους ασκούντες εξουσία έπρεπε να εκτίουν ποινή φυλάκισης εφ' όρου ζωής, αντί να κυβερνούν σήμερα τον τόπο και να ξιφουλκούν εναντίον των μαθητών, σύροντάς τους στα δικαστήρια... Ως αντιτιθέμενοι στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, δεν μπορούμε να επικροτήσουμε τις πράξεις των μαθητών, έστω κι αν έχουν το ελαφρυντικό της νεαρής απερισκεψίας. Είμαστε υπέρ της διατήρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Ενιαίου Κράτους για το οποίο αγωνιστήκαμε πολλαπλώς να προστατεύσουμε. Οι μαθητές δεν ευθύνονται για τα εγκλήματα των μεγάλων και προγενεστέρων γενεών.
Δεν μπορούμε να καταπίνουμε την κάμηλο και να διυλίζουμε τον κώνωπα. Γιατί ξεχάστηκαν ο Ισαάκ και οι εθνοφρουροί της «πράσινης γραμμής», που στην ανταλλαγή τσιγάρων με άλλα φαγώσιμα με τους Τουρκοκυπρίους πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ από τους Τούρκους της Τουρκίας; Γιατί τους ξεχνούμε και δεν αναφερόμαστε σ' αυτούς; Ο «ειρηνόφιλος» Ακιντζί γιατί δέχεται να καμαρώνει τον Τούρκο αξιωματικό που σκότωσε τον Σολωμού να στέκεται δίπλα του, σαν υπουργός του, στους εορτασμούς του ψευδοκράτους;
Γιατί ξεχνούμε τον Ισαάκ; Γιατί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μεταβαίνει στα κατεχόμενα με την κυπριακή σημαία εξαφανισμένη από τη προεδρική λιμουζίνα; Δεν παραδειγματίζεται από τον Λαβρόφ, τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, που αρνείται να περάσει την «πράσινη γραμμή» για να μη θεωρηθεί ότι αναγνωρίζει το ψευδοκράτος, ή μήπως θέλει να είναι προπομπός της αναγνώρισής του; Σε τι φταίνε οι ξένοι, όταν εμείς υποχωρούμε και καταργούμε την Κυπριακή Δημοκρατία;
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου έπρεπε να βρίσκονται οι κατέχοντες τους θώκους της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι επίδοξοι καταλύτες της, που έδωσαν διαβεβαίωση ενώπιον της Βουλής ότι θα σέβονται το Σύνταγμα και τους Νόμους που συνάδουν μ' αυτό, και να μη γίνονται επίορκοι και υποχείριοι των αγγλοαμερικανών και κατ’ επέκτασιν της Τουρκίας.
Τελευταία γίνεται λόγος πολύς και για την παιδεία. Λένε ότι φταίει η παιδεία μας για τη συμπεριφορά των μαθητών. Λάθος μέγα. Φταίνε πρώτιστα τα παρουσιαζόμενα ως πρότυπα -πρόσωπα- προς μίμηση. Φταίει ο Κυριάκος Μάτσης, ο Παλληκαρίδης και ο Σταυραετός του Μαχαιρά που θυσιάστηκαν για μια ελεύθερη πατρίδα; Τι ιστορία θέλουν επιτέλους να γράψουμε; Ότι αυτοί οι ήρωές μας πέθαναν από ηλεκτροπληξία, για να ικανοποιήσουμε τον Ακιντζί ή τους εποίκους της Τουρκίας και τους γκρίζους λύκους; Είναι ανάγκη να μάθουν πρώτα οι ηγέτες των Τουρκοκυπρίων την ιστορία αυτού τόπου σωστά, και μετά να απαιτούν αλλαγή της ιστορίας με υπερφίαλες και διαστρεβλωμένες αξιώσεις από τον πολύπαθο κυπριακό Ελληνισμό.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ
Φιλόλογος ΜΑ, Δικηγόρος




