Η αναίτια και απροκάλυπτη επίθεση Ελληνοκυπρίων μαθητών εναντίον Τουρκοκυπρίων, κατά την πρόσφατη διαδήλωση για την καταδίκη της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, αποτελεί αναντίλεκτα μια επιπόλαια και άνανδρη πράξη, και σαν τέτοια καταδικάστηκε απ' όλα τα πολιτικά κόμματα και από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ουδεμία δικαιολογία υπάρχει και ουδέν ελαφρυντικό μπορεί να αντιταχθεί στην απαράδεκτη πράξη και συμπεριφορά των νεαρών αλητήριων, που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου, βαρύνονται και με άλλες παρόμοιες πράξεις και αδικήματα κατά το παρελθόν.

Αυτή είναι η μια πτυχή του προβλήματος, η οποία είναι πλήρως αντιληπτή.
Το μεγάλο σφάλμα αλλά και η μεγαλύτερη ζημιά άρχισε από τη στιγμή που του δώσαμε διαστάσεις πολύ περισσότερες από την πραγματικότητα, στην προσπάθειά μας είτε να εξευμενίσουμε τους Τουρκοκυπρίους είτε να φανούμε αρεστοί στη διεθνή κοινή γνώμη είτε ακόμα και να καπηλευτούμε το περί δικαίου αίσθημα.

Μέσα στην υπερβολή και την ακρότητα που πάντα μας διακατέχει (είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά), ερμηνεύουμε τις πράξεις των ανόητων αλητηρίων ως αποτέλεσμα σοβινισμού, μισαλλοδοξίας, φασισμού, ρατσισμού, ακόμα και... γριβισμού (ο τελευταίος όρος είναι νεοφανής και ισχύει μόνο για... την Κύπρο!). Μέσα στην πολιτική μας ανωριμότητα και τον κομματικό φανατισμό μας, επενδύσαμε σε μια πράξη καθαρά χουλιγκανική και τη μετατρέψαμε ως αποτέλεσμα ή προϊόν... συγκεκριμένων πολιτικών κινήσεων και πεποιθήσεων.

Προσωπικά υποστηρίζω ότι οι πράξεις των ανεγκέφαλων, ανώριμων και φανατικών αλητηρίων έχουν περισσότερη σχέση με τη χρεοκοπία της κοινωνίας μας, με την αποτυχία του εκπαιδευτικού μας συστήματος, με την κατάρρευση των θεσμών και αξιών, με την έλλειψη ηθικών κοινωνικών προτύπων, με την επικράτηση της ανηθικότητας και της βαρβαρότητας στην καθημερινή μας ζωή, παρά με τους χαρακτηρισμούς που τους αποδόθηκαν από τους πολιτικούς που παρέλασαν από τα κανάλια των τηλεοράσεων και από τις στήλες του ημερήσιου Τύπου.

Για υποστήριξη της πιο πάνω άποψής μου, θα μπορούσα να παραθέσω μεταξύ άλλων τα ακόλουθα επιχειρήματα και σκέψεις:
1. Αν δεν υπήρχαν τυχαία στην περιοχή των εκδηλώσεων οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας, πώς θα εκδήλωναν τον... σοβινισμό τους οι νεαροί που παρεκτράπησαν; Θα έμπαιναν μέσα στις τουρκοκρατούμενες περιοχές της πατρίδας μας για να προκαλέσουν επεισόδια; Άρα, λοιπόν, τα γεγονότα προκλήθηκαν από ένα τυχαίο συναπάντημα.

2. Ο χουλιγκανισμός και η αλητεία δεν ξεχωρίζουν ούτε εθνικότητες, ούτε φύλα, ούτε ηλικίες. Υπενθυμίζω απλώς ότι οπαδοί συγκεκριμένης κυπριακής ομάδας, του ΑΠΟΕΛ, στον αγώνα του με τον Ηρακλή Τρίπολης, προκάλεσαν απίστευτες βαρβαρότητες, σε σημείο που ο αγώνας διεκόπη και τιμωρήθηκε με βαριές ποινές η ίδια η ομάδα που υποτίθεται ότι υποστήριζαν. Και ο ελλαδικός Τύπος έγραψε: «Τέτοιους κάφρους δεν έχουμε ξαναδεί. Έτυχαν μιας πρωτοφανούς και αδελφικής υποδοχής, και αυτοί τίναξαν το γήπεδο και τον αγώνα στον αέρα».

