Η προκλητική ενέργεια της νέας Πρέσβειρας των ΗΠΑ Καθλίν Α. Ντόχερτι, να προσκαλέσει και να υποδεχθεί σε δεξίωση, σε καζίνο των κατεχομένων, τον Αρχηγό του τουρκικού κατοχικού στρατού ?lyas Bozkurt και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματικούς, είναι άνευ προηγουμένου στη διπλωματική ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, και δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από το Υπουργείο Εξωτερικών και την Κυβέρνηση.
Η εν λόγω ενέργεια αποτελεί κατάφωρη ασέβεια προς τη φιλοξενούσα χώρα (host country), ήτοι την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς θέτει ευθέως εν αμφιβόλω την εδαφική της ακεραιότητα και κυριαρχία.
Εν πρώτοις, η διοργάνωση κοινωνικής εκδήλωσης στα κατεχόμενα εδάφη μας από Πρέσβειρα κράτους που είναι διαπιστευμένο στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι από μόνο του γεγονός καταδικαστέο. Η παρουσία εκπροσώπων του κατοχικού στρατού με τις επίσημες στολές τους, ωστόσο, ξεπερνά κάθε διπλωματικό θέσμιο και αποτελεί πρόκληση προς ολόκληρο τον κυπριακό λαό.
Προσέτι, η υπό αναφοράν ενέργεια αποτελεί ωμή παραβίαση των δεσμευτικών, σύμφωνα με το Άρθρο 25 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, Ψηφισμάτων 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (του οποίου οι ΗΠΑ είναι μόνιμο μέλος), για τη μη προώθηση πράξεων αναβάθμισης και αναγνώρισης του ψευδοκράτους.
Η σημειολογία του εν λόγω συμβάντος ξεπερνά δυστυχώς τα όρια της διπλωματικής γκάφας, το οποίο δύναται να επιλυθεί μέσω της διπλωματικής οδού και των συνηθισμένων διαβημάτων. Η ενέργεια της προσφάτως αφιχθείσας Πρέσβειρας των ΗΠΑ είναι εξόχως πολιτική και η Κυβέρνηση θα πρέπει να την αντιμετωπίσει ως ύψιστης πολιτικής σημασίας. Όταν Αρχηγός Διπλωματικής Αποστολής, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τις ΗΠΑ, προσκαλεί και υποδέχεται τον αρχηγό των δυνάμεων που κατέχουν το κράτος σου, σου αποστέλλεται ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ότι δεν σε υπολογίζουν. Ακόμη, ενέργειες όπως αυτή της Πρέσβειρας των ΗΠΑ καθρεφτίζουν και την επιδιωκόμενη πολιτική τους σε σχέση με την επίλυση του Κυπριακού και δεν πρέπει να αφήνουν κανέναν αδιάφορο.
Η Κυβέρνηση πρέπει, επιτέλους, να αντιδράσει στις επαναλαμβανόμενες εχθρικές ενέργειες διπλωματών ξένων κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, που αποσκοπούν στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, ότι δεν θα γίνονται αποδεκτές συμπεριφορές που υπονομεύουν την Κυπριακή Δημοκρατία και προσβάλλουν τον λαό μας.
Μεταξύ των διπλωματικών εργαλείων που έχουν στη διάθεσή τους τα κράτη είναι και η χρήση του Άρθρου 9 της Σύμβασης της Βιέννης για τις Διπλωματικές Σχέσεις της 18ης Απριλίου 1961, που προβλέπει τη διαδικασία για κήρυξη ενός αρχηγού ή μέλους διπλωματικής αποστολής ως πρόσωπο μη αρεστό (persona non grata). Δεν πρέπει, ωστόσο, να λησμονούμε το γεγονός ότι οι απαράδεκτες ενέργειες, όπως την πιο πάνω, τροφοδοτούνται από αντίστοιχες ενέργειες των δικών μας εκάστοτε πολιτικών ηγετών και κυβερνώντων, είτε με τις επισκέψεις τους στα κατεχόμενα και συναντήσεών τους με εκπροσώπους του υποτελούς στην Τουρκία καθεστώτος ή με την ανοχή τους, όταν το έπρατταν ξένοι επισκέπτες.
Οι ευθύνες της νυν Κυβέρνησης και του Προέδρου Αναστασιάδη είναι συγκεκριμένες. Οι καφέδες και περίπατοι του Προέδρου με τον κατοχικό ηγέτη στην κατεχόμενη Λευκωσία, η παρουσία του στη θεατρική παράσταση στον Πύργο του Οθέλλου, υπό το άγρυπνο βλέμμα των κατοχικών στρατευμάτων και των «αρχών ασφαλείας» της «ΤΔΒΚ», αδειάζουν επί της ουσίας τη φαρέτρα των επιχειρημάτων μας και μειώνουν το ηθικό ανάστημα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η υποχωρητική στάση της πλευράς μας από το 1974 και εντεύθεν, αλλά ιδιαιτέρως από τη διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια και έπειτα, συνέβαλε στη σημερινή διολίσθηση του Κυπριακού, όπου βλέπουμε πλέον διπλωμάτες ξένων κυβερνήσεων να συναγελάζονται με τον τουρκικό στρατό.
Αν κρατούσαμε σταθερή γραμμή, ότι οποιοσδήποτε διπλωμάτης ξένης κυβέρνησης ή εκπρόσωπος διεθνούς οργανισμού προβαίνει σε ενέργειες που αναβαθμίζουν το ψευδοκράτος, καθίσταται ανεπιθύμητος για την Κυπριακή Δημοκρατία, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν από τη διεθνή σκηνή και αποσχιστικές οντότητες, και δεικνύουν ότι όταν εμμένεις σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και νομιμότητας, διασφαλίζεις τουλάχιστον τα επουσιώδη σε σχέση με την κρατική σου ύπαρξη.
Οποιοδήποτε σοβαρό Κράτος σέβεται τον εαυτό του, την ιστορία του και τον λαό του, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να υπερασπιστεί τη νομιμότητα και την κυριαρχία του.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Δικηγόρος
