Πιστεύω ότι ήταν ολέθριο σφάλμα να παρακαθίσουμε στο τραπέζι των συνομιλιών («κουβέντες του καφενείου» όπως τις αποκάλεσε ο Άγγλος δημοσιογράφος Robert Fisk στην εφημερίδα «Independent»), χωρίς προηγουμένως να απαιτήσουμε την εφαρμογή των ούτω καλουμένων «κυπρογενών» υποχρεώσεων της Τουρκίας.
1). Εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας για αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται, την οποία η Άγκυρα θεωρεί ως «εκλιπούσα».
2). Άνοιγμα των λιμανιών για τα υπό κυπριακή σημαία πλοία ως και των αεροδρομίων.
3). Εφαρμογή του ψηφίσματος 550/84 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για παράδοση της Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Έθνη και επανεγκατάσταση σε αυτήν των νομίμων κατοίκων της.
4). Εφαρμογή της ούτω καλούμενης Συμφωνίας της Γ΄ Βιέννης, που αφορά την επανεγκατάσταση στις εστίες τους των κατοίκων της κατεχόμενης Καρπασίας.

Αυτά θα έπρεπε να είναι μερικά από τα προαπαιτούμενα, ως και μερικά άλλα και ειδικότερα ο τερματισμός της δημιουργίας συνεχώς νέων τετελεσμένων γεγονότων.

Αντ' αυτού, ικανοποιηθήκαμε με την αποχώρηση του ερευνητικού σκάφους «Hayreddin Barabarossa Pasha» από την ΑΟΖ.

Αλλά αυτό το εγχείρημα της Άγκυρας πέτυχε τους αντικειμενικούς της στόχους, δηλαδή να θέσει το θέμα της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με διαμοιρασμό τους κατά τρόπον που να ικανοποιεί τις τουρκικές αξιώσεις, που είναι καλώς γνωστές.

Αλλά για να αντιληφθούμε πώς οι Τούρκοι μας δουλεύουν κανονικά, αφού μας εκλαμβάνουν ως «χάννους» (κουτούς δηλαδή), αναφέρω χαρακτηριστικά πως όταν συνομιλητές ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Ουμίτ Σουλεϊμάν, ο τελευταίος με αρκετή δόση ειρωνείας και σαρκασμού ζήτησε όπως μέρος της οροσειράς Τροόδους παραχωρηθεί στην τ/κ πλευρά, γιατί στον Πενταδάκτυλο σπανίως χιονίζει!!!

Τώρα ας μην εκφράζουμε την έκπληξή μας γιατί ο Μουσταφά Ακιντζί δεν παρέστη στη δεξίωση της Γερμανικής Πρεσβείας προς τιμήν του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, γιατί δεν δεχόταν να προσφωνήσουν τον Νίκο Αναστασιάδη ως Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Στη συνέχεια με απύθμενο θράσος ο Τ/κ εκπρόσωπος ζήτησε δημοσίως όπως αναβληθούν οι βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2016!

Φανταστείτε λοιπόν όταν (δια)λυθεί το Κυπριακό, μέσα στο πλαίσιο της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) με πολιτική ισότητα» (όπως φυσικά την αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι), που ζητούν επίσης και εκ περιτροπής προεδρία όπου θα είναι κυρίαρχοι στον Βορρά και συνεταίροι στον Νότο, οπότε θα θέλαμε την άδειά τους για να μεταβούμε… στον απόπατο για τη φυσική μας ανάγκη.

Εκ περιτροπής προεδρία εφαρμόστηκε και στην πρώην Γιουγκοσλαβία μετά τον θάνατο του Στρατάρχη Τίτο - μεταξύ των ομόσπονδων κρατών που την αποτελούσαν. Τα αποτελέσματά της είναι γνωστά. Κατάρρευση, με ποταμούς αίματος. Φανταστείτε, λοιπόν, τι μας περιμένει με την Τουρκία ως «εγγυήτρια δύναμη».

