Στην Κύπρο σήμερα έχουμε ένα σύστημα μεταφορών με πολλές ιδιαιτερότητες.
Έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα στα αστικά κέντρα και υποανάπτυκτο μη αποτελεσματικό σύστημα δημόσιων μεταφορών. Το κράτος όμως υποστηρίζει το υφιστάμενο σύστημα δημόσιων μεταφορών, μη αντιλαμβανόμενο την αποτυχία του, καταναλώνοντας αρκετά εκατομμύρια από αυτά που εισπράττει από σχετιζόμενους φόρους για να το συντηρεί. Φόρους στα καύσιμα, στην εγγραφή οχημάτων, στην άδεια κυκλοφορίας, είναι όλα μέρος του ίδιου πορτοφολιού.

Το ζήτημα της φορολόγησης των αυτοκινήτων, εκτός από δημοσιονομικές και διοικητικές παραμέτρους, έχει και ενεργειακές-περιβαλλοντικές πτυχές. Στο πλαίσιο αυτό, η προτεινόμενη κατάργηση των τελών κυκλοφορίας δεν θα επιβάρυνε οικονομικά τους περισσότερους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και θα μπορούσε να αποτελέσει μια ρύθμιση που θα άλλαζε την συμπεριφορά του Κύπριου οδηγού με περιβαλλοντικά κριτήρια. Η τάση που παρατηρείται στην Ευρώπη είναι να μετακυλίεται η επιβάρυνση στη χρήση, ώστε να αμβλύνονται οι στρεβλώσεις της αγοράς αυτοκινήτου και να ισχύσει το ρητό «ο ρυπαίνων πληρώνει».

Η φορολογία των καυσίμων πρέπει να επιβαρύνει περισσότερο αυτούς που προκαλούν τη μεγαλύτερη κυκλοφοριακή, ενεργειακή και περιβαλλοντική επιβάρυνση στο κοινωνικό σύνολο. Στο εξωτερικό όταν κατασκευάζουν έργα υποδομής, όπως δρόμους και γέφυρες (γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου), βάζουν διόδια με τεράστιο διοικητικό κόστος για να αποσβεστούν τα έργα αυτά. Αυτό είναι μια αντιπαραγωγική φορολογική προσέγγιση, σε αντίθεση με την ενσωμάτωση του κόστους για τα έργα υποδομής στο καύσιμο.

Αυτή τη στιγμή ο κάθε Κύπριος είναι υποχρεωμένος να διαθέτει δικό του μέσο μεταφοράς, ακόμη και εάν είναι συνταξιούχος, οικοκυρά ή άτομο που χρησιμοποιεί ελάχιστα το οδικό δίκτυο. Τα εν λόγω άτομα επιβαρύνονται άδικα για να συντηρούν ένα όχημα, χωρίς στην ουσία να επιβαρύνουν το οδικό δίκτυο ή το περιβάλλον. Απεναντίας, αυτοί που δημιουργούν την κυκλοφοριακή συμφόρηση και αυξάνουν τους ρύπους με την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, δεν έχουν ικανά κίνητρα να αλλοιώσουν την συμπεριφορά τους. Αναφέρθηκε ότι τα άτομα που ζουν στις μη αστικές περιοχές θα επιβαρυνθούν.

Αυτή η νοοτροπία πρέπει να αλλάξει, δεν χρειάζεται ο εργαζόμενος που έρχεται κάθε μέρα στη Λευκωσία να χρησιμοποιεί το ιδιωτικό όχημά του. Και να επιχορηγείται από πάνω (εάν είναι γεωργός). Μια σωστή ενίσχυση των δημόσιων μεταφορών και η απαγόρευση να μπαίνουν στην πόλη αυτοκίνητα με ένα άτομο, θα μπορούσε να επιλύσει πολλαπλά προβλήματα, μειώνοντας ταυτόχρονα και το κυκλοφοριακό στις πόλεις. Με την αφαίρεση του τέλους κυκλοφορίας, θα απλοποιηθεί το σύστημα συλλογής φορολογίας, αφαιρείται το ετήσιο διοικητικό κόστος και το κόστος από JCC, δικαστήρια, αστυνομία.

Με την τροποποίηση που εισηγείται το ΔΗΚΟ μηδενίζονται επίσης τα προβλήματα που παρουσιάζονται με το συσσωρευμένο αστικό χρέος, το οποίο δημιουργείται από την ακύρωση της εγγραφής μηχανοκινήτων οχημάτων λόγω μη καταβολής των τελών κυκλοφορίας για τρία συνεχόμενα χρόνια. Γίνεται ευνοϊκότερη μεταχείριση των οχημάτων που κάνουν χρήση αποδοτικών μηχανών ή που δεν χρησιμοποιούν καύσιμο όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση των εκπομπών CO2, με τεράστια οφέλη τόσο για τη Δημοκρατία όσο και για το περιβάλλον γενικότερα.

Σήμερα, οι προηγμένες τεχνολογικά κοινωνίες στρέφονται προς τα ηλεκτρικά ή υβριδικά μέσα μεταφοράς (ιδιωτικά και δημόσια) που δεν καταναλώνουν καύσιμα. Η Κύπρος, με την τεράστια ηλιοφάνεια που διαθέτει, θα μπορούσε να γίνει πρωτοπόρος, παράγοντας το καύσιμό της (ηλεκτρισμό) σε κάθε σπίτι και μηδενίζοντας το τεράστιο κόστος των καυσίμων.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος Επιτροπών Μελετών ΔΗΚΟ