Πολύς λόγος γίνεται εσχάτως για τις εισφορές ιδιωτών, εταιρειών και την κρατική χορηγία προς τα πολιτικά κόμματα. Διάφοροι κομματικοί παράγοντες παρελαύνουν από τα διάφορα κανάλια ραδιοφώνου και τηλεοράσεως, ή αρθρογραφούν στον Τύπο και επιχειρηματολογούν ανάλογα υπέρ της κρατικής χορηγίας στα πολιτικά κόμματα.

Αν πάμε χρόνια πίσω, θα θυμηθούμε την περίοδο του χρηματιστηρίου, που αριθμός πολιτικών κομμάτων ήθελαν να πολλαπλασιάσουν τα χρήματά τους παίζοντας (χρησιμοποιώ το ρήμα παίζω, γιατί σαν είδος τυχερού παιγνιδιού το είδαν στην Κύπρο) στο χρηματιστήριο. Ας μην ξεχνάμε ότι πολιτικά κόμματα ίδρυσαν εταιρίες γι' αυτόν τον σκοπό, πέραν των άλλων εμπορικών εταιρειών που είχαν έκπαλαι.

Παράλληλα, διαχρονικά ήμασταν μάρτυρες οικονομικών ατασθαλιών, κλοπών, χρηματισμού και άλλων αξιόποινων εγκλημάτων που έκαναν διάφοροι αξιωματούχοι ή μέλη διοικητικών συμβουλίων ημικρατικών οργανισμών, που ήσαν μέλη κομμάτων και προτάθηκαν από αυτά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για διορισμό.

Επίσης, είναι γνωστοί τοις πάσι οι διάφοροι οικονομικοί παράγοντες αυτού του δύσμοιρου νησιού, που χρηματοδοτούσαν πολιτικά κόμματα και ανερυθρίαστα το υπερηφανευόντουσαν, αυτοχριζόμενοι παράγοντες των κομμάτων και απαιτώντας ανταλλάγματα.

Τέλος, ένας από τους λόγους αύξησης του εκλογικού μέτρου στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, κατά πώς λένε διάφοροι πολιτικοί αρχηγοί και βουλευτές που αντιτίθενται σ' αυτό, είναι για να ευνοηθούν τα μεγάλα κόμματα οικονομικά, εφόσον τα μικρά κόμματα θα αποκλειστούν από το Κοινοβούλιο. Δεν το αποκλείω.

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Αυταπόδεικτα βρισκόμαστε προ αδιστάκτων, φιλοχρήματων και ιδιοτελών πολιτικών ως επί το πλείστον, που ανερυθρίαστα έχουν το απύθμενο θράσος να απαιτούν από τον δύσμοιρο κυπριακό λαό, του οποίου κούρεψαν τις καταθέσεις, τους μισθούς και πολύ περισσότερο του 26 τοις εκατόν των ανέργων, των τροφοδοτουμένων από τα κοινωνικά παντοπωλεία, τους νέους επιστήμονες με μισθούς πείνας των 800 - 1.000 ευρώ τον μήνα και οι οποίοι ίσως ποτέ να μην αποσβέσουν το κόστος των σπουδών τους, να πληρώνουν επιπλέον φόρους για να χρηματοδοτούνται τα κόμματά τους. Ντροπή σας, κύριοι, σήμερα είμαστε στην εποχή της τεχνολογίας, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της υψηλής τεχνολογίας, που συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη μείωση του κόστους μιας προεκλογικής εκστρατείας ή των γραφειοκρατικών υποχρεώσεων, σε αντίθεση με προηγούμενες δεκαετίες, και, ως εκ τούτου, οφείλετε να προσαρμοστείτε και να ξαλαφρώσετε τον λαό από φορολογίες.

Αντί της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων από την Κυβέρνηση, προτείνω τη διάθεση του 30 - 35 τοις εκατόν του μισθού του κάθε βουλευτή για ενίσχυση του κόμματος προέλευσής του, όπως κάνει το ΑΚΕΛ και κατά πώς λέγεται σε ποσοστό 50 τοις εκατόν. Επίσης, σχεδόν όλοι οι βουλευτές έχουν τις δικές τους εργασίες, πλην μερικών, που τυπικώς έχουν αποσυρθεί, πλην όμως συνεχίζουν να έχουν τις αμοιβές τους. Μόνο ο Νίκος Τορναρίτης έκλεισε το δικηγορικό του γραφείο.

Προτείνω όπως η κρατική χορηγία στα πολιτικά κόμματα μειωθεί στο ελάχιστο, καλύπτοντας μόνο τους μισθούς χαμηλόμισθων υπαλλήλων και όχι υψηλόβαθμων κομματικών, να επιτραπούν οι χορηγίες από εταιρείες και υποχρεωτικά αυτές να δημοσιεύονται στον Τύπο, να απαγορευθούν οι πάσης φύσεως διαφημίσεις ημικρατικών οργανισμών σε κομματικά έντυπα που εκδίδονται σε διάφορες εκδηλώσεις, όπως χορούς κ.ά. Τέλος, τα κόμματα να ελέγχονται από την Ελεγκτική Υπηρεσία και οι ισολογισμοί τους να δημοσιεύονται στον Τύπο. Σε περίπτωση δε απόκρυψης εισφορών ή ψευδών δηλώσεων, να υπάρχουν τέτοιες νομικές κυρώσεις, που να είναι αποτρεπτικές.

Αν όλα τα ανωτέρω κρίνονται ως ασύμφορα από τα κόμματα, ε, τότε, οι διαφωνούντες βουλευτές ας αλλάξουν επάγγελμα και είμαι σίγουρος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι δεν θα μείνουμε χωρίς μέλη στο Κοινοβούλιο. Σίγουρα θα βρεθούν πολλοί εθελοντές και ας μην το αποκλείσουμε ότι δυνατό να είναι και καλύτεροι.

ΆΝΤΗΣ ΛΟΙΖΟΥ