3. Κατά την περσινή χρονιά βιώσαμε πραγματικές βιαιοπραγίες και εγκληματικές ενέργειες μεταξύ Ε/κ μαθητών που ανήκαν σε διαφορετικές τάξεις ή σχολεία, και μεταξύ οπαδών διαφορετικών ποδοσφαιρικών ή άλλων αθλητικών ομάδων. Και αυτές οι πρωτοφανείς και απαράδεκτες βιαιότητες ούτε πολιτικό χρώμα είχαν ούτε ιδεολογική ταυτότητα τις παρακινούσε.

Απλώς και μόνο ήταν η απεικόνιση μιας χρεοκοπημένης και καταρρέουσας κοινωνίας, όπως έχουμε καταντήσει τη δική μας.
Όμως οι διαστάσεις και οι πολιτικές ερμηνείες που δώσαμε εμείς οι ίδιοι οι Ε/κ στους χουλιγκανισμούς και τις αλητείες, έχουν προκαλέσει με τη σειρά τους και αρνητικές αλυσιδωτές επιπτώσεις στο πολιτικό μας πρόβλημα.

Έχουν δώσει πρόσχημα και λαβή στην τουρκική πλευρά, να ισχυρίζεται ότι η βάρβαρη, φανατική, σοβινιστική και μισαλλόδοξη νοοτροπία των Ελληνοκυπρίων εμποδίζει την ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκυπρίους και γι’ αυτό θα πρέπει να παραμείνουν κατοχυρωμένοι και ταμπουρωμένοι απέναντι στη βαρβαρότητά μας... με την κατοχύρωση των εγγυημένων πλειοψηφιών τους στο κατεχόμενο τμήμα της πατρίδας μας.

Οι χειρισμοί μας στην υπόθεση των πρόσφατων επεισοδίων επαναφέρουν στη μνήμη μου και κάποιες άλλες, παρόμοιες και ταυτόσημες πολιτικές μωρίες που διαπράξαμε: Διαλαλούσαμε από πρωίας μέχρι νυκτός, οδυρόμασταν και απολογούμασταν γονυπετείς για τα εγκλήματα που διέπραξαν κάποιοι άλλοι ανεγκέφαλοι εξτρεμιστές συμπατριώτες μας στην Αλόη, τον Σανταλάρη κτλ, αλλά παραγράφαμε ή παρασιωπούσαμε τα επίσης αποτρόπαια εγκλήματα, βιαιοπραγίες, λεηλασίες, εν ψυχρώ δολοφονίες και κτηνώδεις βιασμούς που σημειώθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα της εισβολής και της κατοχής της πατρίδας μας.

Με τις πρόσφατες υπερβολικές μας ακρότητες δώσαμε το δικαίωμα στον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί να απαιτεί -δικαιολογημένα πλέον- την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.

Νομίζω πως τώρα είναι η ευκαιρία να απαιτήσουμε κι εμείς την παραδειγματική -αλλά και ανάλογη- τιμωρία των δολοφόνων του Τάσου Ισαάκ, που τον τσαλαπάτησαν ζωντανό μέχρι του βίαιου θανάτου του, ή του εκτελεστή του Σολωμού Σολωμού, ο οποίος εξακολουθεί να κυκλοφορεί και να κάνει καριέρα στον τουρκικό στρατό κατοχής. Κατ’ αναλογίαν των όσων απαιτεί ο Μουσταφά Ακιντζί για τους Ελληνοκύπριους έφηβους, εμείς θα πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση εκτέλεση των δολοφόνων των δύο ηρωομαρτύρων μας για τα εγκλήματα και τις δολοφονίες που διέπραξαν.

Και να θυμίσουμε στον κ. Ακιντζί τα σοφά λόγια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ότι «δεν είναι δυνατόν να είσαι υπέρ της δικαιοσύνης για κάποιους ανθρώπους και να μην είσαι υπέρ της δικαιοσύνης για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους!». Ακούει κανείς;

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκού Κόμματος