Με ένα τέτοιο τίτλο δημοσιεύθηκε την 1η Μαρτίου 2007, ένα άρθρο στο γαλλικό περιοδικό «Nouvel Observateur». Σ’ αυτό το άρθρο, η δημοσιογράφος Σεσίλ Μποτρόν διηγείτο τις προσπάθειες του πατρός Σάββα Μιχαηλίδη να βοηθήσει νεαρές κοπέλες, θύματα εμπορίας προσώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση. Έτσι, μαζί με την οργάνωση του πατρός Σάββα, «Στίγμα», γεννήθηκε και μια δεύτερη οργάνωση στην Κύπρο, το Cyprus STOP Trafficking, και μια άλλη στη Γενεύη το «ACEES» (Association Contre L’ Explotation Et L’ Sclavage Sexuel). Σκοπός και των τριών αυτών οργανώσεων ήταν και είναι η καταπολέμηση του trafficking, ιδίως στην Κύπρο, κόμβο αυτού του ειδεχθούς εμπορίου.

Τότε ανθούσαν στην Κύπρο 108 καμπαρέ. Με την ευλογία ή συνενοχή της Κυβέρνησης, όπως προτιμάτε, έρχονταν στην Κύπρο 6.000 «εθελόντριες» -έτσι τις παρουσίαζαν οι καμπαρετζήδες- προς «σεξυπηρέτηση» των μερακλήδων πελατών τους. Μια από τις «εθελόντριες» αυτοκτόνησε ή την αυτοκτόνησαν. Η Οξάνα Ράντσεβα. Παλιά ιστορία, του 2001. Να μην τα ξαναλέμε, παρ’ όλο που δεν το ξεχνάμε. Από τότε τα πράγματα άλλαξαν.

Η «άδεια καλλιτέχνιδος» (visa artist) καταργήθηκε. Τα περισσότερα καμπαρέ έκλεισαν. Κάμποσοι καμπαρετζήδες βρίσκονται στη φυλακή. Και οι πελάτες αυτού του επαίσχυντου εμπορίου, ποινικοποιήθηκαν. Κι έτσι η Ευρώπη έπαψε να διακτυλοδείχνει το νησί μας σαν πλωτό μπουρδέλο. Αν όμως η δημοσιογράφος του «Nouvel Observateur» έρθει σήμερα στην Κύπρο, για διακοπές ας πούμε, και κάποιος της διηγηθεί τον φόνο της δύστυχης Ντανιέλας, τι θα πει; Πάλι θα ονομάσει την Κύπρο, «καταραμένη νήσο»;

Πώς θα της δικαιολογήσουμε το ότι οι γείτονες άκουγαν τις φωνές της και δεν κούνησαν το δακτυλάκι τους; Αν κτυπούσαν την πόρτα, ίσως ο φονιάς να σταματούσε να την κτυπά. Ίσως η όμορφη Ντανιέλα να ήταν ακόμα ζωντανή, κι ο φαλλοκράτης συμπολίτης μας να μη σάπιζε στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του. Οι γείτονες γνωρίζουν ότι είναι έγκλημα να μη βοηθήσεις κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο; Και πώς να δικαιολογήσουμε στη Σεσίλ την αλληλεγγύη που σπεύδουν να εκδηλώσουν οι τόσοι φαλλοκράτες συμπολίτες μας προς τον φονιά; Μόνο που δεν τον συγχαίρουν που καθάρισε τον τόπο από μια που...., πηγή πειρασμού για τους ενάρετους αρσενικούς.

Αγαπητή μου Σεσίλ, σου προτείνω έναν τίτλο για το άρθρο σου: «Αλληλεγγύη σε ένα φαλλοκρατικό και ρατσιστικό έγκλημα». Ο καημένος ο φονιάς! Να δούμε τι του έκανε κι επέτρεψε στον εαυτό του να κάνει κάτι τέτοιο...