Ο ηγέτης του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου Νέλσον Μαντέλα -που κατέστη διεθνής φυσιογνωμία- παρέμεινε 27 χρόνια στη φυλακή, αλλά ουδέποτε θεώρησε ως «ιστορικό συμβιβασμό» τη διαίρεση της χώρας μεταξύ της πλειοψηφίας των μαύρων και της μειοψηφίας των λευκών.

Αλλά ούτε και ο ηγέτης των VIET MINH, που κατανίκησαν τους Γάλλους αποικιοκράτες και αργότερα των VIET CONG Χο Τσι Μινχ, που έτρεψαν σε φυγή τους Αμερικανούς, που στήριξαν το διεφθαρμένο καθεστώς της Σαϊγκόν του Νοτίου Βιετνάμ και επανένωσαν τη χώρα τους ήταν «ρεαλιστής».

Αυτά ας έχουν υπ' όψιν τους και επιτόπιοι «ρεαλιστές», που μιλούν για «λύση υπό τις περιστάσεις», «λύση κυπριακής ιδιοκτησίας», «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» κ.τ.λ., που μόνο που δεν έσπευσαν να κτυπήσουν τις καμπάνες των εκκλησιών με την «εκλογή» του Μουσταφά Ακιντζί στην «ηγεσία» των Τ/κυπρίων και δυστυχώς δεν αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική της Άγκυρας στο Κυπριακό είναι συγκροτημένη και δεν εξαρτάται από το ποιος είναι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ή ο «ηγέτης» των Τ/Κυπρίων, αφού μόνιμος στόχος της Άγκυρας, ανεξάρτητα ποιος είναι ο σουλτάνος, είναι η επανάκτηση και ο έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου, και η μετατροπή της πλειοψηφίας των ελληνικής καταγωγής αυτοχθόνων κατοίκων σε μια θλιβερή μειονότητα, που θα βρίσκεται στο έλεός της.

Αφού λοιπόν η Άγκυρα θεωρεί ότι για την Τουρκία το Κυπριακό «είναι λυμένο επί του εδάφους και του χάρτη», κατά τον πρωθυπουργό της εισβολής Μπουλέντ Ετζεβίτ, προς τι λοιπόν οι συνομιλίες τις οποίες χρησιμοποιεί για μονιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και αυτό που τελικά επιδιώκει είναι η νομιμοποίησή τους με τη δική μας υπογραφή και με ποιο σχοινί θα μας κρεμάσουν, που μπορεί να είναι και λιμιστήρα (λεπτό σχοινί).

Είναι ως να μας θέτουν μπροστά στο δίλημμα: Αφού αργά ή γρήγορα σας περιμένει ο θάνατος, διαλέξετε. Αυτοκτονία ή ευθανασία. Μήπως διαφεύγει από τους «ρεαλιστές» η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της Τουρκίας μακαρίτη Τουργκούτ Οζάλ, που σχολίαζε τις διαμαρτυρίες και τους κλαυθμυρισμούς μας λέγοντας «Άσ’ τα σκυλιά να γαβγίζουν (τους Έλληνες δηλαδή), το καραβάνι προχωρεί», δηλαδή η συνεχής μονιμοποίηση και τελική νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής.

Ρεαλιστές λοιπόν είναι μόνον όσοι συνειδητοποιούν τους τουρκικούς στόχους, που είναι η επανάκτηση και ο έλεγχος της Κύπρου, και όχι οι λογής λογής ψοφοδεείς και εθνικώς ασπόνδυλοι.

Όσοι, λοιπόν, μιλούν για δήθεν απελευθέρωση και επανένωση «στο πλαίσιο της Δ.Δ.Ο. με πολιτική ισότητα» και καλλιεργούν επικίνδυνες ψευδαισθήσεις είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους Τούρκους, και όλους όσοι απεργάζονται τον εξανδραποδισμό του κυπριακού Ελληνισμού.

ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής