Ο κύριος Ακιντζί κακοφανίστηκε ή κοινώς αγγρίστηκε, επειδή στο δείπνο που παρέθεσε ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ στη Γερμανική Πρεσβεία στη Λευκωσία, στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κύπρο, δεν θα τον προσφωνούσε ως πρόεδρο της «Τ.Δ.Β.Κ.», αλλά ως Τουρκοκύπριο ηγέτη, ενώ τον πρόεδρο Αναστασιάδη, Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Φαίνεται ο «καλός» μας κ. Ακιντζί καλόμαθε με την αναβάθμιση, που επιτρέψαμε να καταφέρει με τη δική μας ανοχή και εγκληματική μας απάθεια, και θα θέλει να συνεχιστεί. Ευτυχώς που υπάρχουν ξένοι πολιτικοί και διπλωμάτες που εφαρμόζουν τα αυτονόητα που προβλέπονται από τα διεθνή πρωτόκολλα, πράγμα που εμείς δεν απαιτούμε, όπως οφείλαμε ως οι παθόντες.

Καλόμαθε ο κ. Ακιντζί, ενώ είναι ένας ηγέτης ενός παράνομου και εγκληματικού μορφώματος, δήθεν κράτους, να του στρώνουν κόκκινα χαλιά, να του παρουσιάζουν όπλα, στρατιωτικά αγήματα και να του παιανίζει φιλαρμονική όταν περνά. Κι όλα αυτά με τη δική μας εγκληματική και αδιάφορη ανοχή, αφού του δώσαμε αδιαμαρτύρητα και το δικαίωμα να δρασκελίζει τα κατώφλια υπουργείων και προεδρικών μεγάρων στην Ευρώπη και αλλού.

Τον αφήσαμε να αναρτά το ψευδοκουρέλι, τη σημαία του, στο αυτοκίνητό του όταν πηγαίνει να συναντήσει τον πρόεδρο Αναστασιάδη για να συνομιλήσουν, ενώ θα έπρεπε και οι δύο να πήγαιναν με απλά αυτοκίνητα και χωρίς πομπώδεις συνοδείες, χωρίς σημαίες, αφού πηγαίνουν με την ιδιότητα των ηγετών των δύο κοινοτήτων. Γιατί επιτρέψαμε να καταρρακωθεί το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας τα σύμβολα, και ιδίως τη σημαία μας, δίπλα στο παράνομο μόρφωμα με τα ψευδοσύμβολα της ούτω καλούμενης «Τ.Δ.Β.Κ.».

Επιτέλους, κύριε Αναστασιάδη, φτάνουν πια οι άμεσες και έμμεσες παραχωρήσεις σε μία παράνομη και εγκληματική οντότητα, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να απομυζά από εμάς, την Κυπριακή Δημοκρατία, δικαιώματα και προνόμια στη διάρκεια των ούτω καλούμενων συνομιλιών, ενώ εμείς δεν αποσπάσαμε ούτε την παραμικρή υποχώρηση. Τελικά θα μας μείνει η ισότητα όπως την αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι, και μάλιστα δύο ανεξάρτητων κρατών, που θα θέλουν να ενωθούν στο μέλλον.

Ο κ. Ακιντζί, ο καλός μας κ. Ακιντζί, που περιμέναμε τόσα πολλά απ’ αυτόν, βρέθηκε να είναι χειρότερος από τους προηγούμενους και παρεξηγήθηκε και αγγρίστηκε, από τη μη ικανοποιητική γι’ αυτόν προσφώνησή του. Βρέθηκε όμως κάποιος να του συστήσει και να του υπενθυμίσει ότι για το κακοφάνισμα και το άγγρισμα το φάρμακο είναι το «καππαρόξιδο», που είναι και δυνατό;

ΑΔΑΜΟΣ ΚΟΜΠΟΣ